اثربخشی مداخله ذهن آگاهی بر افکار خودکشی و هم جوشی فکر_عمل در مبتلایان به اختلال دو قطبی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
زمینه: اختلال دوقطبی، نوعی اختلال خلقی مزمن و عودکننده است که بر عملکرد اجتماعی و شغلی فرد تأثیرگذار است. هدف از انجام این پژوهش تعیین اثربخشی مداخله ذهن آگاهی بر افکار خودکشی و هم جوشی فکر-عمل در مبتلایان به اختلال دوقطبی بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی و به شیوه پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش بوده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی مراجعه کننده به مراکز مشاوره روانشناختی شهر گرگان در سال 1401 بودند. تعداد 34 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 17 نفر)، به صورت تصادفی قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه ای درمان ذهن آگاهی قرار گرفت و گروه کنترل تا پایان پژوهش، درمان روانشناختی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش پرسشنامه های افکار خودکشی بک (1979) و هم جوشی فکر_عمل راچمن و شافران (1988) بود. از آزمون پارامتریک تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد مداخله ذهن آگاهی اثر معناداری بر افکار خودکشی (61/0 =η 2 ، 001/0 P<، 73/47 = (1) F) و مؤلفه های هم جوشی فکر و عمل شامل مؤلفه های هم جوشی اخلاقی (72/0 =η 2 ، 001/0 P<، 38/81 = (1) F)، هم جوشی برای دیگران (36/0 =η 2 ، 001/0 P<، 83/17 = (1) F) و هم جوشی برای خود (56/0 =η 2 ، 001/0P<، 12/40 = (1) F) داشت. نتیجه گیری: بر این اساس می توان نتیجه گرفت که مداخله ذهن آگاهی منجر به کاهش افکار خودکشی و هم جوشی فکر-عمل در مبتلایان به اختلال دوقطبی شد.