در این مقاله سعی بر آن است تا گوشه ای از مبانی دینی و اساطیری نمایش های سنتی هند - نمایش های رقصی و رقص های نمایشی - را مورد بررسی قرار داده و ارتباط این رقص ها را با عقاید و آرای هندوان ( به طرزی غریب ، این دو پیوندی تنگاتنگ دارند ) شرح دهیم . نمایش های رقصی هند ، ریشه در قص های خدایان هندی - بویژه شیوا - دارد و نشانگر مراحل گوناگون آفرینش ، چگونگی شکل گیری این قوم و نحوه تسلط آنها بر سزمین هند ، است . همچنین شرح اصول عقاید هندوان را از طریق پرداختن به داستان های اساطیری و حرکات نمادین به انجام می رساند ...
ایرانیان در سده های گذشته ، همه ساله با اجرای آیین ها و مراسم خاص و با برگزاری جشن های مختلف ، به خصوص در آغاز سال نو ، زندگی و جهان خویش را از نو ا حیا می کردند . در باور آنها ، آفرینش جهان ، همه ساله با فرا رسیدن نوروز و فصل نو ، تجدید می شود و این تکرار جاودان فعل خلقت که هر " سال نو " را به آغاز عصر جدید بدل می کرد ، در زندگی آنها روح نوشدگی و آغاز هستی می دمید . نوروز برای آنها ، نماد تجدید حیات ، نوشدگی و سامانمندی زندگی بود . اعمال و آیین هایی که آنها در روزهای آخر سال کهنه و روزهای اول سال نو انجام می دادند ، ...