نسرین عزیزیان کهن

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه قابلیت های پژوهشی و سواد اطلاعاتی با پیش بینی اضطراب پژوهش در بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته تربیت بدنی انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته تربیت بدنی دانشگاه محقق اردبیلی (130 نفر) در سال 97-1396 تشکیل می دادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد 102 دانشجو به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامه قابلیت های پژوهشی، سواد اطلاعاتی و اضطراب پژوهش برای جمع آوری داده ها استفاده شد. پایایی پرسشنامه ها به ترتیب برابر 86/0، 78/0 و 82/0 به دست آمد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین قابلیت های پژوهشی (و مؤلفه های آن) و سواد اطلاعاتی (و مؤلفه های آن) با اضطراب پژوهش دانشجویان رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون آشکار کرد که تقریباً 31 درصد از کل واریانس اضطراب پژوهش براساس قابلیت های پژوهشی و سواد اطلاعاتی دانشجویان قابل پیش بینی است که متغیر قابلیت های پژوهشی سهم بیشتری داشت. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که قابلیت های پژوهشی و سواد اطلاعاتی از متغیرهای مرتبط با اضطراب پژوهش دانشجویان هستند.

با توجه به نقش فزاینده فناوری های دیجیتال در بهبود کیفیت آموزش و لزوم ارتقای ابعاد روانشناختی معلمان در نظام آموزشی نوین، شناخت نحوه اثرگذاری این فناوری ها بر توانمندسازی دبیران تربیت بدنی به یکی از نیازهای پژوهشی مهم تبدیل شده است. هدف این تحقیق بررسی تأثیر فناوری دیجیتال بر ارتقای مهارت و سطح روانشناختی دبیران تربیت بدنی استان اردبیل بود. این پژوهش کاربردی و توصیفی-پیمایشی انجام شد. جامعه آماری 898 دبیر تربیت بدنی استان اردبیل در سالتحصیلی 1403-1404 بود که نمونه ای 224 نفری با روش در دسترس بر اساس روش کوهن تعیین شد. ابزارها شامل پرسشنامه های فناوری دیجیتال (بورکلین و وینتز، 2020)، مهارت ها (سرلک و کولیوند، 1394) و روانشناختی (ریف، 1989) بودند که روایی و پایایی آن ها تأیید گردید. برای تحلیل فرضیه های تحقیق از مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که فناوری دیجیتال تأثیر مثبت و معناداری بر ارتقای مهارت های دبیران تربیت بدنی (β = 0.21، T = 2.736، p = 0.005) دارد. همچنین، فناوری دیجیتال بر سطح روانشناختی دبیران نیز تأثیر مثبت و معناداری نشان (β = 0.53، T = 5.581، p = 0.001) داد. علاوه بر این، مشخص شد که سطح روانشناختی نیز تأثیر مثبت و معناداری بر ارتقای مهارت های دبیران تربیت بدنی دارد. نتایج نشان (β = 0.49، T = 6.168، p = 0.001) داد. باتوجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت که بهره گیری از فناوری دیجیتال همراه با توجه به سلامت روانشناختی دبیران، می تواند در بهبود عملکرد آموزشی، افزایش کیفیت تدریس تربیت بدنی و توسعه حرفه ای معلمان مؤثر باشد. بنابراین، برای ارتقای عملکرد آموزشی معلمان، توجه همزمان به ابزارهای نوین آموزشی و ابعاد روانشناختی آنان ضروری است. نوآوری این پژوهش در تبیین نقش واسطه ای سطح روانشناختی در ارتباط بین فناوری دیجیتال و ارتقای مهارت های حرفه ای است که می تواند مبنای طراحی مداخلات آموزشی آینده نگر و مبتنی بر فناوری برای معلمان تربیت بدنی قرار گیرد.

 بازی های المپیک مهم ترین رویداد ورزشی در سطح دنیا است، و لازمه ی موفقیت در این رقابت ها توجه کافی به ورزش های پایه می باشد. به همین جهت هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل موثر بر گرایش دانش آموزان مقطع ابتدایی به شروع فعالیت حرفه ای در ورزش های پرمدال المپیکی بود. این پژوهش کیفی، کاربردی است و با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی به شیوه کلایزی در سال 1400 انجام شد. جامعه آماری از بین افراد مرتبط با موضوع شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه در گروه مدیریت ورزشی و روانشناسی ورزش، اعضای هیئت رئیسه فدراسیون شنا، دوومیدانی و تیراندازی و مربیان تیم های ملی شنا، دوومیدانی، تیراندازی و ژیمناستیک انتخاب شدند. روش نمونه گیری هدفمند و تا زمانی که از مصاحبه ها امکان استخراج مفاهیم کاملا غیرتکراری وجود داشت. 15 مصاحبه به صورت عمیق و نیمه ساختارمند انجام شد. عوامل موثر بر گرایش دانش آموزان مقطع ابتدایی به شروع فعالیت حرفه ای در ورزش های پرمدال المپیکی را 61 مضمون فرعی در قالب 10 مضمون اصلی خانواده، مدارس، مربیان، همسالان، رسانه ها، زیرساخت ها، ابعاد مالی، ابعاد انگیزشی، ابعاد مدیریتی و استعدادیابی تشکیل می دهند. در نهایت می توان گفت تعامل سازمان ها و فدراسیون های ذیربط در زمینه ورزش دانش آموزی با یکدیگر و ایجاد یک چشم انداز مشترک در زمینه مشارکت دانش آموزان در ورزش های پرمدال المپیکی، با مدنظر قراردادن مشکلات و معضلات موجود و استفاده از راهکارهایی مانند کاهش هزینه مشارکت دانش آموزان در ورزش های المپیکی، فراهم کردن تسهیلات و امکانات مناسب تمرینی و استفاده از مدیران و مربیان ورزشی خبره در ورزش های سنین پایه گامی موثر در راستای افزایش گرایش دانش آموزان به مشارکت فعال در ورزش های پرمدال المپیکی می باشد.

هدف این پژوهش، شناسایی و تبیین عوامل کلیدی مدیریت راهبردی منابع انسانی و اخلاق حرفه ای بر عملکرد سازمانی ورزشی بود. روش تحقیق حاضر از نوع اکتشافی متوالی و کمی انجام شد. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی خبرگان اداری و دانشگاهی که در حوزه مدیریت ورزشی استان مازندران دارای تجربه کاری و مشاوره بودند. با توجه به روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی انجام گرفت؛ ۲۰ نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند و ابزار تحقیق پرسش نامه بسته (پرسش نامه سلسله مراتبی) که از روایی و پایایی مطلوبی(نرخ ناسازگاری کمتر از1/0 شد) برخوردار بود که بین افراد نمونه به صورت دلفی انجام گرفت. تجزیه وتحلیل فرضیه های تحقیق از تکنیک AHP و از نرم افزار expert choice11 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که از میان معیارهای متفاوت و گوناگون، چهار مؤلفه اصلی برای عوامل کلیدی مدیریت راهبردی منابع انسانی شامل: تفویض اختیار، مشارکت فعال، تسهیم اطلاعات و اعطای پاداش معین شدند، همچنین مولفه های کلیدی اخلاق حرفه ای مسئولیت پذیری، برتری جویی و رقابت طلبی، احترام به ارزش و هنجارهای اجتماعی معین شدند.

در دنیای مدرن، بازی های بومی و محلی با چالش های قابل توجهی مواجه شده اند. با گسترش سریع بازی های دیجیتال و جهانی شدن سرگرمی ها، بازی های بومی و محلی که تا دیروز بخش جدایی ناپذیر از فرهنگ مردم بودند؛ امروزه به راحتی از دایره توجه خارج شده اند. همچنین، تغییرات سبک زندگی، مهاجرت ها و شتاب گیری روند شهری شدن، موجب کاهش تعاملات اجتماعی در جوامع محلی و کمرنگ شدن فضای بازی های گروهی و سنتی شده است. در این شرایط، هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک ابزار فناورانه به یاری بازی های بومی و محلی بیاید. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی کاربردهای هوش مصنوعی در توسعه بازی های بومی و محلی کشور ایران بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی می باشد و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه شرکت کننده در پژوهش، خبرگان مرتبط با موضوع بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختار یافته بود و تجزیه وتحلیل اطلاعات در نرم افزار مکس کیو دی ای نسخه 2020 انجام شد. طبق یافته های پژوهش، 83 مضمون فرعی در قالب 10 مضمون اصلی شبیه سازی و مدل سازی بازی ها، تحلیل و بهینه سازی طراحی بازی، شخصی سازی تجربه بازیکن، نوآوری در طراحی بازی های بومی، پشتیبانی از تعاملات اجتماعی بازیکنان، آموزش و راهنمایی هوشمند بازیکنان، مدیریت و توسعه زیرساخت های بازی، پیش بینی و تحلیل روندهای آینده، پایداری و حفاظت از میراث فرهنگی بازی ها، بهبود تعاملات بین المللی در بازی ها، شناسایی شدند. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی با ایفای نقش در مضامینی مانند شبیه سازی بازی ها، تولید محتوای بومی و حفاظت از میراث فرهنگی، به حفظ و گسترش پایدار بازی های بومی و محلی ایران در سطح ملی و بین المللی کمک می کند.

هدف کلی تحقیق، بررسی تأثیر عضویت در شبکه های مجازی ورزشی بر انگیزه مشارکت ورزشی جوانان با میانجی گری فرهنگ پذیری ورزش بود. پژوهش از نوع توصیفی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود که ازلحاظ هدف، کاربردی محسوب می شود. داده های این تحقیق به صورت میدانی و با استفاده از 3 پرسشنامه، عضویت در شبکه های مجازی ورزشی، فرهنگ پذیری ورزش و انگیزه مشارکت ورزشی گردآوری شد. جامعه آماری، تمام جوانان عضو شبکه های مجازی ورزشی شهر تهران بود. تعداد نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان، 384 نفر و روش نمونه گیری به صورت تصادفی در دسترس انجام شد. برای آزمون مدل و فرضیه های تحقیق از مدل یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شد. همچنین از نرم افزار SPSS و نرم افزار Smart Pls برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که عضویت در شبکه های مجازی ورزشی بر انگیزه مشارکت ورزشی جوانان (438/0) و فرهنگ پذیری ورزش در جوانان شهر تهران(671/0) و همچنین فرهنگ پذیری ورزش بر انگیزه مشارکت در فعالیت های ورزشی جوانان شهر تهران(876/0) تأثیر مثبت و معنی داری دارد. با توجه به نتایج آزمون سوبل، نقش میانجی گری فرهنگ پذیری ورزش نیز تأیید شد. بنابراین پیشنهاد می شود، سازما ن ها و متولیان ورزش شهر تهران با گسترش و بهره گیری از شبکه های مجازی ورزشی و افزایش فرهنگ پذیری ورزش، جوانان را در امر ورزش ترغیب نمایند.