درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: این پژوهش، ضمن مرور اجمالی میزان شیوع شرط بندی ورزشی درایران، سیاست ها و رویکردهای قانونی موجود در حقوق کیفری ایران درخصوص این پدیده را مورد نقد و بررسی قرار داده است.روش شناسی: پژوهش حاضر بر روش تحلیل و تفسیر مواد قانونی مبتنی بوده و با مراجعه به منابع کتابخانه ای و مرور پژوهش های پیشین انجام شده است.یافته ها: درایران، علیرغم اینکه شرط بندی ورزشی طی چند سال اخیر رو به فزونی گذاشته و گزارشات مراجع سیاسی و قضایی، از تبدیل شدن آن به مسئله ای اجتماعی حکایت دارد، رویکرد قانونی مشخص و سیاست منسجمی در برخورد با آن وجود ندارد و رویه قضایی ایران، عمدتا شرط بندی ورزشی را مشمول حکم ماده 705 قانون مجازات اسلامی دانسته و مرتکبین آن را با عنوان مجرمانه قمار بازی تحت پیگیری و مجازات قرار می دهد.نتیجه گیری: به نظر می رسد شرط بندی ورزشی به دلیل عدم تطابق میان ارکان و عناصر آن با جرم قماربازی موضوع ماده 705، در شمول ماده مذکور نمی گنجد. بنابراین با توجه به شرایط قانونی فعلی، تنها مستمسک قانونی، ماده 2 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس و کلاهبرداری و تعقیب مرتکبین شرط بندی ورزشی تحت عنوان مجرمانه «تحصیل مال از طریق نامشروع» می باشد.

هدف: تماشاگران مانند ورزشکاران از مشتریان اصلی ورزش هستند که دلیل حضور آن ها در رقابت های ورزشی بسیار مهم است. از این رو، تعیین دلیل های حضور تماشاگران ایرانی در لیگ جهانی والیبال و رابطه آن با سابقه، مقدار و بازگشت دوباره هدف پژوهش حاضر قرار گرفت. روش شناسی: پژوهش از نوع توصیفی بود. جامعه آماری آن کلیه تماشاگران تیم ملی ایران که در بازی ایران مقابل آلمان از سری مسابقات مقدماتی لیگ جهانی والیبال (2018) حضور داشتند. بر اساس جدول کرجسی و مورگان 372 نفر از تماشاگران جزء نمونه آماری قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه دلیل حضور و بازگشت دوباره بود که روایی آن مورد تأیید 8 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی قرار گرفت. ضریب پایایی با آلفا کرونباخ به ترتیب 87/0 و 70/0 تأیید شد. از آزمون های دوجمله ای، همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده و چندگانه برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد دلیل های حضور فقط با متغیر تمایل به بازگشت دوباره رابطه معناداری داشته و مؤلفه های دلیل قابلیت پیش بینی تمایل به بازگشت دوباره رابطه را دارند. نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه می توان چنین استنباط نمود که هر چه مدیران بر عوامل انگیزشی تماشاگران تأکید و آن را تقویت نمایند می توانند انتظار داشته باشند زمینه حضور و قصد حضور آتی تماشاگران افزایش یابد.

هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی مدیریت فساد در ورزش ایران بود. تحقیق حاضر به لحاظ روش، کیفی و از نظر هدف کاربردی بوده که با رویکرد نظریه داده بنیاد و به شیوه گلیزر انجام شد. نخست، از طریق مطالعات اولیه، فهرست مقدماتی عوامل فساد شناسایی شد. سپس به روش نمونه گیری نظری و گلوله برفی مصاحبه های نیمه ساختاریافته ای با 15 نفر از نخبگان آگاه به موضوع پژوهش تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. کیفیت یافته ها با استراتژی های ممیزی پژوهشی و آزمون اسکات تائید شد. مدل برخاسته از داده ها شامل چهار بخش اصلی بود. بخش مرکزی مدل اشکال عمده فسادهای ورزشی را در دو دسته فساد مالی و اخلاقی نشان می داد. عوامل مؤثر در بروز فساد ورزشی شامل عوامل سیاسی، ساختاری، اجتماعی - فرهنگی و اقتصادی بودند. راهکارهای مقابله ای با فساد ورزشی شامل راهکارهای قانونی، توسعه فناوری اطلاعات، توسعه دانش و آگاهی و توسعه مسئولیت اجتماعی بود. در نهایت پیامدهای فساد ورزشی در چهار گروه اثرات عملکردی بر ورزش، اثرات اجتماعی - فرهنگی، اثرات مالی و اثرات بر ذینفعان دسته بندی شدند. نتایج مؤید ماهیت پیچیده و طیف وسیع اعمال فساد آمیز در ورزش بود و مدل ارائه شده می تواند برای درک، کنترل و مدیریت فساد در ورزش مورد استفاده دستگاه های سیاست گذار ورزش کشور قرار گیرد.

آگاهی از اهداف مشارکت شرکت کنندگان در فعالیت های ورزشی و فراغتی از اهداف مهم بازاریابان ورزشی است. مقیاس ارزیابی و سیاهه فراغت جدی (اسلیم) از ابزارهای معتبری است که به منظور آگاهی از پیامدهای مشارکت شرکت کنندگان در فعالیت های فراغتی در زمینه مدیریت اوقات فراغت ساخته شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس ارزیابی و سیاهه فراغت جدی در میان تماشاگران فوتبال لیگ برتر (تابستان 1396) بود. نسخه اصلی مقیاس، دارای ۱۸ خرده مقیاس و ۵۴ گویه است. ۶۷۰ مرد ۱۸ تا ۶۵ سال تماشاگر مسابقات فوتبال لیگ برتر به صورت هدفدار، تصادفی و داوطلبانه مقیاس اندازه گیری متغیر پیامدهای مشارکت (اسلیم) گولد و همکاران (۲۰۰۸) را تکمیل کردند. برای برآورد روایی سازه مقیاس از تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. پایایی مقیاس نیز با استفاده از روش آلفای کرونباخ محاسبه شد. نتایج پژوهش نشان داد که نسخه فارسی مقیاس، از ساختار اصلی (شش مؤلفه و 18 خرده مقیاس) حمایت کرده و روایی و پایایی مقیاس تأیید می شود. در نتیجه، نسخه فارسی مقیاس ارزیابی و سیاهه فراغت جدی برای آگاهی از پیامدهای مشارکت تماشاگران ورزشی توصیه می شود که بر مبنای آن بازاریابان ورزشی می توانند به طراحی برنامه های بازاریابی هدفمند بپردازند.

هدف: حرفه ای گرایی در ورزش از مهم ترین و کاربردی ترین مفاهیم بازاریابی ورزش است و به یکی از مفاهیم پایه در ورزش کشورهای توسعه یافته تبدیل شده است. بنابراین، هدف این پژوهش، ارائه مدلی برای سنجش مشکلات موجود در زمینه حرفه ای گرایی در لیگ برتر فوتبال ایران بود.روش شناسی: جامعه آماری شامل کلیه شرکت کنندگان در پنجمین کنگره ملی مدیریت ورزشی با رویکرد اقتصادی بود که حجم نمونه بر اساس جدول مورگان، 201 نفر بود.  روش پژوهش، توصیفی- همبستگی بود. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه محقق ساخته ای بود که اعتبار سازه آن، به روش تحلیل عاملی تأییدی، آزمون شد. پایایی آن نیز براساس آلفای کرونباخ 93/0 بدست آمد. همچنین برای سنجش مشکلات موجود، از معادلات ساختاری استفاده شد.یافته ها: بر اساس یافته ها، مدل  تحقیق دارای برازش مناسبی است و مشکلات در این حوزه شامل بخش اقتصادی، اطلاعاتی و روابط عمومی، مدیریتی و رهبری، قانون گذاری و حقوقی، حمایتی و سیاسی و تسهیلاتی و تجهیزات می باشد.نتیجه گیری: فدارسیون فوتبال و مدیران باشگاه ها می توانند با برنامه ریزی بلندمدت مشکلات موجود را برطرف و زمینه رشد حرفه گرایی در لیگ فوتبال ایران را فراهم آورند

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر نوگرایی مصرف کنندگان بر سبک های خرید آنان انجام شده است. در این مطالعه، اثر نوگرایی مصرف کنندگان (احساسی و شناختی) بر سبک های خرید آنان بررسی شده است. روش پژوهش، توصیفی – پیمایشی بود و جامعه آماری آن، دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه بودند. نمونه آماری پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی متناسب با حجم جامعه انتخاب شد. در پژوهش حاضر، برای گردآوری داده ها از روش میدانی استفاده شد؛ بدین صورت که براساس اختصاص بهینه، تعداد 325 پرسش نامه بین دانشجویان توزیع شد که تعداد 301 پرسش نامه صحیح برگشت داده شد که همین تعداد به عنوان نمونه آماری پژوهش درنظر گرفته شد. روایی پرسش نامه ها به تأیید 15 نفر از اساتید متخصص در حوزه مدیریت ورزشی رسید و پایایی آن ها با استفاده آلفای کرونباخ محاسبه شد که مقدار آن برای پرسش نامه نوگرایی 84/0 = α و برای پرسش نامه سبک های خرید 80/0 = α بود که نشان دهنده پایایی قابل قبول مقیاس ها بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها مدل معادلات ساختاری در نرم افزار لیزرل به کار گرفته شد. یافته های آزمون مدل پژوهش نشان داد که برازش مدل با داده ها مناسب بود و ضریب تأثیر دو عامل نوگرایی شناختی بر سبک های خرید آگاهی از کیفیت (63/0)، آگاهی از قیمت (67/0) و سردرگمی (60/0) و نوگرایی احساسی بر سبک های خرید مدگرایی (79/0)، عادت گرایی (78/0)، آگاهی از برند (76/0)، صحه گذاری (73/0)، بی برنامگی (64/0) و سرگرمی (63/0) معنا دار بود. نتایج نشان داد که نوگرایی بر هر نُه سبک خرید اثرگذار بود. این یافته ها به بازاریابان ورزشی کمک می کنند تا بتوانند برای هدف قراردادن گروه یا بخش خاصی از مصرف کنندگان خود، رویکرد کارآمدتری را اتخاذ کنند.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ۱۶ هفته فعالیت هوازی بر سطوح آدروپین سرم و شاخص مقاومت به انسولین در زنان چاق کم تحرک بود. بدین منظور، ۲۰ نفر از زنان چاق (سن ۵۳/۴±۴۰/۴۱ سال؛ وزن ۱۴/۶±۶۹/۷۶ کیلوگرم)، در این پژوهش شرکت کردند و  به طور تصادفی به دو گروه فعالیت ورزشی هوازی و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی ۱۶ هفته ای گروه فعالیت هوازی شامل 90 دقیقه فعالیت ایروبیک و دویدن بر روی تردمیل با میانگین مدت زمانی ۶۳/۵±۱۸/۱۵ دقیقه؛ هفته ای ۴ جلسه با شدت معادل 7 مت، بود. قبل و پس از مداخله، خون گیری به منظور اندازه گیری آدروپین سرم، انسولین و گلوکز ناشتا انجام گرفت. در این پژوهش از آزمون آماری تی زوجی و تی مستقل استفاده شد. یافته ها نشان داد که BMI، WHR و HOMA-IR در گروه فعالیت ورزشی هوازی، نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشت. سطوح آدروپین سرم به طور معناداری در گروه فعالیت ورزشی هوازی نسبت به گروه کنترل افزایش یافت. بین تغییرات آدروپین با تغییرات BMI، HOMA-IR و WHR همبستگی معناداری مشاهده شد (۰۵/۰P<). با توجه به رابطه آدروپین با مقاومت به انسولین و تأثیرپذیری آنها از تمرین هوازی ممکن است آدروپین، نقش ویژه ای در کنترل وزن و پیشگیری از دیابت نوع دو ایفا کند.

مقدمه و هدف: هدف پژوهش، بررسی رابطه جهت گیری ورزشی و اضطراب رقابتی در رشته های تیمی و انفرادی دختران شرکت کننده در سیزدهمین المپیاد ورزشی دانشگاه های علوم پزشکی (1396) که در استان چهار محال بختیاری برگزار شد، بود. روش شناسی: 131 نفر آزمودنی با متوسط سن (3/2 2/22) تصادفی انتخاب شدند. آزمون ها، جهت گیری ورزشی و اضطراب رقابتی را پیش بینی می کرد. این آزمودنی ها شرکت کنندگان در المپیاد ورزشی دانشگاه های علوم پزشکی بودند. نتایج: بین سن و اضطراب رقابتی تفاوت معناداری وجود دارد. در نتیجه با افزایش سن اضطراب رقابتی کاهش می یابد. از نتایج آماری مشخص شد که بین سن و اضطراب رقابتی رابطه معناداری وجود دارد و تعیین شد گروه های انفرادی و تیمی از نظر اضطراب رقابتی و نوع جهت گیری ورزشی باهم متفاوتند. هم چنین بین سن و اضطراب رقابتی تفاوت معناداری وجود دارد و بین اضطراب رقابتی و هدف مندی نیز اختلاف معناداری وجود دارد. در نتیجه بین اضطراب رقابتی و فاکتورهای جهت گیری ورزشی تفاوت معناداری وجود ندارد.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر جو تبحرگرا و معلم محور بر سطح فعالیت بدنی دانش آموزان دختر زیر 8 سال شهرکرد بود. راهبرد این تحقیق نیمه تجربی و از لحاظ هدف کاربردی می باشد که با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. تعداد 60 دانش آموز دختر به روش نمونه گیری در دسترس از مدارس ابتدایی شهرستان شهرکرد انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه جوانگیزشی تبحرگرا، رویکرد معلم محور و گروه کنترل قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون میزان فعالیت بدنی کودکان با استفاده از گام شمار ثبت شد. برنامه مداخله در طی 12 جلسه صورت گرفت. بعد از اتمام دوره مداخله، پس آزمون گرفته شد. از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و تحلیل واریانس مرکب جهت مقایسه اثرات درون گروهی و بین گروهی استفاده شد. نتایج نشان داد که در مرحله پیش آزمون بین گروه ها تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0

کاهش قدرت عضلانی و حس عمقی از پیامدهای پارگی لیگامنت متقاطع قدامی است که بعد از عمل بازسازی همراه فرد باقی می ماند. این پژوهش با هدف مقایسه حس وضعیت مفصل و قدرت عضلانی مفصل زانو بین افراد آسیب دیده که دوره توان بخشی ورزشی را گذرانده اند و به فعالیت بازگشته اند، با افراد سالم انجام شد. 25 نفر از بازیکنان مرد بسکتبال (11 نفر با عمل بازسازی اتوگرفت و 14 نفر سالم) در این مطالعه شرکت کردند. حداکثر گشتاور فلکسوری و اکستنسوری زانو در سرعت های زاویه ای 60 و 180 درجه بر ثانیه و حس عمقی در زاویه 45 درجه در پای برتر و غیربرتر توسط دستگاه دینامومتر ایزوکنتیک اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون F و آزمون تی مستقل تحلیل شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین گروه آسیب دیده و سالم در حداکثر گشتاور فلکسوری و اکستنسوری در سرعت زاویه ای 60 درجه در ثانیه (483/0 p =) گشتاور فلکسوری در زاویه 180 درجه پای برتر و غیربرتر (371/0p = ، 890/0 p =) و حس وضعیت مفصل پای برتر و غیربرتر (896/0 p =) تفاوت معنادار وجود نداشت، اما گشتاور اکستنسوری در زاویه 180 درجه هر دو پای برتر (034/0p = ) و غیربرتر (043/0 p =) در گروه آسیب دیده کمتر از گروه سالم بود. از یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که بعد از انجام دادن کامل تمرین های بازتوانی، عواقب ناشی از عمل جراحی بهبود می یابد و احتمال آسیب مجدد در ورزشکاران کاهش می یابد. 

هدف از پژوهش حاضر شناسایی موانع توسعه اخلاق حرفه ای مدیران سازمان های ورزشی بود. روش تحقیق حاضر از نوع کیفی به شیوه نظریه داده بنیاد بود که جمع آوری داده ها از طریق بررسی مبانی نظری، پیشینه های تحقیق و مصاحبه انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل نخبگان دانشگاهی (اعضای هیات علمی دانشگاه های سراسر کشور با تخصص موضوعی اخلاق حرفه ای) و مدیران سازمان های ورزشی منتخب کشور بودند که نمونه تحقیق به صورت نظری و به تعداد 12 نفر تعیین گردید. لازم به ذکر است که تحلیل داده ها با استفاده از سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. بر اساس نتایج حاصل از پژوهش، 19 مؤلفه تحت عناوین (وجود فسادهای متنوع، رفتارهای ضد اخلاقی سازمانی، رفتارهای ضد اخلاقی فردی، مشکلات ناشی از شغل، عدم ثبات کاری و رفتاری، موانع فیزیکی و روانی محیط کار، موانع قانونی و اداری محیط کار، تحویلی نگری، سبک های مدیریتی نامناسب، عدم وجود برنامه ریزی، سیاست زدگی، بی اعتمادی، بی بصیرتی، عدم آگاهی از روابط سازنده، عدم آشنایی با سازمان، ترویج بی اخلاقی، بی اخلاقی در تعاملات سازمانی، بی اهمیتی به اخلاق مداری و قضاوت های غیراخلاقی) شناسایی و استخراج گردید. اولین گام در دستیابی به سازمان های اخلاق مدار، شناسایی و درک صحیح از مفهوم اخلاق حرفه ای مدیران و موانع موجود می باشد، زیرا شناخت موانع توسعه اخلاق حرفه ای مدیران سازمان های ورزشی موجب می گردد تا تصمیم گیران سازمانی دید بهتری پیدا کرده و با بینش بیشتری نسبت به کاهش اثر یا حذف این موانع اقدام نمایند.

هدف از این پژوهش یافتن پاسخ این پرسش ها بود: آیا ورزش می تواند نروژنز را افزایش دهد و فاکتور نروتروفیک که برای نروژنز ضروری است آیا با ورزش افزایش می یابد؟30 سر موش صحرایی به چهار گروه کنترل جوان، تمرین جوان، کنترل میانسال و تمرین میانسال تقسیم شدند. تمرین براساس اصل اضافه بار به مدت 6 هفته و 6 جلسه در هفته انجام گرفت. رت های جوان با سرعت 27 متر بر دقیقه و رت های میانسال با سرعت 20 متر بر دقیقه به مدت 20 دقیقه در روز اول دویدند. هر روز 2 دقیقه به زمان دویدن اضافه شد تا به 60 دقیقه در روز رسید. شاخص ها با روش الایزا اندازه گیری و از طریق روش آماری آزمون تعقیبی tukey تجزیه وتحلیل شد.بین وزن گروه های جوان تفاوت معنا داری وجود نداشت (sig=0.979) و تفاوت بین گروه های میانسال معنا دار بود (sig=0.000). Ki67 در گروه تمرینی جوان و میانسال به طور معنا داری از گروه کنترل بیشتر بود؛ به ترتیب (sig=0.002) و (sig=0.037). Midkine در گروه تمرینی جوان در مقایسه با گروه کنترل جوان افزایش معنا دار نداشت (sig=0.134). این شاخص در گروه تمرینی میانسال نیز افزایش یافت، ولی افزایش معنا داری نداشت (sig=0.557). همبستگی بین Midkine و Ki67 معنا دار بود (r=0.407) (sig=0.029). تمرین مداوم می تواند نروژنز را در رت های جوان و میانسال افزایش دهد. احتمالاً این نوع تمرین برای افزایش نروژنز و ملزومات آن یعنی فاکتورهای نروتروفیک مفید است.

ازبین شیوه های مختلف رقابت، مطالعات متعددی آثار نسبی رقابت فردی و گروهی را بر تکالیف شناختی، بهبود تصمیم گیری و اجرای مهارت های ورزشی بررسی کرده اند؛ باوجوداین، آثار انواع مختلف رقابت بر یادگیری مهارت های ورزشی بررسی نشده است. هدف اصلی از انجام پژوهش حاضر، مقایسه آثار رقابت فردی و گروهی بر اکتساب و یادداری سرویس چکشی والیبال بود. تعداد 40 دانش آموز دوره متوسطه دوم (18-16 سال) که تجربه ای در این مهارت نداشتند، به صورت دردسترس انتخاب شدند. با توجه به نمرات پیش آزمون، شرکت کنندگان به دو محیط رقابت فردی و گروهی تقسیم شدند. شرکت کنندگان هر دو گروه تکلیف را در 10 جلسه تمرین کردند. پیش آزمون قبل از مداخله، آزمون های اکتساب در مرحله اکتساب و آزمون های یادداری فوری و تأخیری بعد از مداخله اجرا شدند. برای اندازه گیری اجرای شرکت کنندگان از آزمون سرویس والیبال ایفرد (1984) استفاده شد. برای تحلیل داده ها، آزمون تی نمونه های مستقل و آزمون تحلیل واریانس با تکرار سنجش در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد که در مرحله اکتساب بین گروه های موردمطالعه تفاوت معناداری وجود نداشت؛ اما در مرحله یادداری، میانگین امتیازهای گروه رقابت گروهی به طور معناداری بهتر از گروه رقابت فردی بود. بنابر نتایج پژوهش می توان اذعان کرد که یادگیری سرویس چکشی والیبال در محیط رقابت گروهی نسبت به رقابت فردی بهتر است. معلمان و مربیان می توانند برای استفاده از نوع رقابت در محیط تمرین برای آموزش سرویس والیبال به دانش آموزان نوجوان، به یافته های این پژوهش توجه نمایند

تکواندوکاران در طول مبارزات، فشار زیادی را تجربه می کنند، زیرا آنها باید همزمان حمله و دفاع کنند، علاوه بر این، قبل از مسابقات، استرس تکواندوکار افزایش می یابد و وزن خود را سریع از دست می دهد، در این شرایط حفظ حالات مطلوب روان شناختی و موفقیت در تکواندو مستلزم مجموعه عوامل روان شناختی خاصی مانند کمال گرایی مثبت و مهارت های ذهنی است. ازاین رو هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه کمال گرایی ورزشی و مهارت های ذهنی در تکواندوکاران بود. طرح این پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری آن کلیه تکواندوکاران ایرانی شرکت کننده در مسابقات قهرمانی کشور بودند. نمونه پژوهش 110 مرد با میانگین سنی 84/5 ± 60/23 سال بودند که با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و مقیاس های کمال گرایی و مهارت های ذهنی را تکمیل کردند. داده ها از طریق آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان تحلیل شد. تحلیل همبستگی داده ها نشان داد که کمال گرایی مثبت با مهارت های ذهنی پایه، روان تنی و شناختی همبستگی مثبتی دارد. این روابط در مورد کمال گرایی منفی معکوس بود (01/0>P). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که این دو بعد کمال گرایی 40 درصد از واریانس مهارت های ذهنی کل را پیش بینی می کنند (05/0>P). براساس یافته های حاضر به نظر می رسد، ابعاد کمال گرایی نقش مهمی در انتخاب مهارت های ذهنی دارد و سطوح مهارت های ذهنی مورد استفاده تکواندوکاران، متناسب با این ابعاد است.

تاکنون استاندارد مشخص و مؤثری برای بررسی کلاه ها در ورزش های رزمی تعیین نشده است و این موجب بروز آسیب های مغزی بسیاری گردیده است. هدف این مطالعه، طراحی و نمونه سازی دستگاه ارزیابی کلاه در ورزش های رزمی بر اساس پارامترها و معیارهای دینامیکی بود. جهت طراحی این دستگاه از نرم افزارهای SolidWorks، Adams و Catia استفاده شد؛ همچنین، به منظور ساخت این دستگاه از یک سر مصنوعی مجهز به حسگرهای نیرو و شتاب و یک بازوی مکانیکی جهت اعمال ضربه به سر بهره گرفته شد. روایی دستگاه با مقایسه نتایج حاصل از آن (نیروی ضربه، شتاب خطی و شتاب چرخشی) با نتایج حاصل از مدل شبیه سازی شده در کامپیوتر انجام گردید. ضریب همبستگی پیرسون 0/9 بدست آمده از این مقایسه، حاکی از درستی نتایج دستگاه می باشد. جهت پایایی نتایج دستگاه نیز، از ضریب درون همبستگی استفاده شد که نتایج، مقادیر 0/7 و بزرگ تر از آن را نشان داده و تکرارپذیری مناسب دستگاه را تأیید نمود. با توجه به نتایج تحقیق، دستگاه حاضر با در نظر گرفتن پارامترهای مهم شتاب های چرخشی و خطی و نیروی ضربه در ارزیابی کلاه ها و بررسی مکانیسم آسیب سر در شرایط نزدیک به مسابقه، می تواند ابزار مناسبی جهت سنجش دقیق تر کلاه ها در ورزش های رزمی باشد.

زمینه و هدف: تمرینات ورزشی در محیط های هایپوکسی اثرات فیزیولوژیک متفاوتی بر دستگاه های مختلف بدن می گذارند که می تواند سازگاری های مفیدی در بدن ورزشکاران ایجاد کند. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات سرعتی تکراری در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر میزان عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) شناگران بود. روش تحقیق: تحقیق حاضر از نوع مطالعات نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون است که در آن 30 شناگر نخبه دختر شرکت داشتند. این افراد به صورت تصادفی در سه گروه 10 نفری شامل دو گروه تجربی (گروه تمرینی در شرایط هایپوکسی و گروه تمرینی در شرایط نورموکسی) و گروه کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرینی برای هر دو گروه تجربی به مدت 8 هفته مشتمل بر 2 جلسه تمرین با ارگومتر شنا و 3 جلسه تمرین در استخر به اجرا درآمد. پروتکل تمرینی با شدت و مدت زمان یکسان (9 کوشش 30 ثانیه ای با شدت 80 درصد حداکثر اجرا، همراه با 2 دقیقه استراحت بین هر کوشش) بر روی ارگومتر شنا اجرا گردید؛ با این تفاوت که تمرینات گروه تمرین در شرایط هایپوکسی با فشار سهمی اکسیژن 14 درصد معادل شرایط فشار اکسیژن در ارتفاع 3500 متر انجام شد. گروه کنترل در این زمان فقط به اجرای 5 جلسه تمرین عادی شنای خود پرداختند. مقادیر VEGF هر سه گروه، قبل و بعد از 8 هفته به روش الایزا سنجیده شد. نتایج توسط نرم افزار آماری SPSS نسخه 16 با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس در سطح معنی داری 0/05≥p استخراج گردید. یافته ها: در هر دو گروه هایپوکسی (0/01<p) و نورموکسی (0/04<p) میانگین پس آزمون VEGF بالاتر از پیش آزمون بود؛ اما این تفاوت بین گروه ها از لحاظ آماری معنی دار نبود (0/05<p). نتیجه گیری: شرایط هایپوکسی ایجاد شده بر اثر تمرین بر افزایش VEGF موثر نبود و بنظر می رسد برای تح ری ک این عام ل رشدی، نیاز به مدت بیشتر فعالی ت در ای ن محی ط و ش دت بالاتر تمرین می باشد.

زمینه و هدف: از آنجا که سکته مغزی موجب افزایش سایتوکاین های پیش التهابی می شود و کیفیت خواب را تحت تأثیر قرار می دهد؛ در تحقیق حاضر به بررسی اثر 6 هفته تمرین تای چی بر مقادیر سرمی عامل نکروز کننده تومور آلفا (TNF-α) و کیفیت خواب زنان با عارضه سکته مغزی پرداخته شد. روش تحقیق: بیست نفر از زنان شهر قم با عارضه سکته مغزی (با میانگین سن 3/55±65/80 سال، وزن 14/00±68/41 کیلوگرم و شاخص توده بدنی 5/15±26/33 کیلوگرم بر مترمربع) به صورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کرده و به طور تصادفی به گروه تجربی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی های گروه تجربی به مدت 6 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه به مدت 60 دقیقه تمرینات تای چی را به اجرا درآوردند. گروه کنترل طی این دوره در هیچ گونه فعالیت ورزشی شرکت نکردند. از همه آزمودنی ها قبل و بعد از 6 هفته تمرین، در حالت ناشتا خونگیری به عمل آمد. به منظور اندازه گیری مقادیر سرمی عامل نکروز کننده تومور آلفا از کیت الایزای TNF-α ساخت شرکت کازوبایو بایوتک چین- آمریکا و دارای حساسیت 1/95 پیکوگرم بر میلی لیتر استفاده شد؛ و جهت ارزیابی کیفیت خواب شرکت کنندگان از پرسشنامه کیفیت خواب پیتسبرگ استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های t وابسته و t مستقل در سطح معنی داری 0/05>p انجام گرفت. یافته ها: مقادیر سرمی TNF-α نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری (0/007>p) کاهش یافت؛ اما در کیفیت خواب، بهبودی معنی داری مشاهده نشد (0/05<p). نتیجه گیری: تمرین تای چی می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای کاهش وضعیت التهاب در زنان با عارضه سکته مغزی، در نظر گرفته شود.

هدف مطالعه حاضر، بررسی پاسخ های دستگاه هموستازی به غواصی تفریحی در اعماق نه و 18 متری آب های آزاد بود. تعداد 20 غواص مرد با میانگین سنی 2/3 ± 5/24 سال، داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند. در هر جلسه غواصی، تعداد 10 نفر در عمق نه متری و تعداد 10 نفر دیگر نیز در عمق 18 متری به فعالیت غواصی می پرداختند که انتخاب آنان به روش تصادفی ساده بود و در جلسه بعدی، جای آنان عوض می شد. غواصی به مدت 30 دقیقه به طول انجامید. خون گیری بلافاصله قبل و بعد از فعالیت غواصی انجام شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تی استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین تعداد پلاکت ها، زمان پروترومبین ( PT ) و زمان ترومبوپلاستین نسبی فعال شده ( aPTT )، به دنبال فعالیت غواصی در هر دو عمق نه و 18 متر کاهش یافتند ( 0.05 ≥ P )؛ درحالی که مقادیر فیبرینوژن به دنبال فعالیت غواصی در هر دو عمق نه و 18 متر و فعالیت فعال کننده پلاسمینوژن بافتی ( tPA ) تنها در عمق 18 متر در مقایسه با حالت پایه افزایش یافتند ( 0.01 > P ). همچنین، به دنبال غواصی در عمق 18 متر، تعداد پلاکت ها و PT کمتر بودند ( 0.05 ≥ P ) و مقادیر فیبرینوژن و فعالیت tPA در مقایسه با غواصی در عم ق نه مت ر بیشتر ب ودن د ( 0.01 > P ). به نظر می رسد که فعالیت غواصی در آب های آزاد می تواند دستگاه هموستاز به ویژه انعقاد خون را مختل کند. به علاوه، عمق غواصی و به دنبال آن، ارتفاع رفع فشار پاسخ های هموستازی را تحت تأثیر قرار می دهد.