مقالات
حوزههای تخصصی:
مقدمه و هدف: امروزه اعتیاد به اینترنت و استفاده بی رویه از آن یک مشکل جهانی محسوب می شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی مزایای بالقوه دو و چهار هفته برنامه تمرین واقعیت مجازی (VR) با و بدون پیاده روی تناوبی نوردیک (INW) بر VO2max و نشانگرهای ترکیب بدن شامل شاخص توده بدن (BMI)، نسبت کمر به لگن (WHR)، نسبت کمر به قد (WHtR)، شاخص چاقی بدن (BAI)، شاخص حجم شکم (AVI)، شاخص مخروطی (CI) و شاخص شکل بدن (ABSI) در دختران نوجوان معتاد به اینترنت بود.
روش پژوهش: یک طرح کارآزمایی شاهددار تصادفی روی 80 دختر نوجوان (سن 14 سال و قد 159 سانتی متر و وزن50/64 کیلوگرم و 7656/33 (میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه VO2max ) انجام شد که به طور تصادفی به گروه های VR، INW، VR+INW و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی ها هفته ای سه جلسه مداخله VR با و بدون تمرین INWحدود 60 دقیقه ای را به مدت 2 و یا 4 هفته انجام دادند. اندازه گیری ها در ابتدا و در مرحله پیگیری (دو و چهار هفته پس از مداخله) انجام شد. آنالیز واریانس در اندازه گیری مکرر برای ارزیابی پارامترها انجام گرفت.
یافته ها: دو هفته مداخله های INW یا VR تأثیر معنا داری بر شاخص آمادگی قلبی- تنفسی و ترکیب بدن نداشت. پس از تمرین INW، افزایش معناداری در مقادیر VO2max در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (046/0 P=). پارامترهای CI و ABSI بهبود شایان توجهی را به خصوص در گروه VR+INW پس از چهار هفته مداخله نشان دادند (مقدار P به ترتیب برابر با 001/0 و 003/0).
نتیجه گیری: مداخله چهارهفته ای VR همراهINW با مزایای بالقوه وضعیت سلامتی همراه است و می تواند راهبرد غیردارویی مهمی برای جلوگیری از کم تحرکی و حفظ وضعیت سلامتی خوب در دختران نوجوان باشد.
مقایسه هشت هفته تمرینات ترکیبی با و بدون مصرف دانه چیا بر استرس اکسایشی و پروفایل لیپیدی زنان مبتلا به سندروم متابولیک(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه: سندروم متابولیک (MS) مجموعه ای از اختلالات متابولیکی است که با چاقی و استرس اکسایشی (OS) مرتبط است. دانه چیا حاوی اسیدهای چرب و آنتی اکسیدان هایی است که می تواند در بهبود MS مؤثر باشد. این تحقیق با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرین ترکیبی با و بدون مصرف دانه چیا بر OS و پروفایل لیپیدی زنان مبتلا به MS انجام گرفت. روش پژوهش: در یک طرح نیمه تجربی، 26 زن غیریائسه 40-52 ساله مبتلا به MS در یکی از دو گروه تمرین ترکیبی و مصرف دانه چیا (T+S) و تمرین ترکیبی (T) قرار گرفتند. گروه T+S روزانه ۲۰ گرم دانه چیا دریافت کردند. پروتکل تمرینی هشت هفته ای شامل سه جلسه تمرین ترکیبی (تمرین مقاومتی با وزن بدن (RPE 15-17) و تمرین هوازی (60-80% HRR)) در هفته به مدت 70-90 دقیقه بود. نمونه های خونی برای سنجش فاکتورهای مالون دی آلدهید (MDA)، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (TAC) و پروفایل لیپیدی 48 ساعت پیش و پس از پروتکل تمرینی در شرایط ناشتا اخذ شد. داده ها از تحلیل واریانس مختلط دوطرفه و آزمون یومن ویتنی و ویلکاکسون در سطح معنا داری 05/0>α تحلیل شدند. یافته ها: پس از هشت هفته مداخله، در هر دو گروه بهبود تری گلیسیرید (001/0>P)، لیپوپروتئین کم چگال (01/0>P) و کلسترول تام (001/0>P) مشاهده شد و مصرف دانه چیا تأثیر مضاعفی نداشت؛ اما افزایش معنا داری در لیپوپروتئین پرچگال (03/0>P) و TAC (001/0>P) و کاهش MDA (001/0>P) در گروه T+S مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد هشت هفته تمرین ترکیبی با مصرف دانه چیا در بهبود OS و MS مؤثرتر است.
اثر مکمل یاری عصاره برگ زیتون و تمرینات دایره ای با شدت بالا بر سطوح سرمی سالوسین آلفا و بتا و مقاومت به انسولین در زنان سالمند چاق(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه: التهاب سیستمیک از نشانه های رایج دوران سالمندی مرتبط با چاقی است که سطوح سایتوکین های آترواسکلروزیس به میزان دو تا چهار برابر افزایش می یابد. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین دایره ای با شدت بالا (HICT) و مصرف مکمل عصاره برگ زیتون بر سطوح سرمی سالوسین آلفا و بتا و مقاومت به انسولین در زنان سالمند چاق بود.
روش پژوهش: در این تحقیق نیمه تجربی 40 زن سالمند چاق به طور تصادفی و مساوی در چهار گروه دارونما، مکمل، تمرین و مکمل+تمرین قرار گرفتند. تمرینات HICT به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته به مدت 45 تا 60 دقیقه انجام شد. آزمودنی ها به مدت هشت هفته، روزی یک عدد کپسول 125 میلی گرمی عصاره برگ زیتون را بعد از ناهار مصرف کردند. پیش و پس از آزمون، از هر چهار گروه، نمونه خونی اخذ شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنوای یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی و t همبسته در سطح معنا داری 05/0P< انجام شد.
یافته ها: نتایج بین گروهی آنوای یکطرفه نشان داد مقادیر سالوسین آلفا (001/0=P، 66/18=F) افزایش معنا دار و سالوسین بتا (001/0=P، 73/11=F) و مقاومت به انسولین (001/0=P، 23/30=F) کاهش معنا داری داشت. نتایج تی زوجی نشان داد در گروه های تمرین و تمرین+ عصاره کاهش معنادار سالوسین بتا و مقاومت به انسولین و افزایش معنا دار سالوسین آلفا مشاهده شد.
نتیجه گیری: به نظر می رسد تجویز تمرینات HICT در کنار مصرف عصاره برگ زیتون در سالمندان چاق بیشترین تأثیر را در بهبود شاخص های آترواسکلروزیس و مقاومت به انسولین در زنان سالمند چاق داشته باشد.
پاسخ ژن های NLRP3 و LC3 قلب رت های نر دیابتی به پیش آماده سازی ایسکمی در حجم های عضلانی مختلف و تمرین هوازی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه: کاردیومیوپاتی دیابتی خطر نارسایی قلب را افزایش می دهد. پیش آماده سازی ایسکمی یک اثر محافظتی در مقابل آسیب میوکارد دارد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر تمرین هوازی و دوزهای مختلف پیش آماده سازی ایسکمی در حجم های عضلانی مختلف بر بیان ژن NLRP3 و LC3 قلب رت های ویستار دیابتی بود.
روش پژوهش: 35 رت نژاد ویستار به صورت تصادفی به هفت گروه: سالم، دیابتی، ایسکمی یک پا، ایسکمی دو پا، تمرین هوازی، تمرین+ایسکمی یک پا، دیابتی تمرین+ایسکمی دو پا تقسیم شدند. القای دیابت با تزریق یک مرحله ای STZ (دوز mg/kg 50) صورت گرفت. پیش آماده سازی ایسکمی شامل سه دور پنج دقیقه ای ایسکمی و پنج دقیقه جریان مجدد متعاقب بود. تمرین هوازی به مدت شش هفته و شامل دویدن روی نوار گردان با سرعت 9 متر در دقیقه و مدت 15 دقیقه در هفته اول بود که در هفته ششم به سرعت 18 متر در دقیقه و مدت 30 دقیقه رسید. بیان ژن NLRP3 و LC3 با روش real-time PCR اندازه گیری شد. از روش آماری واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.
یافته ها: دیابت با افزایش بیان NLRP3 و کاهش LC3 قلب نسبت به گروه سالم همراه بود (0001/0P=). متغیرهای پژوهش به ترتیب کاهش و افزایش معناداری در ایسکمی یک پا (021/0P=،0001/0P=)، ایسکمی دو پا (003/0P=،0001/0P=)، تمرین (005/0P= ،0001/0P=)، تمرین+ایسکمی یک پا (0001/0P=) و تمرین+ایسکمی دو پا (0001/0P=) نسبت به گروه دیابت داشت.
نتیجه گیری: به نظر می رسد که اثر پیش آماده سازی ایسکمی در کاهش NLRP3 و افزایش LC3 قلب رت های دیابتی مستقل از حجم عضلانی درگیر ایسکمی است و تمرین هوازی به همراه پیش آماده سازی ایسکمی اثر بیشتری دارد.
تأثیر هشت هفته تمرین های مقاومتی و تناوبی سرعتی به همراه عصاره زعفران بر شاخص های قلبی- عروقی سالمندان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه: هدف از تحقیق حاضر مقایسه تأثیر تمرین های مقاومتی و تناوبی سرعتی به همراه عصاره زعفران بر شاخص های قلبی- عروقی سالمندان بود. روش پژوهش: در این تحقیق نیمه تجربی، 30 سالمند مرد غیرفعال بالای 65 سال به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند و در سه گروه تمرین مقاومتی + مکمل زعفران؛ گروه تمرین تناوبی- سرعتی + مکمل زعفران و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه تمرین مقاومتی به مدت هشت هفته برنامه تمرین مقاومتی؛ گروه تمرین تناوبی- سرعتی هشت هفته برنامه تمرین تناوبی سرعتی را انجام دادند و گروه کنترل در این مدت فعالیت های روزمره خود را انجام دادند. آزمودنی های گروه مکمل، سه بار در روز به مدت هشت هفته 3 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن ب دن زعفران دریافت کردند. پیش و در پایان مداخله، فشار خون، VO 2 max و ضربان قلب استراحتی شرکت کنندگان اندازه گیری شد. داده های تحقیق در سطح معنا داری 05/0 و با تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر تحلیل شد. یافته ها: هشت هفته تمرین مقاومتی همراه با مصرف عصاره زعفران و هشت هفته تمرین تناوبی - سرعتی با مصرف عصاره زعفران بر ضربان قلب استراحتی، VO 2 max و فشار خون سیستولیک در افراد سالمند تأثیر معناداری نداشت. همچنین تفاوت معناداری بین تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی و تمرین تناوبی سرعتی همراه با مصرف عصاره زعفران بر ضربان قلب استراحتی، VO 2 max و فشار خون سیستولیک در افراد سالمند مشاهده نشد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر احتمالاً به منظور بهره مندی از فواید مفید دو شیوه تمرینی مقاومتی و تناوبی سرعتی به همراه مکمل زعفران به دوره های تمرینی طولانی تری نیاز است.
تأثیر هشت هفته تمرین هوازی بر برخی از micro RNAs مرتبط با ناهنجاری های عروقی و مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به دیابت نوع دو(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه: دیابت شایع ترین بیماری غدد در جهان و مسئول حدود چهار میلیون مرگ در سال است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی بر برخی از micro RNAs مرتبط با ناهنجاری های عروقی و مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد.
روش پژوهش: 40 مرد مبتلا به دیابت نوع دو (با میانگین سن 1/2 ± 2/49 سال) شهر کرمانشاه به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین هوازی و کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرین هوازی به صورت تناوبی فزاینده به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه و با شدت 60 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا شد (خون گیری 48 ساعت پیش از اولین جلسه تمرین و 48 ساعت پس از اتمام جلسات تمرینی انجام گرفت). سطوح پلاسمایی miR-222، miR-221، miR-21 از طریق روش PCR-Realtime اندازه گیری شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های تی وابسته و تی مستقل در سطح 05/0≥P انجام گرفت.
یافته ها: هشت هفته تمرینات هوازی تأثیر معنا داری بر سطوح (003/0miR-21(P=، (001/0miR-221(P= و)001/0 miR-222(p=مردان مبتلا به دیابت نوع دو داشت. همچنین تفاوت معناداری بین میانگین تغییرات دو گروه در خصوص هر سه متغیر به نفع گروه تجربی وجود داشت (در هر سه مورد، 001/0P=).
نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که هشت هفته تمرین هوازی سبب افزایش عوامل آنژیوژنز در مردان مبتلا به دیابت نوع دو می شود.