سالوسین بتا

این پژوهش با هدف بررسی آثار هشت هفته تمرین هوازی و تمرین مقاومتی بر سطوح سالوسین های آلفا و بتا و شاخص های التهابیدر زنان مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. بدین منظور، 45 آزمودنی داوطلب به طور تصادفی به سه گروه 15 نفره تمرین هوازی، تمرین مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. تمرین های مقاومتی و هوازی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و با پیروی از یک الگوی پیشرفت تدریجی انجام شدند. تمرین مقاومتی شامل هشت تا 12 تکرار و شدت 60 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه و تمرین هوازی شامل 30 تا 50 دقیقه دویدن روی نوار گردان با شدت 65 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه بود. پیش و پس از دوره مداخله، سطوح سرمی سالوسین های آلفا و بتا، مالون دی آلدئید و اینترلوکین یک بتا در هر سه گروه اندازه گیری شد. نتایج نشان دهنده کاهش معنادارسطوح سالوسین بتا در گروه هوازی(P = 0.015)  و گروه مقاومتی(P = 0.019)  بود. از سوی دیگر، سطوح سالوسین آلفا در هر دو گ روه ه وازی (P = 0.034) و مقاومتی (P = 0.012)افزایش معنادار داشت. هم چنین س طوح اینت رلوکین یک بت ادر گ روه ه وازی (P = 0.034) و مقاومتی (P = 0.041) کاهش معنادار داشت، اما سطوح مالون دی آلدئیددر هیچ کدام از گروه ها تغییر معنادار نداشت. تغییرات سطوح سالوسین آلفا، سالوسین بتا و اینترلوکین یک بتابین دو گروه هوازی و مقاومتی تفاوت معنادار نداشت. براساس نتایج پژوهش حاضر، انجام هشت هفته تمرین مقاومتی یا تمرین هوازی می تواند آثار سودمندی بر سطوح سالوسین های آلفا و بتا و اینترلوکین یک بتادر زنان مبتلا به دیابت نوع دو داشته باشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سطوح سرمی سالوسین ها با نیمرخ لیپیدی، مقاومت انسولینی آمادگی قلبی تنفسی، ترکیب بدنی و درصد چربی بدن متعاقب یک دوره تمرینات تناوبی منتخب با شدت های متفاوت در زنان دارای اضافه وزن و چاق بود. در این مطالعه 40 زن غیرفعال در 3 گروه همگن به شکل هدفمند تقسیم شدند: کنترل (14=n ؛ kg/m 2 8/2± 2/30=BMI)؛ تمرین تناوبی با شدت متوسط،80-75%ضربان قلب بیشینه (13=n ؛kg/m 23 /3±2/31=BMI) و تناوبی با شدت زیاد، 95-90%ضربان قلب بیشینه (13=n؛ kg/m 2 4/3 ±19/30=BMI). آزمودنی های تجربی به مدت 8 هفته در تمرینات تناوبی رکاب زدن با شدت های مختلف شرکت داشتند. نمونه گیری خون به ترتیب به فاصله 48 ساعت قبل از شروع اولین جلسه تمرینی و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی انجام گرفت و متغیرهای تحقیق در شرایط یکسان اندازه گیری شدند. از آزمون ضریب همبستگی پیرسون برای تحلیل آماری داده ها در س طح 05/0P< استفاده شد. نتایج نشان داد که میان سطوح سالوسین بتا و کلسترول تام، سالوسین آلفا و HDL، سالوسین آلفا و آمادگی قلبی تنفسی آزمودنی ها ارتباط مثبت و معنادار، و میان سالوسین آلفا و درصد چربی بدن ارتباط معکوس و معناداری وجود دارد. به نظر می رسد تمرینات تناوبی با شدت های مختلف می توانند در بهبود آمادگی قلبی و سلامت عمومی افراد چاق مؤثر باشند. از آنجا که بین شدت تمرینات تناوبی و بهبود آمادگی قلبی تنفسی، مقاومت انسولینی و نیمرخ لیپیدی آزمودنی ها رابطه قابل توجهی وجود دارد، بنابراین انجام تمرینات تناوبی با شدت بالا برای توسعه تندرستی این گروه از افراد جامعه پیشنهاد می شود.

مقدمه: التهاب سیستمیک از نشانه های رایج دوران سالمندی مرتبط با چاقی است که سطوح سایتوکین های آترواسکلروزیس به میزان دو تا چهار برابر افزایش می یابد. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین دایره ای با شدت بالا (HICT) و مصرف مکمل عصاره برگ زیتون بر سطوح سرمی سالوسین آلفا و بتا و مقاومت به انسولین در زنان سالمند چاق بود. روش پژوهش: در این تحقیق نیمه تجربی 40 زن سالمند چاق به طور تصادفی و مساوی در چهار گروه دارونما، مکمل، تمرین و مکمل+تمرین قرار گرفتند. تمرینات HICT به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته به مدت 45 تا 60 دقیقه انجام شد. آزمودنی ها به مدت هشت هفته، روزی یک عدد کپسول 125 میلی گرمی عصاره برگ زیتون را بعد از ناهار مصرف کردند. پیش و پس از آزمون، از هر چهار گروه، نمونه خونی اخذ شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنوای یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی و t همبسته در سطح معنا داری 05/0P< انجام شد. یافته ها: نتایج بین گروهی آنوای یکطرفه نشان داد مقادیر سالوسین آلفا (001/0=P، 66/18=F) افزایش معنا دار و سالوسین بتا (001/0=P، 73/11=F) و مقاومت به انسولین (001/0=P، 23/30=F) کاهش معنا داری داشت. نتایج تی زوجی نشان داد در گروه های تمرین و تمرین+ عصاره کاهش معنادار سالوسین بتا و مقاومت به انسولین و افزایش معنا دار سالوسین آلفا مشاهده شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد تجویز تمرینات HICT در کنار مصرف عصاره برگ زیتون در سالمندان چاق بیشترین تأثیر را در بهبود شاخص های آترواسکلروزیس و مقاومت به انسولین در زنان سالمند چاق داشته باشد.