درخت حوزه‌های تخصصی

روش تمرینی دوتایی روشی است که در آن افراد در گروه های دو نفری برای یادگیری مهارت های حرکتی با هم مشارکت می کنند و به نظر می رسد این روش با افزایش کارایی و اثربخشی شرایط تمرین ویژگی های یک محیط بهینه آموزشی را داشته باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرین دوتایی بر یادگیری شنای کرال سینه بود. به این منظور 20 کودک پسر 7 تا 9 ساله، دو گروه 10 نفره تمرین دوتایی و انفرادی را تشکیل دادند. نوآموزان گروه دوتایی پس از شنیدن دستورالعمل های آموزشی و مشاهده مدل ماهر، دو به دو می شدند و نیمی از آنها با ورود به آب به اجرای بدنی مهارت مورد نظر از شنای کرال سینه می پرداختند و فرد بیرون از آب در نقش مربی برای یار خود پس از مشاهده دقیق کوشش او بازخورد اجرای وی را می داد. پس از هر چند کوشش نوآموزان نقش خود را با هم عوض می کردند. این در حالی بود که کودکان گروه تمرین انفرادی پس از دستورالعمل های آموزشی و مشاهده مدل ماهر، همه وارد آب می شدند و  همزمان به اجرای بدنی مهارت مورد نظر می پرداختند. در آزمون یادداری از اجرای 10 متر شنای هر کودک فیلم برداری شد و سپس فیلم ها توسط دو مربی فدراسیون با استفاده از چک لیست ارزیابی شنای کرال سینه ارزیابی شد. ضریب پایایی بین آزمونگری 90/0 به دست آمد. نتایج آزمون یادداری نشان دهنده اختلاف معنادار گروه تمرین دوتایی نسبت به گروه تمرین انفرادی بود (05/0>P). بر اساس نتایج می توان نتیجه گیری کرد که روش دوتایی، علاوه بر مقرون به صرفه بودن از لحاظ مصرف انرژی و فضای آموزشی، اثربخشی بیشتری نیز نسبت به روش های سنتی آموزش شنا دارد.

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر یک دوکره فعالتی درآب با دماهای متفاوت بر عملکرد قالبی عروقی مردان میانسال است به همین مظنور دو گروه تجربی (15 نفر) و گواه (10 نفر) از مردان میانسال سالم با میانگین سنی 30 تا 45 سال انتخاب شدند گروه تجربی در آب گرم (40 درجه سانتیگراد) و گروه گواه در آب معمولی (29 درجه سانتیگراد) هر روز 30 دقیقه و به مدت 17 روز متوالی درآب فعالتی کردند (راه رفتن در آب طوری که سر و گردن از آب بیرون باشد) در روز های اول چهارم یازدهم و هجدهم از آزمودنی های دو گروه اکوکاردیو گرافی به عمل آمد میانگین ضربان قلب (HR) زمان استراحت گروه تجربی در روز هجدهم کاهش معنی داری داشت (2/2 + 66، 1/4+ 69، 2/1 + 67، 4+ 70) میانگین حجم ضربه ای (SV) و حجم پایان دیاستولی (EDV) گروه تجربی در روزهای چهارم یازدهم و هجدهم ا فزاطش داشت که در مقایسه با روز اول و با گروه گواه از نظر آماری معنی دار بود حجم پایان سیستولی (ESV) کسر تخلیه ای (EF) و میانگین فشار خون شریانی (MAP) دو گروه تغییری نشان نداد بر اساس نتایج به دست آمده می توان گفت فعالیت در آب گرم سبب کاهش ضربان قلب استراحت وا فزایش حجم ضربه ای و حجم پایان دیاستولی در مردان میانسال می شود.

این مقاله؛ پژوهشی کیفی است که با روش تطبیقی و الگوی بردی ، همبستگی و قرابت ورزش های سنتی و بازی های بومی، محلی ایران و چند کشور دیگر را مطالعه کرده است. جامعه آماری، شامل ورزش ها و بازی های سنتی چین، هند، یونان و ایران است. جمع آوری اطلاعات از طریق سایت ها، مقالات علمی، کتب و مصاحبه با کارشناسان خبره ورزش های سنتی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که در این کشورها در سطوح ملی و بین المللی، اقدامات بسیاری در راستای توسعه ورزش های سنتی صورت گرفته که می توان به اقدامات ساختاری، تسهیلاتی، آموزشی و پژوهشی و فرهنگی اشاره کرد. همچنین می توان به اهمیت این موضوع بین اقوام و ملل در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی اشاره کرد. همچنین جایگاه ساختارهای فرهنگی و تاریخی و نقش اقوام در ایجاد، توسعه و ترویج ورزش های سنتی و نیز تنوع این ورزش ها در ایران و کشورهای نامبرده و دسته بندی های مشابه ورزش های سنتی مبتنی بر شکل و محتوای اجرا مورد توجه قرار گرفت. وحدت نظر حاکمیت و کارشناسان در ایران و کشورهای منتخب در زمینه وجود مشکلات مشابه احیا و ترویج ورزش های سنتی و تهدیدها و فرصت های مشابه، عزم ملی و برنامه ریزی و هدف گذاری های در خصوص توسعه این ورزش، نقش اسطوره ها، موسیقی و ادبیات برجسته ملل در تعالی ورزش های سنتی و جذب مخاطب، همچنین بهره مندی از ورزش های سنتی در توسعه ورزش های همگانی در بین اقوام از مهم ترین یافته ها بودند.

هدف این تحقیق، تعیین اثر ماساژ ورزشی نوازشی بر برخی شاخص های ایمنی بسکتبالیست های نخبه معلول با ویلچر پس از یک جلسه تمرین شدید ویژه بود. آزمودنی ها شانزده معلول جسمی بودند که براساس امتیاز معلولیت (IWBF)، همگن سازی شده، به دو گروه هشت نفره شامل گروه کنترل و گروه تجربی تقسیم شدند. آزمودنی ها یک جلسه تمرین شدید ویژه بسکتبال با ویلچر به مدت 40 دقیقه با شدت بیشینه (با کنترل ضربان قلب)، انجام دادند. پس از تمرین، گروه تجربی 20 دقیقه ماساژ دریافت کرد. گروه کنترل در این زمان استراحت کردند. نمونه های سرمی آزمودنی ها در چهار مرحله توسط کارشناس آزمایشگاه گرفته شد. نتایج نشان داد بلافاصله پس از ماساژ و 24 ساعت بعد به ترتیب تفاوت معناداری در ایمونوگلوبولین A گروه تجربی نسبت به گروه کنترل مشاهده نشد (063/0< Pو057/0< (P. تعداد نوتروفیل ها در گروه تجربی بلافاصله(008/0>P) ، و 24 ساعت پس از ماساژ کاهش معناداری نشان داد (030/0>P). به طور کلی، با توجه به کاهش نوترفیل ها به نظر می رسد که 20 دقیقه ماساژ ورزشی نوازشی می تواند تأثیر مفیدی بر سیستم ایمنی بسکتبالیست های با ویلچر داشته باشد. بنابراین، به مربیان و ورزشکاران توصیه می شود پس از اتمام تمرینات ورزشی شدید از ماساژ ورزشی نوازشی استفاده کنند.

از جمله مهارت های حرکتی بنیادی در دوره کودکی، مهارت های دستکاری است. دستکاری حرکتی درشت و شامل ارتباط فرد با اشیاست و اعمال نیرو به یک جسم یا جذب نیروی آن از ویژگی های آن است. هدف از این پژوهش، مطالعه تأثیر برنامه حرکتی منتخب شامل بازی های بومی محلی بر رشد مهارت های دستکاری پسران شش تا هشت ساله مناطق محروم بود. در این مطالعه نیمه تجربی، 20 کودک از بین کودکان پسر مناطق محروم شهرستان اندیمشک، به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. ابتدا از طریق آزمون رشد حرکتی عمده الریخ از آنها پیش آزمون گرفته شد. آزمودنی ها به شیوه تصادفی به دو گروه 10 نفره آزمایش و کنترل همتاسازی شدند، سپس به مدت 24 جلسه و هر جلسه 45 دقیقه طی هشت هفته برنامه حرکتی منتخب اجرا شد. در مدت اجرای برنامه گروه کنترل فعالیت های معمول خود را انجام می دادند. با پایان برنامه از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. پس از بررسی نرمال بودن داده ها و برابری واریانس ها، داده ها به روش تحلیل واریانس چندمتغیری و تحلیل واریانس یکراهه در متن مانوا تحلیل شد. نتایج نشان داد بازی های بومی-محلی بر رشد مهارت های دستکاری تأثیر مثبت داشته است (979/0= η2،003/0=sig، 75/30=4،6F). بنابراین با تشویق کودکان به بازی های مناسب بومی-محلی می توان فرصتی برای تمرین و افزایش رشد مهارت های دستکاری آنها فراهم کرد.

بررسی مطالعات انجام گرفته در زمینه خصوصی سازی ورزش نشان می دهد که تقریباً همه کشورهای جهان اهمیت و ارزش زیادی برای نقش و جایگاه خصوصی سازی ورزش قائل اند. باید توجه داشت در زمینه خصوصی سازی ورزش، تنها یک یا دو عامل تأثیرگذار نیستند. مسئله اصلی این است که خصوصی سازی ورزش و به ویژه باشگاه های فوتبال، بدون فراهم کردن مجموعه ای از عوامل، سودمند و اثربخش نخواهد بود. از این رو، تحقیق حاضر با استفاده از مدل PEST، بر روی مهم ترین چالش های تأثیرگذار بر خصوصی سازی باشگاه های فوتبال کشور، تمرکز دارد. این پژوهش کاربردی و توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق شامل مدیران ورزش فوتبال، استادان دانشگاهی رشته تربیت بدنی و کارشناسان ورزشی است. به منظور شناسایی چالش ها از نرم ا فزارExcel و میانگین هندسی؛ و از نرم افزارExpert Choice و تکنیک های رتبه بندیAHP، TOPSIS و SAW به منظور رتبه بندی اولیه و از روش های اولویت بندی شامل میانگین رتبه ها، BORDA و COPELAND برای ادغام و رتبه بندی نهایی عوامل و معیارهایی که به عنوان چالش شناسایی شده بودند، استفاده شد. براساس یافته های تحقیق، مهم ترین چالش ها به ترتیب اولویت بندی؛ چالش های سیاسی حقوقی، اجتماعی فرهنگی، اقتصادی و چالش های تکنولوژیکی هستند. خصوصی سازی بدون برنامه و مرحله ای نبودن آن، مهم ترین معیار چالش سیاسی- حقوقی؛ اهمیت کم ورزش در مجموعه برنامه های توسعه اقتصادی اجتماعی، مهم ترین معیار چالش اجتماعی فرهنگی؛ عدم تحقق حق پخش تلویزیونی به عنوان یک منبع درآمد، مهم ترین معیار چالش اقتصادی و ناکافی بودن تسهیلات اعطایی ویژه از سوی دولت به بخش خصوصی، مهم ترین معیار چالش تکنولوژیکی شناخته شد.

شناخت نتایج و پیامدهای اجرای مسئولیت های اجتماعی تأثیر زیادی روی نوع نگاه باشگاه های فوتبال به این مقوله دارد. هدف اصلی این تحقیق، شناسایی پیامدهای مسئولیت اجتماعی باشگاه های حرفه ای فوتبال ایران بود. نمونه آماری شامل 19 مصاحبه کیفی با صاحب نظران، مدیران اجرایی و اعضای هیأت علمی بود که به روش نمونه گیری نظری و انتخاب خبرگان با حداکثر نوسان انجام گرفت. یافته های تحقیق از طریق روش کد گذاری در سه مرحله باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. 33 نشان در کدگذاری بازشناسایی شد که در 9 مقوله و 4 مؤلفه طبقه بندی شدند. مقوله ها شامل شایستگی، درون گرایی با ثبات در قالب مؤلفه توسعه فنی، فرهنگ سازی و مشروعیت بخشی در قالب مؤلفه توسعه فرهنگی اخلاقی، سالم سازی، همسان سازی و مفرح سازی در قالب توسعه اجتماعی و اشتغال و عدالت اجتماعی و نیز ارتقای برند نیز در قالب توسعه اقتصادی دسته بندی شدند. با توجه به پیامدهای برون زایی و درون زایی توسعه مسئولیت اجتماعی، پیشنهاد می شود باشگاه های فوتبال رویکردی متناسب با راهبرد های محلی خود در این زمینه اعمال کنند.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین ارتباط بین ویژگی های پیکری ، بیوانرژیک و زیست حرکتی با موفقیت شمشیربازان مرد نخبه ایران بود. نمونه آماری پژوهش را 20 شمشیرباز نخبه عضم تیم ملی با میانگین سنی 59/4 ? 7/20 سال تشکیل می دادند. از ویژگی های پیکری، قد، توده بدن، قد نشسته، طول دست ها، شاخص توده بدنی و درصد چربی بدن؛ از ویژگی های بیوانرژیک ؛ توان هوازی، توان بی هوازی با اسید لاکتیک و توان بی هوازی بی اسید لاکتیک و از ویژگی های زیست حرکتی، استقامت عضلانی، انعطاف پذیری، چابکی، زمان واکنش، سرعت، قدرت و توان انفجاری اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد از ویژگی های پیکری ، قد و شاخص توده بدنی، از ویژگی های بیوانرژیک، توان هوازی و از ویژگی های زیست حرکتی، قدرت پنچه و انعطاف پذیری با موفقیت رابطه معنا داری داشتند، بنابراین ، در گزینش افراد مستعد برای شمشیربازی و نیز در طراحی برنامه های تمرینی برای رسیدن به اوج اجرای ورزشی می توان از این ویژگی ها به عنوان معیارهای ارزیابی استفاده کرد.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر سه روز دوی متوالی و غیر متوالی 1600 متر بر دستگاه ایمنی دختران دانشجوی تربیت بدنی بود. بدین منظور 25 نفر از دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه مازندران در محدوده سنی 18-22 سال به طور تصادفی به گروه تجربی- دوهای متوالی و غیر متوالی- وگروه کنترل تقسیم شدند. آزمودنی های گروه تجربی سه روز غیر متوالی(شنبه دوشنبه و چهار شنبه)را دویدند و سپس با یک هفته استراحت مجدداً همان آزمودنی ها برنامه دو را در سه روز متوالی(شنبه یک شنبه و دوشنبه) دویدند. نمونه های خونی بلافاصله پس از هر بار دوی 1600 متر در روزهای اول دوم و سوم به طور مجزا از گروه تمرینی پس از دو متوالی و نیز دو غیر متوالی گرفته شد. نمونه های خونی گروه کنترل نیز بدون اجرای دوهای متوالی و غیر متوالی هم زمان و همانند گروه تجربی گرفته شد. برای تعیین مقادیر استراحتی قبل از اجرای دوی 1600 متر نوبت اول از گروه های تجربی و کنترل همزمان نمونه خونی با عنوان پیش آزمون گرفته شد. نمونه های خونی با استفاده از دستگاه الکترونیکی شمارش گر سلولی اندازه گیری و سپس داده ها با آزمون اندازه گیری های مکرر و آنالیز واریانس و آزمون های تعقیبی (LSD)و شفه در سطح معناداری 05/0 ≤ P تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد تغییرات درون گروهی مقادیر گلبول های سفید تام خون در گروه تجربی- دو متوالی و غیر متوالی- افزایش معناداری داشته است. همچنین تغییرات معناداری در مقادیر این شاخص بین گروه تجربی- دو متوالی و غیر متوالی- با گروه کنترل به دنبال پس آزمون اول دوم و سوم مشاهده شد. این تفاوت در بین گروه تجربی دو متوالی و گروه تجربی دو غیر متوالی مشاهده نشد. همچنین تغییرات درون گروهی و بین گروهی سایر شاخص ها از لحاظ آماری معنادار نبوده است. بر اساس این یافته ها می توان گفت اگرچه فعالیت ورزشی متوالی و غیر متوالی گلبول های سفید تام خون را تغییر داد ولی تکرار جلسات تمرینی در روزهای متوالی تاثیر قابل توجهی بر این شاخص نداشت.

هدف کلی پژوهش، تحلیل محتوای کتاب های مربوط به کاربرد نرم افزارهای کامپیوتری وفناوری های اطلاعاتی وارتباطی درتربیت بدنی وعلوم ورزشی بود. روش پژوهش از نوع ترکیبی (کمی و کیفی) از نظر مسیر اجرا شامل تحلیل محتوا و مصاحبه می باشد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و توسعه ای می باشد. در بخش تحلیل محتوا با توجه به محدودیت جامعه (کتابهای کاربرد نرم افزارهای کامپیوتری و فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در حیطه تربیت بدنی و علوم ورزشی) به تعداد حدود 6 مورد از روش کل شمار استفاده شد. در بخش مصاحبه با اساتید، 6 نفر از مولفان یا مترجمان نخبه از کتب مربوطه و در بخش مصاحبه با دانشجویان، 6 نفر از دانشجویان رتبه اول تا سوم از کسانی که کتب مربوطه را پاس کرده بودند، مصاحبه صورت گرفت. روش نمونه گیری از کتاب ها به صورت کل شمار، در مصاحبه با اساتید و دانشجویان به صورت هدفمند و 6 نفر به تعداد کتاب ها بود. برای تحلیل محتوا از برگه کدگذاری و دستورالعمل کدگذاری و همچنین از سوالات نیمه ساختاریافته برای مصاحبه استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها در بخش تحلیل محتوا از جدول فراوانی ها و آزمون کای سکوئر و پی اسکات و در بخش مصاحبه و کیفی از تجزیه و تحلیل کیفی استفاده گردید. باتوجه به نتایج بدست آمده می توان گفت که کتب کاربرد های نرم افزارهای کامپیوتری و فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی از دیدگاه اساتید ودانشجویان رشته تربیت بدنی از بعد محتوایی، ساختاری و صوری به طور معنی داری نامناسب است.

یکی از اهداف و وظایف مهم نظام آموزشی هر کشور، پرورش نیروی انسانی متخصص و کارآمد مورد نیاز جامعه است. تامین کارآمدتر نیروی متخصص، مستلزم هدفمند کردن محتوای درسی و مجموعه مفاهیمی است که دانشجویان در قالب آموزش های رسمی و غیررسمی طی سنوات تحصیل فرامی گیرند. گزینش محتوای درسی مرتبط با بازار کار، دانش آموختگان را کارآشناتر پرورش خواهد داد. هدف از این پژوهش، بررسی نقش آموزش های رسمی و برنامه های کمک درسی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی مقطع کارشناسی ارشد در راستای تامین مهارت کارآفرینی دانش آموختگان از نظر دانشجویان سال آخر است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان سال آخر رشته تربیت بدنی عمومی در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه های دولتی کشور بودند که تعداد آنها در سال تحصیلی 89 – 1388، 89 نفر بود. باتوجه به محدودیت جامعه آماری تحقیق، کل جامعه آماری به عنوان نمونه آماری مورد آزمون قرار گرفت. روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش، توصیفی- پیمایشی بود. برای گردآوری داده ها، از پرسشنامه محقق ساخته شامل 6 سؤال پاسخ بسته در مقیاس 5 درجه ای لیکرت برای دانشجویان استفاده شد که روایی آن توسط استادان تربیت بدنی تایید و پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ 83/0 محاسبه شد. نتایج پژوهش نشان داد که دانشجویان محتوای دروس تخصصی تربیت بدنی را در ارتقای زمینه های نظری، پرورش مهارت کارآفرینی مناسب تشخیص داده اند (63/45%). ولی از پرورش زمینه های عملی آن چندان راضی نبودند و توجه عناصر مختلف برنامه های درسی رشته تربیت بدنی را در تامین مهارت های فنی، شخصی و مدیریتی کارآفرینی ضعیف می دانند (49/41%). همچنین نتایج نشان داد دانشجویان نقش برنامه های فرادرسی را در آشنایی دانش آموختگان با بازار کار و کارآفرینی مؤثر می دانند (73/44) و در این میان به دلیل موانع و مشکلات موجود در دخالت و لزوم پشتیبانی دولت از فعالیت های کارآفرینان، اگر این فعالیت ها به بخش خصوصی واگذار شود، مسیر تحقیق کارآفرینی و خوداشتغالی دانش آموختگان دانشگاهی هموارتر می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بین دیدگاه دانشجویان دانشگاه های حضوری و دانشجویان دانشگاه های نیمه حضوری در مورد نقش کارگاه های آموزشی، پروژه های کارورزی، مشارکت در برگزاری رویدادهای ورزشی، دوره های مربیگری و داوری و نقش دولت در ارتقای روحیه کارآفرینی دانشجویان، تفاوت معنی دار آماری وجود ندارد (در همه موارد 5/0 ?P).

هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی اثر حاد و مزمن دو نوع تمرین مقاومتی هرمی و هرمی واژگون بر عامل رشد شبه انسولین (IGF-1) سرمی دختران غیرورزشکار است. آزمودنی-های تحقیق را 27 نفر از دختران غیرورزشکار (سن 20/2 55/18، وزن 86/9 56 کیلوگرم، قد 33/5 162سانتی متر) تشکیل می دادند که به طور تصادفی در سه گروه هرمی (10 نفر)، هرمی واژگون (10نفر) و کنترل (7 نفر) قرار گرفتند. گروه هرمی و هرمی واژگون به مدت شش هفته، هفته ای سه جلسه به تمرین پرداختند. حرکت هر ایستگاه در سه ست و دو دقیقه استراحت بین ست ها انجام می شد. در گروه هرمی، ست اول با 50% ده تکرار بیشینه و ست دوم با 75% ده تکرار بیشینه و ست سوم با 100% ده تکرار بیشینه و در گروه هرمی واژگون به صورت عکس اجرا شد. گروه کنترل نیز فعالیت عادی خود را انجام می دادند. از آزمودنی ها قبل و بلافاصله پس از جلسه اول و قبل و بلافاصله پس از جلسه آخر تمرینات نمونه خون گرفته شد و غلظت عامل رشد شبه انسولین با استفاده از روش الایزا ارزیابی شد. قدرت حداکثر آزمودنی ها نیز، در پایان هفته سوم و ششم اندازه گیری شد. برای مقایسه داده های درون گروهی از روش تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه های تکراری و برای داده های بین گروهی ازt مستقل و ANOVA استفاده شد. نتایج نشان داد IGF-1پس از یک جلسه تمرین، در هر یک از گروه ها کاهش داشت، اما معنی دار نبود (هرمی85/0p= و هرمی واژگون 1p=). IGF-1 بین گروه ها نیز تفاوت معنی داری نداشت (67/0P=). همچنین پس از یک دوره شش هفته ای نیز IGF-1 درون گروه ها (هرمی 1P=، هرمی واژگون 86/0P=) و بین گروه ها (58/0P=) تغییر معنی داری نداشت. قدرت حداکثر در تمامی حرکات دو گروه به طور یکسان و بدون تفاوت معنی دار، افزایش داشت، به جز در حرکت جلو بازو که در گروه هرمی واژگون افزایش بیشتری داشت (بین گروهی 009/0P=). ترکیب بدن افراد نیز پس از 6 هفته، تغییر معنی داری نداشت. نتایج تحقیق نشان می دهد تمرین مقاومتی هرمی و هرمی واژگون، در مدت شش هفته اثرات مشابهی دارند و با توجه به این که ترکیب بدن تغییر نکرده است، افزایش قدرت احتمالاً در اثر سازگاری عصبی رخ داده و به نظر می رسد میزان این سازگاری عصبی در اثر تمرین مقاومتی هرمی و هرمی واژگون یکسان است. همچنین با توجه به این که IGF-1 (محرک اصلی افزایش پروتئین عضله) تغییر معنی داری نداشته است، مدت زمان تمرین، به ویژه برای دختران، برای هایپرتروفی کافی نیست.