گفتمان لعن به مثابه پروژه مهندسی اجتماعی -سیاسی در عصر شاه تهماسب صفوی: تحلیل چندسطحی کتاب نفحات اللاهوت محقق کرکی(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
این پژوهش به تبیین دگردیسی گفتمان «لعن» از یک گزاره کلامی به یک کلان پروژه سیاسی- اجتماعی در عصر شاه طهماسب صفوی(حک. ۹۳۰-۹۸۴ ق) با واکاوی از طریق تحلیل متن کتاب «نفحات اللاهوت فی لعن الجبت والطاغوت» اثر محقق کرکی (متوفی ۹۴۰ ق) و با بهره گیری از چارچوب تحلیل گفتمان انتقادی و مطالعه نهادی می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که«لعن» صرفاً از یک مسئله کلامی به یک پروژه پیچیده سیاسی-اجتماعی تبدیل و در سه سطح نظری، نهادی و عملیاتی به خدمت حکومت گرفته شد. در سطح نظری، با بازتعریف لعن به مثابه «عبادت» و اسطوره سازی از تاریخ، مشروعیت ایدئولوژیک صفویه تبیین، و در سطح نهادی، این گفتمان از طریق همپیمانی استراتژیک با علمای مهاجر جبل عامل و ایجاد مناصبی مانند «شیخ الاسلام» و «ملاباشی» در ساختار حکومت نهادینه گردید. در سطح عملیاتی نیز به مثابه ابزاری برای تهییج عواطف جمعی، هویت سازی مذهبی و تقابل با امپراتوری عثمانی به کار گرفته شد. یافته ها حاکی از آن است که موفقیت این پروژه مرهون پیوند عمیق گفتمان، نهادسازی، مدیریت منابع اقتصادی (موقوفات و مستمری) و سیاست گزاری عمومی بود. این نشان می دهد که چگونه لعن از حاشیه اعتقادات فردی به متن سیاست رسمی صفوی راه یافت و به یکی از ارکان ملت سازی مذهبی و تثبیت حکومت بدل شد.