فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۱٬۳۰۱ تا ۳۱٬۳۲۰ مورد از کل ۵۴٬۴۱۰ مورد.
این جا خانه برناردا آلبا نیست
حوزههای تخصصی:
ویژه نامه ی غریب و ایرانی: کبوتر صلح، خروس جنگی و جیغ بنفش
حوزههای تخصصی:
خیال پرداز افق های باز
گزیده شعرهای عاشقانه آخماتووا
حوزههای تخصصی:
پنج شعر از مجموعه سفالگری
حوزههای تخصصی:
مهمانی از آینده
حوزههای تخصصی:
درباره بوریس پاسترناک، آنا آخماتووا، آندره یی وازنه سنسکی و بولات آکودژاوا
حوزههای تخصصی:
خاطراتی از ماندلشتام، پاسترناک، ماریناتسوتایوا از یادداشتهای آنا آخماتووا
حوزههای تخصصی:
کمدی مولیر
حوزههای تخصصی:
مقدمه ژوزف برودسکی برگزیده اشعار آخماتووا
حوزههای تخصصی:
کتاب: سلامان و ابسال
حوزههای تخصصی:
رئالیسم جادویی در تذکرهالاولیاء(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
اصطلاح رئالیسم جادویی را نخستین بار منتقد آلمانی فرانتس ره در سال 1925 در مقاله ای در توصیف کار عده ای از نقاشان پست اکسپرسیونیسم به کار گرفت. این نقاشی ها، در اصل، رئالیستی بودند؛ اما یک عنصر عجیب یا رویایی یا خیالی داشتند. از نظر ره، جنبه جادویی این نقاشی ها ناشی از تکنیکی بود که نقاشان از آن برای بیان واقعیت در قالب تصویر استفاده کرده بودند. در سال 1955، آنخل فلورس این اصطلاح را در توصیف نوشته های اسپانیایی به کار برد. از نظر فلورس، بورخس استاد این سبک و کافکا همتای اروپایی او بود. در قلمرو ادبیات، رئالیسم جادویی، به نظر فلورس، شیوه ای است که، در آن، نویسنده بی آنکه تعجب یا حیرتی را برانگیزد، امور خیالی را همچون اموری واقعی توصیف می کند. تعریف فلورس به تدریج بسط یافت و عمدتا در تحلیل و نقد ادبیات امریکای لاتین به کار رفت. رئالیسم جادویی، به مثابه سبکی در روایت، بیش از همه با نام گابریل گارسیا مارکز پیوند خورده است. اما، چنان که در فرهنگ اصطلاحات ادبی آبرامز (AbRAMS 1993) آمده، نوشته های انبوهی از نویسندگان امریکای لاتین و نیز نویسندگان اروپایی از جمله گونتر گراس آلمانی و جان فولز انگلیسی را نیز می توان در چارچوب این سبک تجزیه و تحلیل کرد...
بررسی اساطیر و افسانه های مشترک ایران و چین باستان
حوزههای تخصصی:
ناهمزمانی داستان و انسان (تاملی در نفوذ ادبیات آمریکایی لاتین در داستان نویسی پیش از انقلاب در ایران)
منبع:
آزما اسفند ۱۳۸۴ شماره ۴۱
از ناکجا آباد با خیال های باطل
منبع:
آزما آبان ۱۳۸۴ شماره ۳۸
بررسی: بدون ترجمه، جهان تاریخ ندارد
حوزههای تخصصی:
ذکر جمیل مولانا جلال الدین بلخی
منبع:
نامه فرهنگ ۱۳۸۴ شماره ۵۸
حوزههای تخصصی: