فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۶۴۱ تا ۶۶۰ مورد از کل ۳٬۰۹۰ مورد.
معرفی پایان نامه: تخیل و باورپذیری کودک در نمایش عروسکی
حوزههای تخصصی:
درباره ی «پرنیان و آب» لالایی های ثریا قزل ایاغ / آن جا که خواب، لالایی ساز می شود
حوزههای تخصصی:
لطفاً یک دقیقه سکوت کنید (یک تک گویی؛ در نقد بعضی از معیارهای تصویرسازی برای کودکان و نوجوانان)
بزرگ ترها عقب نشسته اند (بحثی در تحولات مفهوم کودکی در ادبیات قرن بیستم آمریکا)
حوزههای تخصصی:
ویژگی های ادبیات شفاهی/ درباره ادبیات شفاهی(3)
حوزههای تخصصی:
آلیس در آن سوی آینه
حوزههای تخصصی:
کودک مطلوب آینده
حوزههای تخصصی:
پری کوچولوی دریایی
حوزههای تخصصی:
پایان نامه: ارزیابی کتاب های مرجع فارسی (کودکان و نوجوانان 10 تا 16 ساله در پنجاه ساله اخیر ایران)
نقد فصل مروری بر «مومو» و «جیم دگمه» دو اثر از میشل انده
حوزههای تخصصی:
بررسی روایت های پسامدرن در داستان نویسی برای کودکان و نوجوانان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
استفاده از عناصر پسامدرن در داستان های کودکان با دشواری هایی همراه است؛ زیرا ممکن است مخاطب کم تجربه فهم درستی از این عناصر نداشته باشد و روند درک داستان برایش کند شود. با این اوصاف، بسیاری از شاخصه های پسامدرن را در داستان های کودکانه محمدرضا شمس و سیامک گلشیری می توان دید. مانند: گسست در پیرنگ، خلق دنیایی دیگر، شخصیت های تخیلی و توهمی، راوی غیر قابل اعتماد و تعلیق آگاهانه ناباوری. در این پژوهش برای آنکه نشان دادن تمایز داستان های پسامدرن در برابر داستان های متعارف، داستان های پسامدرنی محمدرضا شمس («من، زن بابا و دماغ بابام» و «من من کله گنده») و تهران کوچه اشباح از سیامک گلشیری را در مقابله با اندیشه های روایت شناختی ماریا نیکولایوا بررسی می کنیم. نیکولایوا با گرایش های پساساختارگرایی، ابزاری را که روایت شناسی می تواند برای بررسی ادبیات داستانی کودکان در اختیار ما بگذارد، به ما نشان می دهد. روایت همزمان سه داستان در آثار شمس و تجویف در داستان گلشیری، نمونه ای برای گسست و شکاف در روایت است. در پایان داستان نیز شاهد روزنه ای به آغاز یک داستان تازه ایم.
ادبیات کودک و نوجوان گایگو
حوزههای تخصصی: