آمادگی قلبی - تنفسی

زمینه و هدف : برآورد دقیق و سریع حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) به عنوان شاخص آمادگی قلبی - تنفسی (CRF)، بوسیله معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی در جمعیت های بزرگ از اهمیت بالایی در حوزه سلامت و علوم ورزشی برخوردار است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، ارزیابی معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی غیر بومی در برآورد VO2max پسران سالم کودک و نوجوان به روش معیار تحلیل گازهای تنفسی می باشد. روش تحقیق : این تحقیق از نوع مقطعی بود که در آن 349  پسر سالم کودک و نوجوان با میانگین سنی 72/2±49/12 سال، شاخص توده بدن 70/4±13/20 کیلوگرم/متر مربع و VO2max معادل 47/6±50/41 میلی لیتر/کیلوگرم/ دقیقه شرکت کردند. VO2max آزمودنی ها بر روی نوارگردان به روش تحلیل گازهای تنفسی در آزمون ورزشی بروس تعدیل شده اندازه گیری (روش معیار) شد و سپس به بوسیله معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی غیر بومی، برآورد گردید. برای ارزیابی دقت معادلات بدون آزمون ورزشی، از روش ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t همبسته و توافق بلاند - آلتمن استفاده شد. یافته ها : همبستگی معنی داری بین VO2max اندازه گیری شده به روش معیار و روش برآورد شده بوسیله معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی بدست آمد (0/01>،p R=0/733– 0/639). با این حال، اختلاف معنی داری (0/01>p) بین VO2max روش معیار و معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی (میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه 69/11- 4/6 = میانگین اختلاف) مشاهده شد. همچنین نتایج نمودار بلاند - آلتمن حاکی از توافق ضعیف معادلات رگرسیونی غیر بومی با روش معیار بود. نتیجه گیری : معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی غیر بومی مورد پژوهش در مطالعه حاضر، از دقت لازم جهت برآورد CRF دانش آموزان ایرانی برخوردار نیستند. بنابراین، راستی آزمایی معادلات غیر بومی قبل از استفاده در جمعت ایران لازم به نظر می رسد.

مقدمه و هدف: امروزه اعتیاد به اینترنت و استفاده بی رویه از آن یک مشکل جهانی محسوب می شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی مزایای بالقوه دو و چهار هفته برنامه تمرین واقعیت مجازی (VR) با و بدون پیاده روی تناوبی نوردیک (INW) بر VO2max و نشانگرهای ترکیب بدن شامل شاخص توده بدن (BMI)، نسبت کمر به لگن (WHR)، نسبت کمر به قد (WHtR)، شاخص چاقی بدن (BAI)، شاخص حجم شکم (AVI)، شاخص مخروطی (CI) و شاخص شکل بدن (ABSI) در دختران نوجوان معتاد به اینترنت بود. روش پژوهش: یک طرح کارآزمایی شاهددار تصادفی روی 80 دختر نوجوان (سن 14 سال و قد 159 سانتی متر و وزن50/64 کیلوگرم و 7656/33 (میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه VO2max ) انجام شد که به طور تصادفی به گروه های VR، INW، VR+INW و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی ها هفته ای سه جلسه مداخله VR با و بدون تمرین  INWحدود 60 دقیقه ای را به مدت 2 و یا 4 هفته انجام دادند. اندازه گیری ها در ابتدا و در مرحله پیگیری (دو و چهار هفته پس از مداخله) انجام شد. آنالیز واریانس در اندازه گیری مکرر برای ارزیابی پارامترها انجام گرفت. یافته ها: دو هفته مداخله های INW یا VR تأثیر معنا داری بر شاخص آمادگی قلبی- تنفسی و ترکیب بدن نداشت. پس از تمرین INW، افزایش معناداری در مقادیر VO2max در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (046/0 P=). پارامترهای CI و ABSI بهبود شایان توجهی را به خصوص در گروه VR+INW پس از چهار هفته مداخله نشان دادند (مقدار P به ترتیب برابر با 001/0 و 003/0). نتیجه گیری: مداخله چهارهفته ای VR همراهINW  با مزایای بالقوه وضعیت سلامتی همراه است و می تواند راهبرد غیردارویی مهمی برای جلوگیری از کم تحرکی و حفظ وضعیت سلامتی خوب در دختران نوجوان باشد.