درخت حوزه‌های تخصصی

هدف این تحقیق مقایسه نیم رخ آنتروپومتریک، سوماتوتایپ و ترکیب بدنی ژیمناست های مبتدی و حرفه ای 6 تا 8 ساله بود. 40 نفر از ژیمناست ها در دو گروه (مبتدی 20 ژیمناست و حرفه ای 20 ژیمناست) در این آزمون مشارکت کردند. 17 متغیر آنتروپومتریکی، سوماتوتایپ و ترکیب بدنی از هر آزمودنی اندازه گیری شد. ابزارهای اندازه گیری پرسش نامه های اطلاعات فردی و ارزیابی سلامت عمومی، کرنومتر، متر نواری، قدسنج، ترازوی قابل حمل، کالیپر، کولیس و نرم افزار سوماتوتایپ بود. از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی در دو گروه مستقل) در سطح معناداری 05/ برای بررسی داده های تحقیق استفاده شد. بین درصد چربی (سه سر بازو، فوق خاری و ساق پا)، طول کل دست، محیط (ساق پا و باسن)، ترکیب بدنی (BMI)، اندومورفی و اکتومورفی تفاوت معنادار مشاهده شدp<0.05) ). ازمنظر آنتروپومتریکی، 6 تا 8 سالگی را می توان پایین ترین و بهترین سن استعدادیابی ژیمناستیک در نظر گرفت. براساس نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که ژیمناست های حرفه ای دارای درصد چربی کمتر، طول دست بیشتر، محیط باسن و ساق کمتر، BMI کمتر، اندومورفی کمتر و مزومورفی و اکتومورفی بیشتری نسبت به مبتدی ها هستند. به طور میانگین ژیمناست های حرفه ای از لحاظ کلاس بندی سوماتوچارت در ناحیه اکتومورف- مزومورف و گروه مبتدی در ناحیه اندومورف- مزومورف قرار داشتند

هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر تمرینات یکپارچه حرکتی شناختی بر BDNF سالمندان مبتلا به دمانس بود. بدین منظور، 24 مرد سالمند مبتلا به دمانس (12 نفر گروه تجربی و 12 نفر گروه کنترل) به عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب شدند. برنامه تمرینی یک دوره دوازده هفته ای (هفته ای سه جلسه تمرین 45 دقیقه ای) تمرینات حرکتی شناختی بود که براساس رهنمودهای کالج آمریکایی طب ورزش (ACSM) اتخاذ شد. پیش و پس از انجام پروتکل تمرینی میزان BDNF و آزمون های عملکردی و شناختی ارزیابی شد. به منظور تحلیل آماری از آنالیز تحلیل واریانس دوعاملی با اندازه های تکراری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که 12 هفته برنامه تمرین حرکتی شناختی به افزایش سطوح BDNF (001/0=P)، بهبود نتایج آزمون رسیدن عملکردی (005/0=P)، آزمون بلند شدن و رفتن زمان دار (001/0=P)، آزمون تعادلی برگ (001/0=P) و آزمون کوتاه وضعیت ذهنی (015/0P=)، در گروه فعال منجر شد. به طور کلی یافته های مطالعه نشان داد که تمرین یکپارچه حرکتی در آزمودنی های مبتلا به دمانس، سبب افزایش سطوح BNDF می شود که از نظر بالینی این یافته ها اهمیت آمادگی بدنی به عنوان یک عامل پیشگیری کننده از ابتلا به زوال عقل در آینده را تأیید می کند. همچنین این نوع فعالیت، روش تمرینی سودمندی جهت حفظ عملکرد حرکتی و کاهش سرعت کارکردهای ذهنی سالمندان است.

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر گرایش معلمان تربیت بدنی مقطع ابتدایی شهر پارس آباد به استفاده از رسانه-های آموزشی در فرآیند تدریس و یادگیری انجام شده است. پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی و به لحاظ هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری این پژوهش تعداد 65 نفر از معلمان تربیت بدنی مقطع ابتدایی شهر پارس آباد بود، نمونه آماری نیز با توجه به حجم جامعه به صورت کل شمار انتخاب شد. ابزار اندازه گیری این تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته شامل 28 گویه و 6 مقیاس (نقش کتاب، نیروی انسانی متخصص، عوامل انگیزشی، روش تدریس، امکانات و آگاهی) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط خبرگان تأیید شد. پایایی درونی پرسشنامه نیز بر روی یک نمونه 20 نفری با استفاده از روش آلفای کرونباخ 89/0 به دست آمد. در نهایت از آزمون t تک نمونه ای جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. بر اساس تجزیه و تحلیل داده ها گرایش به استفاده از رسانه های آموزشی در فرآیند تدریس و مؤلفه های آن، بین معلمان تربیت بدنی مقطع ابتدایی مورد بررسی در سطح خطای 01/0 P

این تحقیق به منظور تحلیل عناصر خلاقیت ( انعطاف و سیالی و ابتکار و بسط) و رابطه آن با مدیریت تضاد در مدیریان سازمان تربیت بدنی ووزارت علوم تحقیقات و فناوری و ارائه الگوی تعاملی عناصر خلاقیت و شیوه برخورد با تضاد صورت گرفته است جامعه آماری تحقیق را کلیه مدیران سطح عالی و میانی سازمان تربیت بدنی 75 نفر و وزارت علوم تحقیقات و فناوری 85 نفر تشکیل می دهند ابزارهای اندازه گیری تحقیق شامل پرسشنامه خلاقیت دکتر عابدی پرسشنامه مدیریت تضاد را بینز پرسشنامه ویژگی های شخصی مدیران است نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد در مجموع در دو سازمان مورد مطالعه میان عناصر خلاقیت و شیوه های تضاد رابطه معنی داری وجود دارد آزمون خی دو نشان می دهد بیشتر مدیران سازمان تربیت بدنی 3/68 در صد در مواجهه با تضادهای درون سازمان نخست از روش اجتناب عدم مقابله و 3/29 در صد آنها از روش کنترل ( رقابتی ) و 4/2 درصد مدیران این سازمان از روش راه حل گرایی ( همکاری و مصالحه) بهره می جویند

اعتیاد ، ابتلای اسارت آمیز فرد به ماده یا دارویی مخدر است که او را از نظر جسمی و روانی به خود وابسته ساخته ، کلیه رفتارهای فردی و اجتماعی وی را تحت تأثیر قرار می دهد و به عنوان مهم ترین آسیب اجتماعی، جامعه انسانی را مورد هجوم خود قرار می دهد؛ لذا ، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر فعالیت بدنی بر خودکنترلی و پرخاشگری زنان معتاد بود. بدین منظور، 30 زن معتاد به صورت هدفمند انتخاب شدند و براساس سن در دو گروه فعالیت بدنی و کنترل قرار گرفتند. برنامه ورزش هوازی به مدت 24 جلسه و هر هفته سه جلسه 60 دقیقه ای انجام شد. پیش از شروع جلسات و در پایان آخرین جلسه، پرسش نامه پرخاشگری و خودکنترلی تکمیل گردید. نتایج تحلیل واریانس تک متغیره و چند متغیره و نیز تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان می دهد که در گروه فعالیت بدنی، خودکنترلی و پرخاشگری بهبود یافته است. با توجه به نتایج به دست آمده، فعالیت بدنی می تواند مهارت های روانی زنان معتاد را بهبود بخشد و به عنوان یک درمان غیردارویی در دوره ترک یاری رسان باشد.

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل اهمیت عملکرد عوامل مؤثر بر تصمیم تماشای یک مسابقه فوتبال بود. روش پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و جامعه آماری آن را تماشاگران مسابقه فوتبال تیم های سپاهان و سایپا تشکیل دادند که از میان آن ها 384 نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. جهت انجام پژوهش، عوامل مؤثر بر حضور تماشاگران در ورزشگاه ها با بررسی دقیق ادبیات و پیشینه پژوهش شناسایی شده و جهت طراحی پرسش نامه مورد استفاده قرار گرفتند. روایی پرسش نامه توسط 10 نفر از متخصصان و صاحب نظران بررسی گردید و ضریب پایایی آن توسط آزمون آلفای کرونباخ معادل (94/0) محاسبه گشت. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت. نتایج نشان می دهد که از میان 32 عامل اثرگذار بر تصمیم گیری درمورد تماشای یک مسابقه فوتبال، سه عامل در ناحیه اولویت کم، 22 عامل در ناحیه تمرکز بر آن و هفت عامل در ناحیه حفظ عملکرد قرار گرفته اند. شایان ذکر است عواملی که در ناحیه اولویت کم قرار گرفته اند برای عملکرد سیستم، تهدید کننده نبوده و نیازمند به اصلاح فوری نمی باشند؛ عوامل موجود در ناحیه تمرکز بر آن نیازمند به اقدام اصلاحی فوری بوده و از این منظر در اولویت بالایی قرار دارند؛ عوامل جای گرفته در ناحیه حفظ عملکرد نیز نه تنها از نظر تماشاگران مهم می باشند، بلکه از عملکرد آن ها رضایت حاصل شده است.

تأثیر وزن و نیرو از عوامل مهم سازماندهی و اجرای تکالیف زمان واکنش است. افراد مسن با افزایش وزن با این متغیر درگیرند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر افزایش وزن اندام بر بخش های پیش حرکتی و حرکتی زمان واکنش ساده و افتراقی مردان جوان و مسن است. از آزمودنی ها (16 نفر گروه جوان و 16 نفر گروه مسن) خواسته شد تا در پاسخ به محرک های شنیداری (ساده و افتراقی)، حرکت فلکشن ساعد را انجام دهند. در 50 درصد از کوشش های انجام گرفته وزن اندام 2/1 کیلوگرم افزایش یافت و در همة کوشش های انجام گرفته، زمان واکنش و تنش عضلانی به وسیلة دستگاه الکترومیوگرام ثبت شد. نتایج آزمون تحلیل نشان داد که تأثیرات اصلی هر سه فاکتور افزایش وزن اندام، افزایش تعداد محرک و سن بر بخش پیش حرکتی معنادار است. در بخش حرکتی، اثر افزایش تعداد محرک از حالت ساده به افتراقی معنادار نبود (77/0 = P). با این حال تأثیرات تعاملی بین افزایش وزن اندام و سن معنادار بود (002/0 = P). این یافته ها بیان می کنند عواملی که موجب تغییر در اینرسی اندام و به طور کلی عوامل حرکتی می شوند، علاوه بر درگیر کردن بخش حرکتی، همزمان بخشی از فرایندهای پیش حرکتی را نیز تحت تأثیر قرار می دهند.

هدف از پژوهش حاضر، پاسخ به این سؤال بوده است که آیا در نشانه گیری هدف هایی که در برخی از موارد مانعی در مسیر ظاهر می شود، برنامه مسیر حرکت های قبلی مجدداً مورد استفاده قرار می گیرد یا خیر؟ به همین منظور، در قالب دو آزمایش، موقعیت دست راست تعداد 55 دانشجوی پسر داوطلب (18 تا 22 سال) در شرایطی که حضور مانع در کوشش های پیاپی (در آزمایش اول به شکل تصادفی؛ در آزمایش دوم با توالی قابل پیش-بینی) تغییر میکرد، با استفاده از مبدل های پتانسیومتری متصل به یک بازوی دو مفصله اندازه گیری شد. در آزمایش اول، نتایج تحلیل واریانس نشان داد که زاویه شروع مسیر (شاخص طرح ریزی) حرکات بدون مانعی که در حرکت قبل، مانع وجود داشت بزرگ تر از وقتی بود که در دو حرکت متوالی مانع ظاهر نمی شد (001/0>p ). در آزمایش دوم، از شباهت (F<1) تغییرات زاویه شروع حرکت گروه های توالی قابل پیش بینی با و بدون دستورالعمل با گروه الگوی تصادفی نتیجه گیری شد که اثر باقیمانده از حضور مانع در کوشش های قبلی نتیجه پیش بینی توالی کوشش ها نبوده، بلکه تنها با برنامه ریزی مسیر مرتبط بوده است. در کل، اینگونه استنباط شد که کنترل یک توالی از حرکت های پرهیز از مانع، مستقل از حرکات قبلی نیست و اینکه در طرح ریزی حرکات های مورد نظر، کمینه سازی هزینه های محاسباتی شکل گیری مسیر به صرف کمترین هزینه بیومکانیکی اندام مجری ارجحیت دارد.

لازمه واکنش مؤثر به تغییرات محیطی و کسب مزیت رقابتی در شرکت های تولیدی ورزشی، دست یابی به چابکی سازمانی است. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر چابکی سازمانی بر عملکرد سازمانی در شرکت های تولیدی ورزشی و ارائه مدل بود. روش این پژوهش، توصیفی هم بستگی بوده و به صورت میدانی اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش را کلیه شرکت های تولیدی ورزشی شهر تهران که به صورت تمام شمار به عنوان نمونه انتخاب شدند، تشکیل دادند. تعداد شرکت های تولیدی ورزشی 70 مورد بود که از هر شرکت، سه نفر (مدیر شرکت، مدیر بازاریابی و مدیر فروش) و درمجموع، 210 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. نتایج نشان می دهد که بین چابکی سازمانی و ابعاد آن با عملکرد شرکت های تولیدی ورزشی رابطه معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از آزمون تی تک نمونه ای نیز بیانگر آن است که میزان چابکی سازمانی و ابعاد آن در شرکت های تولیدی ورزشی از وضعیت مطلوبی برخوردار می باشد. همچنین، نتایج نشان می دهد که مدل اثر چابکی سازمانی بر عملکرد شرکت های تولیدی ورزشی از برازش خوبی برخوردار بوده و چابکی سازمانی می تواند به طور مناسبی 38 درصد از تغییرات عملکرد شرکت های تولیدی ورزشی را پیش بینی نماید. به طور کلی، شرکت های تولیدی ورزشی به منظور افزایش عملکرد سازمانی می بایست عوامل و زمینه های ایجادکننده چابکی سازمانی را فراهم و تقویت نمایند.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر امتیاز میزبانی بر عملکرد کشورهای میزبان رویدادهای ورزشی قاره ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام کشورهای میزبان رقابت های چند رشته ای ورزشی قاره ای بود. عملکرد تمام کشورهایی که میزبان بودند (42 کشور) به مثابه نمونه آماری در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد که تفاوت معناداری بین سهم نسبی مجموع مدال ها و تعداد مدال های طلا در شرایط میزبانی با شرایط غیر میزبانی (سهم نسبی مجموع مدال ها و تعداد مدال های طلای کشور میزبان در دوره های قبل و بعد) در هر سه رویداد چند رشته ای ورزشی قاره ای وجود داشت.

با توجه به اهمیت و جایگاه وب سایت ها در امر اطلاع رسانی و ارتباط با مخاطبان، دانشگاه ها برای سازماندهی و دسترس پذیرکردن اطلاعات و معرفی قابلیت ها و توانمندی های خود، اقدام به طراحی وب سایت و ارائة اطلاعات از آن طریق می کنند. وب سنجی به مطالعة کمّی جنبه های تولید و استفاده از منابع اطلاعاتی، ساختارها و فناوری ها در محیط وب با استفاده از مبانی نظری کتاب سنجی و اطلاع سنجی می پردازد. هدف این پژوهش، مطالعة وب سنجی وب سایت های دانشکده های تربیت بدنی دانشگاه های دولتی ایران، با استفاده از روش تاپسیس و ویکور است. پژوهش حاضر، توصیفی اسنادی با رویکرد وب سنجی است و از نظر هدف، کاربردی است. جامعة آماری شامل هجده وب سایت دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های دولتی ایران تشکیل داد. داده های خام برای رتبه بندی وب سایت های دانشکده های تربیت بدنی و علوم ورزشی، بر اساس چهار شاخصِ اندازه، رؤیت پذیری، فایل های غنی و پژوهشگر، از طریق موتورهای جستجوگر گوگل، یاهو، اکسالید، الکسا و بینگ جمع آوری شد. رتبه بندی وب سایت ها از طریق معیارهای تصمیم گیری تاپسیس و ویکور انجام شد. نتایج رتبه بندی تاپسیس نشان داد که دانشکده های تربیت بدنی دانشگاه های تهران، تبریز، اصفهان، علامه طباطبایی و همدان، به ترتیب رتبه های اول تا پنچم را به خود اختصاص دادند. همچنین، بر اساس نتایج رتبه بندی شاخص ویکور، دانشکده های تربیت بدنی دانشگاه های تهران، اصفهان، تبریز، همدان و بهشتی در رتبه های اول تا پنجم قرار داشتند. دانشکده های تربیت بدنی کشور با آگاهی از وضعیت رتبه بندی وب سایت خود در بین دانشکده های دیگر، بر اساس شاخص های بررسی شده می توانند در تقویت فعالیت های علمی و آموزشی گام بردارند و برای بهتر نشان دادن کیفیت خدمت رسانی در نظام آموزشی تلاش کنند

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تمرین های ذهن آگاهی بر عملکرد و اضطراب فوتبالیست های جوان بود. بدین منظور، تعداد 30 ورزشکار رشته فوتبال به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش 15 نفری (مداخله تمرین های ذهن آگاهی) و کنترل 15 نفری قرار گرفتند. ورزشکاران گروه آزمایش، 12 جلسه (شش هفته و هفته ای دو جلسه) 30 دقیقه ای تمرین های ذهن آگاهی را دریافت کردند. در گروه کنترل هیچ مداخله ای انجام نگرفت. قبل و بعد از مداخله از پرسش نامه «مقیاس اضطراب ورزشی» و آزمون «عملکرد شوت فوتبال» استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چندعاملی نشان دهنده بهبود معنا داری در کاهش اضطراب و افزایش عملکرد ورزشی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بود. با توجه به نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که تمرین های ذهن آگاهی روش مناسب و مؤثری برای کاهش اضطراب ورزشی و افزایش عملکرد ورزشی بازیکنان فوتبال هستند.

هدف پژوهش حاضر تعیین وضعیت ایمنی فضاهای ورزشی روباز مدارس دولتی استان اردبیل است. در این مطالعة توصیفی،160 مدرسه راهنمایی دولتی به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای مورد بررسی قرار گرفتند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسش نامة محقق ساخته استفاده گردید که روایی محتوایی و صوری آن توسط اساتید صاحب نظر دانشگاهی تأیید و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ 84/0 به دست آمد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و T مستقل توسط نرم افزار spss نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. وضعیت ایمنی 44/46 درصد از لوازم و تجهیزات، 23/42 درصد از حریم ها و خطوط و 92/31 درصد از داخل زمین های بازی مدارس مورد بررسی مطلوب بود. همچنین 7/57 درصد از زمین های بازی والیبال، 5/54 درصد از زمین های بازی بسکتبال، 7/35 درصد از زمین های بازی بدمینتون و 22 درصد از زمین های بازی هندبال و فوتسال مدارس مورد بررسی دارای شرایط ایمن و مطلوب برای فعالیت ورزشی بوده اند. بر اساس یافته های پژوهش، وضعیت ایمنی کلی فضاهای ورزشی روباز مدارس مورد مطالعه مطلوب نبود.