درخت حوزه‌های تخصصی

This paper aims at investigating the acquisition of Italian complex predicates by native speakers of Persian. Complex predication is not as pervasive a phenomenon in Italian as it is in Persian. Yet Italian native speakers use complex predicates productively; spontaneous data show that Persian learners of Italian seem to be perfectly aware of Italian complex predicates and use this familiar feature as a bridge between their native language (NL) and the target language (TL). Elicitation of complex predicates in guided context seems to indicate that the Persian group learners’ group is strikingly uniform to the Native Speakers’ group and quite homogeneous with the control group of learners with NL other than Persian. This research shows that the use of complex predicates in Italian Interlanguage (IL) cannot be considered a simple effect of transfer، but could be also analyzed as a more general IL strategy.

For the Western Iranian languages the transition from the Old Iranian to the Middle-Iranian period is characterised by – among other things – the loss of word-final syllables. This loss had a far-reaching impact on the nominal and verbal systems since it caused the loss of categories which had been expressed by suffixes. The consequences include the emergence of the so-called ergative system. Although descriptions of the ergative construction in Balochi do exist، there is no treatment yet which takes into account the material of the different dialects. Furthermore، the ergative construction in Balochi has been compared with data from Old Iranian، but not with data from Middle Iranian languages، and the development from the Middle Iranian stage to the different types found in present-day Balochi has also not yet been studied. The aim of this paper is therefore to present the data from the Balochi dialects as far as they are known today and to update، complete (and in some points، correct) previous descriptions of the matter.

دراین مطالعه شبه طولی از دو روش خطای معمول و بازخورد اصلاحی جهت بررسی ثبات غلط (فسیل شدگی) میان زبانی استفاده شد. خطاهای نوشتاری در مقالات استدلالی 76 زبان آموز ایرانی در سه سطح زبانی متفاوت با استفاده از مدل ارائه شده توسط گس و سلینکر(1994) شناسایی و طبقه بندی شدند. این خطاها برای باراول با بازخورد ضمنی و برای باردوم با بازخورد صریح تصحیح شدند تا بررسی شود که آیا این دو نوع بازخورد باعث بهبود درنوشتار می شوند، و آیا خطاهائی وجود دارند که در برابر تصحیح مقاومت کنند. نتایج نشان داد که خطاهای مربوط به ""انتخاب کلمه ، جمع، شکل کلمه و حرف تعریف the"" جزوشایع ترین خطاهای این زبان آموزان بودند، که ""انتخاب کلمه"" در صدرفهرست قرار دارد. نتایج همچنین نشان داد که اگرچه هر دو نوع بازخورد می تواند منجر به کاهش خطاها شود، ارائه بازخورد صریح ومستقیم برای فراگیران روشی موثر تر میباشد. با این حال نتایج آزمون تی نشان داد که تاثیر کوتاه مدت بازخورد نمی تواند در طول زمان پایداربماند و این تایید کننده گفته کسانی ازقبیل ترواسکات (2007) است که اثر تصحیح خطا را زیر سوال برده اند. علاوه بر این، یافته ها نشان می دهند که خطاهای مربوط به ""ضمیر، ترتیب کلمات، مجهول و مالکیت"" را احتمالآ می توان جزو خطاهائی برشمرد که فسیل شده اند، زیرا اگر چه برای تمام انواع خطاهای دیگر بازخورد ضمنی توانست مفید باشد، این چهار خطا در برابر تصحیح مقاومت نشان دادند و تنها بازخورد صریح توانست موجب کاهش معنادار آنها شود.

مکتب های یادگیری با ویژگی های شخصیّتی افراد ارتباط دارند (براون، 2003؛ کلب،1984).کارآیی آموزش معلّم (بندورا،1997، 1977،1995 ؛ تیلی،2001) دراصطلاحات آموزشی نیز حائز اهمیّت می باشد. با این وجود، اثرات جنسیّت و شخصیّت بر کارآیی آموزش دبیران و نوع فعالیّت های آنها به طور مناسب مطالعه نشده است. این مطالعه در راستای بررسی اثرات شخصیّت و جنسیّت بر کارآیی آموزشی معلّمان و همچنین فعالیّت های آموزشی آن ها انجام شده است. بدین منظور، 280 معلّم زن در این مطالعه شرکت نموده اند. از پرسشنامه های تیپ شخصیّتی مایرز و بریگز، کارآیی آموزشی و فعالیّت های آموزشی استفاده شده است. داده های تحقیق بوسیله ی آمار توصیفی و دو آزمون تحلیل واریانس دو طرفه تحلیل شده اند. نتایج تحقیق نشان می دهند که ترکیب درون گرائی، حس گرائی، تفکّر و قضاوت و همچنین ترکیب برون گرائی، حس گرائی، تفکّر و قضاوت رایجترین تیپ های شخصیّتی در میان معلّمان زبان انگلیسی درایران می باشند. نتایج همچنین نشان می دهد که دبیران زن و مرد با تیپ های شخصیتی مختلف کار آیی آموزشی یکسان دارند و جنسیت و شخصیت بر فعالیت های آموزشی آنها تاثیر دارند.

This study was intended first to categorize the L2 learners in terms of their learning style preferences and second to investigate if their learning preferences are related to lexical inferencing. Moreover, strategies used for lexical inferencing and text related issues of text density and parts of speech were studied to determine their moderating effects and the best predictors of lexical inferencing. To this end, a posttest group design with 142 students studying engineering was adopted for the study. Perceptual style preferences questionnaire was administered to identify the students’ major learning styles, followed by strategy training for deriving the meaning of unknown words. Finally, lexical inferencing texts were given to the students to study and extract the meaning of unknown words and concurrently determine the type of strategy used for lexical inferencing. The results indicated that a great proportion of students belonged to the kinesthetic category of styles while the predominant treatments in the class were audio-visually structured. The analysis also revealed that tactile, kinesthetic, and group categories of style preferences are meaningfully related. Moreover, it was found that learning style preferences lead to statistically different lexical ineferncing. As for the strategies, the ‘syntactic knowledge analysis’ showed the highest correlation with ‘auditory learners’. Lexical density and parts of speech were also shown to moderate the effect of perceptual style preferences on lexical ability. On the whole, strategy and perceptual style preferences were found to be the two best predictors of successful lexical inferencing.