مطالعه راهکارهای کاهش تنش های اجتماعی با تأکید بر وجوه معنایی رحمت در قرآن و نهج البلاغه(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
سفینه سال ۲۲ پاییز ۱۴۰۴ شماره ۸۸ «ویژه پژوهش های قرآنی»
۱۷۶-۱۶۰
حوزههای تخصصی:
رحمت واژه ای کلیدی در قرآن و نهج البلاغه است که مفاهیم متعددی را در خود جای داده و از ارکان مهم ثبات اجتماعی به شمار می رود. این مفهوم با ارائه الگویی اسلامی، به ایجاد آرامش و کاهش تنش های اجتماعی کمک می کند. هدف اصلی این مقاله معرفی رحمت به عنوان یک مفهوم محوری در آموزه های اسلامی و بررسی نقش آن در بهبود روابط اجتماعی و کاهش درگیری ها و تنش ها بین افراد و گروه های اجتماعی است. پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی انجام شده و شیوه ی گردآوری اطلاعات کتابخانه ای است که با استفاده از متون قرآن و نهج البلاغه و منابع مربوطه، به بررسی ابعاد مختلف رحمت و تأثیر آن بر روابط انسانی پرداخته است. با تجزیه و تحلیل آموزه های موجود در نهج البلاغه، مفاهیم کلیدی استخراج و با رویکردهای اجتماعی و روان شناختی ارتباط داده شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که رحمت، به عنوان یک ارزش اخلاقی و اجتماعی، در کاهش ناهماهنگی ها، تقویت همدلی و پیشگیری از خشونت های اجتماعی نقش مؤثری دارد. پیشنهاد می شود که راهکارهایی نظیر برگزاری کارگاه های آموزشی، برنامه های فرهنگی و ترویجی با محوریت رحمت، ایجاد فضای گفت وگو و همدلی و تقویت درک متقابل بین گروه های مختلف اجتماعی پیاده سازی گردند.