درخت حوزه‌های تخصصی

سهم بسزای سازمان های دولتی در اشتغال و بودجه کشور موجب شده است موضوع کارآفرینی و به طور خاص تر کارآفرینی سازمانی مورد توجه مدیران این سازمان ها قرار گیرد. سازمان ورزش و جوانان به عنوان یکی از سازمان های راهبردی کشور می تواند با پیاده سازی این مفهوم قدم شگرفی در دستیابی به اهداف و ماموریت وجودی خود داشته باشد. هدف از اجرای این تحقیق ارائه مدلی به منظور دستیابی به کارآفرینی سازمانی بر اساس عوامل مؤثر بر این مفهوم می باشد که در این راستا از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی میخایلوف در کنار مدل یابی ساختاری تفسیری استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق را 13 خبره ی آشنا با موضوع تشکیل می دهند. یافته های تحقیق نشان می دهد از میان 13 عامل مؤثر بر کارآفرینی سازمانی، نه عامل بیش از 90 درصد اهمیت را از سوی خبرگان در دستیابی به کارآفرینی سازمانی را دارا می باشند که بر اساس این عوامل "محیط عام و خاص" ضمن کسب بیشترین اهمیت در کنار "راهبرد" و "ویژگی کارکنان و مدیران" به عنوان زیربنای مدل نهایی تحقیق مشخص شدند. نتایج تحقیق می تواند به عنوان نقشه ی راه مدیران سازمان را در دستیابی به کارآفرینی سازمانی راهنمایی کند.

هدف تحقیق، ارانه الگوی مدیریت پیش کنشی در وزارت ورزش و جوانان با رویکرد ساختاری تفسیری بود. این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی است و داده های تحقیق به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کیفی و کمی) جمع آوری شد. جامعه آماری در بخش کیفی 18 نفر از خبرگان و در بخش کمّی، شامل شامل مدیران وزارت ورزش و جوانان و مدیران کل ورزش و جوانان استان ها، برابر با 65 نفر و بودند. به دلیل محدود بودن اعضا، جامعه آماری با نمونه برابر شد. ابزار تحقیق در بخش اول، پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی پرسشنامه توسط 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی دانشگاه و پایایی آن، با آزمون آلفای کرونباخ، تأیید شد (92/0α=). ابزار تحقیق در بخش دوم، پرسشنامه خودتعاملی ساختاری بود و جهت مدل یابی از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری و تجزیه و تحلیل میک مک استفاده شد. یافته ها نشان داد که در الگوی مدیریت پیش کنشی وزارت ورزش و جوانان 10 مؤلفه و 50 زیر مؤلفه وجود دارد و مؤلفه های نقشه راه و مدیریت مسیر پیشرفت و دانش، مهارت و توانایی در سطح زیربنایی و مؤلفه های توسعه رقابت پذیری و ایجاد آمادگی برای تغییر در رأس مدل قرار گرفتند. استقرار مدیریت دانش و مهارت در وزارتخانه در چارچوب نقشه راه و برنامه مدون بر تقویت و یا ایجاد توسعه شغلی، خلاقیت و نوآوری و اجتماعی سازی کارکنان ایفای نقش نموده و توسعه رقابت پذیری و تغییر در این سازمان هموار خواهد شد.

هدف این تحقیق بررسی رابطه بین عملکرد پای شنای کرال پشت با دامنه حرکتی مچ پا و زاویه دانشجویان پسر شناگر بود. 34 دانشجوی پسر شناگر کرال پشت در دسترس با میانگین و انحراف استاندارد 71 کیلوگرم در این تحقیق انتخاب /88 ± 9/ 176 سانتیمتر و وزن 35 /11± 5/ 23 ، قد 52 /68 ± 2/ سنی 68 پای راست و چپ (بهصورت خوابیده به پشت) و دامنه حرکتی دورسی و پلانتار Q شدند. ابتدا، زاویه پای راست و چپ محاسبه شد. سپس، Q فلکشن با استفاده از گونیامتر اندازهگیری شد و میانگین زاویه آزمون زمان پازدن شنای کرال پشت به مسافت 15 متر در استخر انجام شد. با استفاده از سه داور و تکنیک فیلمبرداری، تعداد پای شنای کرال پشت و در ادامه مسافت طیشده بهازای هر پازدن شنای کرال پشت با استفاده از فرمولهای ریاضی محاسبه شد. نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون، ارتباط معنیداری بین یافتهها نشان داد شناگران ممکن .(p ≤ 0/ و 05 r= -0/ با زمان پای شنای کرال پشت نشان داد ( 67 Q زاویه است از تمامی دامنه حرکتی مچ پای خود بهره نبرند، بلکه دامنه حرکتی بهینه مدنظر آنها است. اندازه نیز میتواند برای موفقیت و استعدادیابی شناگران بااهمیت باشد

پژوهش حاضر با هدف تأثیر میزان مشارکت در فعالیت های ورزشی اوقات فراغت بر توانمندی اجتماعی و رشد اجتماعی طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی و از روش علی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دبیران مدارس استان بوشهر تشکیل داد که تعداد دقیق و جامع ای از آنان دردسترس نبود. لذا بر اساس فرمول حجم نمونه کوکران تعداد 384 نفر به عنوان نمونه پژوهش مشخص شدند. پس از پخش و جمع آوری پرسش نامه های پژوهش تعداد 321 پرسش نامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روش نمونه گیری در پژوهش حاضر به خوشه ای تصادفی و با توجه به مناطق جغرافیایی استان بوشهر بود. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر شامل سه پرسش نامه وضعیت اوقات فراغتی مبتنی بر ورزش کریمیان و همکاران (2013)، توانمندی اجتماعی مرل و همکاران (2011) و رشد اجتماعی الیس و ایتزمن (1990) بود. روش آماری مورد استفاده در پژوهش حاضر معادلات ساختاری بود. نتایج نشان داد که مشارکت در فعالیت های اوقات فراغتی مبتنی بر ورزش بر توانمندی اجتماعی تأثیری معناداری به میزان 498/0 دارد. نتایج نشان داد که مشارکت در فعالیت های اوقات فراغتی مبتنی بر ورزش بر رشد اجتماعی تأثیری معناداری به میزان 527/0 دارد.

پژوهش حاضر به دنبال آن است که به بررسی مقایسه ای رابطه انگیزش ناشی از نیت، با نگرش دانشجویان دختر و پسر به فعالیت های بدنی کلاسی بپردازد. انگیزش ناشی از نیت، یک عامل روان شناختی است که می تواند در بروز بسیاری از کنش های اجتماعی اثرگذار باشد. در راستای دست یابی به هدف این مطالعه، نمونه ای متشکل از 709 نفر از دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی، انتخاب شدند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان می دهد که هم میان دختران و هم در بین پسران، دو متغیر انگیزش نیت و نگرش به فعالیت های بدنی کلاسی،از رابطه ای مستقیم و قوی برخوردار هستند. همچنین، متغیر انگیزش نیت توانسته است 4/49 درصد از نگرش دختران به فعالیت های بدنی کلاسی و نیز 5/19 درصد از نگرش پسران را تبیین نماید. می توان نتیجه گرفت که انگیزشنیت، یک پیش بین قوی برای نگرش دختران به فعالیت بدنی است؛ حال آن که در مورد نگرش پسران، از قدرت تبیین کنندگی کمتری برخوردار می باشد.

هدف پژوهش حاضر، تأثیر فناوری اطلاعات بر رضایت ارتباطی و یادگیری سازمانی کارکنان در پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی بود. نوع پژوهش، توصیفی- همبستگی و ازنظر هدف، کاربردی بود که به صورت میدانی اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش همه کارکنان پژوهشگاه تربیت بدنی جمهوری اسلامی ایران بودند (تعداد = 73). برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه های رضایت ارتباطی دون و هازن (1997)، یادگیری سازمانی نیفه (2001) و فناوری اطلاعات احمدپور (1389) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه ها به تأیید 10 نفر از اساتید رسید و پایایی پرسش نامه ها براساس ضریب آلفای کرونباخ، به ترتیب برابر با 97/0، 97/0 و 85/0 به دست آمد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس. و آموس انجام شد. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین فناوری اطلاعات و رضایت ارتباطی کارکنان و همچنین، بین فناوری اطلاعات و یادگیری سازمانی کارکنان رابطه مثبتی وجود داشت. نتایج مدل پژوهش نشان داد فناوری اطلاعات بر رضایت ارتباطی و فناوری اطلاعات بر یادگیری سازمانی تأثیر مثبتی داشت. براساس مقادیر بارهای عاملی، میزان تأثیر فناوری اطلاعات بر رضایت ارتباطی کارکنان و تأثیر فناوری اطلاعات بر یادگیری سازمانی بود. همچنین، براساس شاخص های برازش، مدل فرضی متغیرهای پژوهش از برازش لازم برخوردار بود؛ بنابراین، توجه به عامل فناوری اطلاعات به عنوان یکی از شاخص های موفقیت و بهبود وضعیت یادگیری سازمانی و رضایت ارتباطی کارکنان پژوهشگاه از اهمیت زیادی برخوردار است.

تجربه نشان داده است که رشد کارآفرینی نیازمند وجود بستر مناسب کارآفرینی است؛ براین اساس، اصطلاح اکوسیستم کارآفرینی به عنوان نسل سوم ادبیات کارآفرینی گسترش یافته است. صنعت ورزش کشور در ارزیابی ظرفیت های اشتغال زایی در جایگاه مناسبی قرار دارد؛ بنابراین، هدف اصلی از انجام این پژوهش، شناسایی و رتبه بندی ابعاد اکوسیستم کارآفرینی ورزشی کشور است. در این مطالعه، با روش پژوهش آمیخته (کمی و کیفی) ازنوع اکتشافی و اجرای مصاحبه عمیق با 31 نفر خبره و نخبه مدیریت ورزشی و فعال کارآفرین حوزه ورزش و با نمونه گیری قضاوتی هدفمند داده های موردنیاز مرحله کیفی جمع آوری شدند. سپس، با کمک تحلیل محتوای کیفی، کدگذاری باز و محوری ابعاد موردمطالعه پردازش شدند. با انجام دادن این مرحله، شش بعد اصلی درقالب الگوی مفهومی اکوسیستم کارآفرینی ورزشی در ایران با 24 بعد فرعی شناسایی شدند. در مرحله کمّی پژوهش، با هدف ارزیابی و تأیید ابعاد شناسایی شده میزان اهمیت و سهم هریک از ابعاد در فرایند اکوسیستم کارآفرینی ورزشی، بررسی شد. یافته های حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی نشان داد که همه ابعاد اکوسیستم کارآفرینی ورزشی در ایران موردتأیید هستند. درنهایت، نتایج پژوهش نشان داد که با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی ، ابعاد اکوسیستم کارآفرینی ورزشی را می توان به ترتیب در شش بعد اصلی سیاستی، حمایتی، بازار محلی و جهانی، فرهنگی، سرمایه مالی و سرمایه انسانی اولویت بندی کرد. براساس نتایج به دست آمده توصیه می شود، نقشه راهی برای توسعه ابعاد اکوسیستم کارآفرینی ورزشی کشور تدوین شود.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارزش ویژه برند تیم والیبال کاله مازندران بود. روش این پژوهش توصیفی از نوع هم بستگی بوده و شیوه گردآوری داده های آن میدانی می باشد. جهت انجام پژوهش، 338 نفر از تماشاگران مسابقه تیم والیبال کاله مازندران در ورزشگاه 2000 نفری پیامبر اعظم شهرستان آمل به روش طبقه ای متناسب انتخاب شدند و پرسش نامه ای با 49 سؤال را تکمیل نمودند. جهت گردآوری داده ها از پرسش نامه " راس، راسل و بنگ " (2008) استفاده شد و روایی صوری و محتوایی آن توسط اساتید این حوزه مورد تأیید قرار گرفت. همچنین، به منظور تعیین پایایی پرسش نامه از آلفای کرونباخ (86/0) بهره گرفته شد و برای آزمون مدل فرضی پژوهش، تحلیل عاملی تأییدی مورداستفاده قرار گرفت که درنهایت، 13 عامل پیشنهادی راس در مورد تیم کاله تأیید گردید. نتایج نشان دهنده تأثیر 11 عامل نشان برند ، رقابت ، مزیت، تعامل اجتماعی، تعهد، تاریخچه تیم، ویژگی سازمانی، موفقیت تیم، بازی تیم، افراد غیر بازیکن و ورزشگاه در بعد تداعیات ارزش برند و دو عامل همانند سازی و درونی کردن در بعد آگاهی از ارزش برند می باشد. همچنین، مشاهده می شود که هر 13 عامل مؤثر در ارزش برند تیم (معرفی شده ازسوی راس) در باره تیم والیبال کاله نیز موردتأیید قرار می گیرند؛ به عبارت دیگر، چنانچه مدیران تیم ها و باشگاه ها در صدد ایجاد و یا افزایش ارزش برای برند تیم خود هستند، باید متغیرهای مذکور را مورد توجه قرار دهند.

هدف از انجام این پژوهش تعیین موقعیت راهبردی معاونت ورزش دانشگاه آزاد اسلامی بود. جامعه آماری شامل مدیران، کارشناسان، مسئولان تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی در همه استان ها و اساتید مدیریت ورزشی بودند (تعداد = 46 نفر). با توجه به محدودبودن جامعه آماری، نمونه ها به صورت هدفمند انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها، از اسناد، پیشینه، پرسش نامه، نظرسنجی و جلسات شورای راهبردی استفاده شد و همچنین، روایی صوری پرسش نامه سوات توسط خبرگان و پایایی آن ازطریق آلفای کرونباخ (91/0) تأیید شد. سپس، در قالب جلسات متعدد و چندین مرحله تحلیل راهبردی، 18 قوت، 16 ضعف، 13 فرصت و 17 تهدید تأیید و رتبه بندی شدند. برای شناسایی و تعیین جایگاه راهبردی، از ماتریس ارزیابی عوامل داخل و ماتریس ارزیابی عوامل خارجی استفاده شد که پس از تجزیه وتحلیل و تشکیل ماتریس ارزیابی عوامل داخلی و خارجی، مشخص شد که معاونت ورزش دانشگاه آزاد اسلامی در موقعیت راهبردی رقابتی قرار دارد. این امر بیانگر آن است که قوت های درونی این معاونت بر ضعف های آن برتری دارند و ازلحاظ عوامل خارجی با تهدید روبه رو هستند؛ بنابراین، هدف گذاری باید توسعه ای باشد و راهبردها بیشتر از نوع رقابتی باشند تا معاونت ورزش دانشگاه آزاد اسلامی هرچه بهتر بتواند به اهداف ازپیش تعیین شده خود دست یابد.

پژوهش حاضر با هدف سنجش دانش داوران فوتبال شهر اصفهان از مسائل حقوقی مرتبط با حرفه داوری انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را کلیه داوران فوتبال شهر اصفهان در سال (1394) که به صورت فعال با هیأت فوتبال آن شهر همکاری داشتند، تشکیل دادند (100 N= ). روش انتخاب حجم نمونه روش کل شمار بوده که از این میان تعداد 52 نفر از داوران با درجات داوری مختلف در این پژوهش شرکت داشتند. از یک پرسش نامه پژوهشگر ساخته 80 سؤالی در قالب 12 بعد به عنوان ابزار اندازه گیری استفاده گردید (روایی 73/0؛ پایایی: 85/0). نتایج پژوهش نشان داد که داوران فوتبال شهر اصفهان از آگاهی کافی درمورد مسائل حقوقی مرتبط با حرفه داوری برخوردار نمی باشند (05/0 P≤ ). به بیان دیگر، اگر چه آگاهی آن ها از برخی حیطه های وظایف قانونی داوری کافی است؛ اما دانش آن ها از نتایج عدم اجرای وظایف مربوطه، عناصر لازم جهت تحمیل مسئولیت مدنی، معیار یک داور متعارف و چگونگی ورود به دعاوی قضایی مناسب نمی باشد. در این ارتباط، شاید سیستم آموزش داوری، کمبود منابع علمی مرتبط، عدم پوشش رسانه ای، عدم حمایت دانشگاهی و آگاهی نامناسب جامعه ورزش نسبت به مسائل حقوقی ورزش از جمله عوامل مؤثر بر دانش داوران فوتبال نسبت به مسائل حقوقی مرتبط با حرفه داوری باشد.

هدف از این پژوهش بازشناسی حوزه ها و زیرساخت های صنعت ورزش ایران و تصمیمات مدیریتی مبتنی بر آن است. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با 71 گویه است که توسط پنج تن از خبرگان روایی محتوایی آن تأیید و با استفاده از روش آماری آلفای کرونباخ ضریب پایایی پرسشنامه مقدار 953/0 تعیین شد. از تحلیل عاملی اکتشافی برای اعتباریابی سازه ای، شناسایی حوزه ها و برآورد بارهای عاملی، استفاده شد. نمونه های پژوهش معادل 263 تن از گروه های چهارگانه (اعضای هیأت علمی، کارشناسان ورزشی، مربیان و ورزشکاران/قهرمانان) تعیین شد که این تعداد با توجه به روش تحلیل پژوهش که از نوع تحلیل عاملی اکتشافی است و شاخص کیفیت نمونه گیری 84/0=KMO، مناسب است. برای تجزیه وتحلیل داده ها از میانگین، تحلیل واریانس و تحلیل عاملی اکتشافی تحت نرم افزار Spss نسخه 21 استفاده شد. حوزه های صنعت ورزش کشور شامل هجده مورد است، همچون اماکن و تأسیسات، سازمان های ورزشی، بازرگانی، رویداد، گردشگری، منابع انسانی، کالا و خدمات، بازاریابی، طب ورزش، فعالیت اقتصادی، دولت و... . بنابراین توجه به بارهای عاملی هر زیرساخت راهگشای مناسبی برای مدیران در تعیین تصمیمات و جایگاه هر حوزه و زیرساخت های مربوطه است، به طوری که مدیران قادر به شناسایی جایگاه هر حوزه برای برنامه ریزی و ارتقای آن خواهند بود.

اسناد بالادستی و سیاست های کلی کشور که مسئولان نظام آن ها را تهیه کرده اند، به منظور برنامه ریزی و تعیین خطوط اصلی و اتخاذ تصمیم ها در سازمان ها مبنای استناددهی است؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان همخوانی و تطابق محتوای اسناد بالادستی کشور با اهداف، وظایف و برنامه های مسئولان و سازمان های ورزشی در زمینه توسعه ورزش بانوان کشور، انجام شد. روش پژوهش، کیفی با استفاده  از روش اسنادی و تحلیل محتوا مبتنی بر روش تحلیل تماتیک بود. در بخش پژوهش اسنادی، تمام اسناد بالادستی شامل سند چشم انداز بیست ساله و مجموعه برنامه های پنج ساله توسعه، سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، سند جامع علمی سلامت، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، شرح وظایف مدیران و سازمان های متولی ورزش بانوان و همچنین مصاحبه های رسانه ای با مسئولان درباره توسعه ورزش بانوان، به صورت تمام شمار بررسی شدند. یافته ها نشان داد بین سیاست های کلان مندرج در اسناد بالادستی با وظایف، اهداف و برنامه های سازمان های ورزشی همخوانی مطلوب وجود ندارد. اسناد بالادستی به ورزش بانوان در قالب ابزار سلامت و غنی سازی اوقات فراغت توجه دارند، اما در اهداف، وظایف و برنامه های سازمان های ورزشی، ورزش قهرمانی و حرفه ای بانوان بیش از سایر مؤلفه های ورزش در محور توجه است. از نظر مسئولان ، رسانه ها در توسعه ورزش بانوان نقش توسعه فرهنگی، بازاریابی و نمایش رویدادهای ورزشی  دارند که باید به آن بیشتر بپردازند. مسئولان سازمان های ورزشی، ورزش قهرمانی را ضرورتی در توسعه ورزش بانوان کشور می دانند؛ بنابراین، بازنگری اسناد بالادستی برای ایجاد نگرش جامع به توسعه ورزش بانوان ضرورت دارد.

هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی نگرش کارآفرینانه مدیران باشگاه های ورزشی بانوان شهر تهران (مناطق 22 گانه) بود. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی بوده و از نظر روش، توصیفی هم بستگی می باشد که به شکل میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش را تمامی مدیران باشگاه های ورزشی بانوان شهر تهران که تعداد آن ها بنا بر آمار اداره کل ورزش و جوانان استان تهران در سال (1394) 550 نفر بود، تشکیل دادند. درادامه، با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی ساده، 116 نفر از آن ها به صورت طبقه بندی متناسب به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش، پرسش نامه استاندارد (ابزار سنجش ویژگی های شخصیتی کارآفرینان ایرانی) بود که به سنجش پنج عامل از ویژگی های شخصیتی مهم در کارآفرینی که عبارت هستند از: ریسک پذیری، کانون کنترل، توفیق طلبی، تحمل ابهام و خلاقیت می پردازد. روش آماری استفاده شده در این پژوهش، آمار توصیفی و استنباطی بود که آمار توصیفی برای رسم جداول فراوانی، نمودارها و شاخص های پراکندگی مورد استفاده قرار گرفت و از آمار استنباطی، تی تک نمونه ای و فریدمن جهت آزمون فرضیه های پژوهش بهره گرفته شد. نتایج نشان می دهد که مدیران باشگاه های ورزشی بانوان شهر تهران دارای نگرش کارآفرینانه می باشند. همچنین، بر اساس اولویت بندی که بین این ویژگی ها انجام گرفت، مشخص شد که کانون کنترل درونی دارای بالاترین رتبه بوده و چالش طلبی کمترین رتبه را به خود اختصاص داده است. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که تفاوت معناداری بین نگرش کارآفرینانه مدیران باشگاه های ورزشی دولتی و مدیران باشگاه های ورزشی خصوصی وجود ندارد.

هدف این پژوهش، آزمون عوامل روانی، اجتماعی و محیطی در پیش بینی فعالیت جسمانی در میان یک نمونه تصادفی از دانش آموزان دختر مقاطع تحصیلی متوسطه شهر ارومیه است. روش تحقیق از نوع توصیفی _ پیمایشی و مبتنی بر مدل معادلات ساختاری است. نمونه آماری شامل 307 دانش آموز درکلاس های اول تا سوم دبیرستان بودند. از چهار پرسشنامه برای اکتشاف رابطه احتمالی متغیرهای محیطی، روانی و اجتماعی با فعالیت جسمانی دختران نوجوان استفاده شد؛ که پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ 83/0 گزارش شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی و تحلیل معادلات ساختاری صورت گرفت. آزمون مدل پیشنهادی نشان داد که مدل از برازش قابل قبولی برخوردار است و می توان آنرا در تحقیقات آتی بکار برد. همچنین مشخص شد که که همه متغیرهای محیطی، اجتماعی و روانی، با هم همبستگی متقابل داشته و با فعالیت جسمانی رابطه معنی داری دارند. بر این اساس، دسترسی به شرایط محیطی مناسب، حمایت دوستان از فعالیت های جسمانی، و احساس خودکارآمدی برای انجام فعالیت های جسمانی از تعیین کننده های معنی دار برای انجام فعالیت های جسمانی در اوقات فراغت دختران نوجوان است. از این رو برنامه های مداخله می بایست مبتنی بر افزایش فرصت های محیطی برای انجام فعالیت های جسمانی، تدارک فعالیت های جسمانی گروه محور و استفاده از روش های افزایش احساس خودکارآمدی باشد.

هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر تاب آوری و خودکارآمدی تمرینی در ورزشکاران نوجوان بود. به این منظور، 30 ورزشکار نوجوان (شهر گرگان) به طور تصادفی ساده در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر گروه 15 نفر) جای گرفتند. دوره آزمایشی متشکل از 12 جلسه 90 دقیقه ای آموزش مهارت های ارتباطی بود که به مدت چهار هفته به طول انجامید. اندازه گیری ها در پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از مقیاس تاب آوری کونور و داویتسون (2003) و مقیاس خودکارآمدی باندورا (1997) انجام شد و داده های حاصله با استفاده از تحلیل کوواریانس در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که پس از کنترل سطوح پیش آزمون، نمره های تاب آوری و خودکارآمدی تمرینی در گروه آزمایشی به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل قرار دارد. براساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گیری کرد که آموزش مهارت های ارتباطی، روش موثری برای افزایش تاب آوری و خودکارآمدی تمرینی در ورزشکاران نوجوان می باشد.

هدف از این پژوهش ارتباط بین شاخص های جمعیتی – اقتصادی با میزان موفقیت ورزشکاران معلول کشورهای حاضر در بازی های پاراآسیایی 2010 گوانگجو بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ نحوه گردآوری داده ها علَی پس از وقوع بود. جامعه آماری تمام کشورهای شرکت کننده در بازیهای پاراآسیایی 2010 گوانگجو (41 کشور) بود (که قبلا مورد مطالعه قرار نگرفته است). نمونه آماری شامل کشورهای مدال آور (10 کشور) در این بازی ها بود. داده ها با مطالعه منابع لاتین و فارسی مختلف و همچنین وب سایت های معتبر بانک جهانی و کمیته پاراالمپیک آسیا به دست آمد. برای تعیین ارتباط میان متغیر پیش بین و مولفه های جمعیتی-اقتصادی (جمعیت ، اندازه تیم ، هزینه سلامت و تولید ناخالص داخلی) از آزمون تحلیل واریانس یک عامله (ANOVA ) استفاده شد.نتایج رگرسیون چندگانه نیز در نهایت نشان داد که از میان شاخص های جمعیتی – اقتصادی، اندازه تیم (R2=0.55 , P<0.0001). و جمعیت (R2=0.47, P<0.0001). قادر به پیش بینی معنی دار میزان موفقیت کشورهای حاضر در بازی های آسیایی 2010 گوانگجو بود.

هدف از پژوهش حاضر تحلیل اثر مشارکت ورزشی بر سرمایه اجتماعی مبتنی بر نقش واسطه ای رسانه و قابلیت تعاملی افراد بود. روش از نظر نوع توصیفی همبستگی، از نظر استراتژی فرایندی، از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جمع آوری داده ها میدانی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل شهروندان استان گیلان دارای فعالیت ورزشی بودند و نمونه آماری براساس جدول مورگان با بیش از 10 هزار نفر به تعداد 384 نفر برآورد گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مشارکت ورزشی، پرسشنامه مشارکت در فضای مجازی ورزشی، پرسشنامه قابلیت تعاملی و پرسشنامه سرمایه اجتماعی بودند که هر کدام 4 بُعد و 16 سؤال را دربرمی گرفت. جهت ارزیابی روایی محتوایی و صوری، نظرات و پیشنهادهای شش کارشناس خبره ورزش همگانی و شش متخصص مدیریت ورزشی در بازبینی ابزارها اعمال شد. از روش تحلیل عاملی تاییدی و تحلیل مسیر در نرم افزار پی ال اس جهت بررسی روایی سازه و تحلیل فرضیات اصلی استفاد شد . نتایج نشان داد که مشارکت ورزشی دارای اثر مستقیم و معنی داری بر مشارکت رسانه ای، قابلیت تعاملی و سرمایه اجتماعی بود. ضمنا آزمون سوبل در تحلیل روابط میانجی نشان داد که اثر غیر مستقیم مشارکت ورزشی بر سرمایه اجتماعی از هر دو مسیر میانجی مشارکت رسانه ای و قابلیت تعاملی از اثر مستقیم آن بیشتر است. بنابراین می توان بیان کرد هر چند مشارکت ورزشی به طور مستقیم سبب افزایش سرمایه اجتماعی می شود، اما مداخلاتی مانند آموزش تعاملات و مشارکت رسانه ای اثر آن را افزایش می دهد

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر یک دوره برنامه تمرینی منتخب در فضای سبز و سالن بر کاهش علائم فزون کنشی با نارسایی توجه بود. بدین منظور، 120 دانش آموز دختر 11 7 سال مبتلا به فزون کنشی با نارسایی شهرستان اهواز به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. درادامه، پرسش نامه علائم مرضی کودکان که با توجه به ملاک های تشخیصی و آماری اختلالات روانی تدوین شده بود، توسط معلمان و والدین دانش آموز تکمیل شد و از بین آن ها تعداد 48 نفر که دارای بالاترین اختلال فزون کنشی بودند، با نظر روانپزشک انتخاب گردیدند و به روش تصادفی در چهار گروه 12 نفری همسان (گروه تمرین هوازی در فضای سبز؛ گروه تمرین هوازی در سالن؛ گروه حضور در فضای سبز؛ گروه کنترل) قرار گرفتند. گروه های تمرین هوازی در فضای سبز و سالن به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه با شدت 60 تا 85 درصد ضربان قلب ذخیره بیشینه به تمرین پرداختند (چهار هفته اول 25 دقیقه؛ چهار هفته دوم 35 دقیقه). برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل کواوریانس با آزمون تعقیبی استفاده شد. نتایج نشان می دهد که گروه تمرین هوازی در فضای سبز نسبت به بقیه گروه ها تأثیر معناداری بر درمان و کاهش علائم فزون کنشی با نارسایی داشته است ( 0.05 > (P . بررسی نتایج حاکی از آن است که هشت هفته تمرین هوازی در فضای سبز می تواند به عنوان یک روش غیر دارویی ، تأثیر مثبتی بر کاهش علائم بیش جنبشی، اختلال دقت، بی قراری و تکانش گری کودکان مبتلا به فزون کنشی با نارسایی داشته باشد .