فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴۰۱ تا ۴۲۰ مورد از کل ۹۶۸ مورد.
مقالات: رویکردهای مقابله با تهدید نرم علیه منافع امنیتی جمهوری اسلامی ایران
حوزههای تخصصی:
امنیت جمهوری اسلامی ایران در فرآیند جهانی شدن
حوزههای تخصصی:
جامعه ریسک و اهمیت آن برای مطالعات استراتژیک
حوزههای تخصصی:
مقدمه ای بر جامعه شناسی امنیت
منبع:
راهبرد ۱۳۸۱ شماره ۲۶
حوزههای تخصصی:
توسعه دانش و فناوری صلح آمیز هسته ای در اسناد و آموزه های حقوق بین الملل
حوزههای تخصصی:
توسعه نه تنها یک دلمشغولی مهم برای دولتها در عرصه های داخلی است بلکه در عرصه بین المللی نیز جایگاه خاصی دارد . در کنار جلوه گاه این امر به عنوان یک حق در زیر مجموعه حقوق همبستگی (نسل سوم حقوق بشری) ، معاهدات خلع سلاح و کنترل تسلیحات نیز از تسهیل آن به عنوان یک تعهد قرارداری برای دولتها یاد کرده اند .در این نوشتار ، ضمن بررسی نگرش حقوق بین الملل موضوعه (حقوق بین الملل به معنای پوزیتیویستی آن) نسبت به توسعه صلح آمیز در ابعاد مختلف نرم افزاری و سخت افزاری آن (زیر ساخت ، دانش یا فناوری) ، به تقابل آن با ممنوعیت های تولید و توسعه سلاحهای کشتار جمعی خواهد پرداخت .
مراحل بنیادین اندیشه در مطالعات امنیت ملی
حوزههای تخصصی:
مهاجرت نخبگان: پدیده ای اجتماعی یا موضوع امنیت ملی
حوزههای تخصصی:
مدیریتی: ارائه مدل اقتضایی برای اصلاح نظام اداری کشور
حوزههای تخصصی:
ملاحظات امنیتی جهانی شدن در حوزه اقتصاد در گفتگو با دکتر موسی
حوزههای تخصصی:
آمادگی برای حمله بعدی
حوزههای تخصصی:
این مقاله استراتژی جدید آمریکا را برای مقابله با تهدیدات احتمالی پیش روی این کشور بیان می کند. امروزه ماهیت تهدیدات علیه آمریکا تغییر کرده است. نحوه مقابله با سلاحهای هسته ای، میکروبی و شیمیایی و همچنین روش دفاع در برابر حملات گروههای تروریستی و دفاع چند لایه ای در این مقاله مورد بحث قرار گرفته است.
مطالعات ایران: شرعی سازی قدرت سیاسی
حوزههای تخصصی:
پس از حاکمیت جریان خلافت و به ویژه پس از تبدیل آن به سلطنت ، شاهد محرومیت مکتب تشیع از حکومت بودیم که در نتیجه آن ، الگوی «حکومت اغتصابی» به مثابه گفتمان مسلط برای تحلیل شرایط و ارایه راهکار ، مطرح شد . اگر چه تسلط این گفتمان به اقتضای شرایط سیاسی مدت مدیدی به طول انجامید ، اما ظهور سلسله صفویه ، زمینه مناسبی را فراهم آورد تا گفتمانی تازه در حوزه اندیشه سیاسی تشیع ظهور کند که نگارنده از آن به «شرعی سازی قدرت سیاسی» یاد کرده است .