سازمان های ورزشی

هدف:  هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل بکارگیری نخبگان علمی ورزشی در سازمان های ورزشی کشور بود.روش شناسی: روش تحقیق پژوهش از نوع کیفی و با استفاده از رویکرد نظریه داده بنیاد بود. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. گردآوری داده ها پس از انجام 15 مصاحبه عمیق و نیمه ساختار یافته با نخبگان علمی ورزشی در وزارت ورزش و جوانان صورت گرفت. مقوله های اصلی پس از تکمیل فرایند کدگذاری استخراج گردید. نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی تا حد اشباع نظری ادامه یافت. پس از تکمیل یافته ها مدل زمینه ای بر اساس مدل سیستماتیک استراوس و کوربین (1994) طراحی گردید. مصاحبه ها به صورت فایل های صوتی و نوشتاری ضبط گردید و نتایج تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار تحلیل کیفی مکس کیودا 2020، طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی بدست آمد. روایی و پایایی کدگذاری از طریق کنترل کیفیت تحقیقات کیفی مورد تایید قرار گرفت.یافته ها: مدل طراحی شده در این پژوهش شامل ابعاد و مؤلفه های مؤثر، موانع و راهکارها، ویژگی ها، شرایط علّی، زمینه ای، واسطه ای، عناصر تشکیل دهنده و پدیده محوری، پیامدها و راهبردهای اجرای خط مشی عمومی را نشان می دهد.نتیجه گیری: مدیران ورزشی کشور می توانند از مفاهیم و مقوله های شناسایی شده، در برنامه ریزی های آتی خود به منظور بکارگیری نخبگان علمی ورزشی در سازمان ها استفاده کنند. 

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی استراتژی ها، راهکارها و فرایندهای حفاظت ورزشکاران ملی بود. روش تحقیق حاضر از نوع تحقیقات کیفی و به صورت تحلیل مضمون بوده و جامعه آماری شامل خبرگان (مسئولان کمیته ملی المپیک، مدیران فدراسیون، پژوهشگران دانشگاهی، فعالان رسانه، ورزشکاران و مربیان تیم های ملی) هستند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بوده و مصاحبه نیمه ساختاریافته با 18 مشارکت کننده تا اشباع نظری صورت گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک کدگذاری و از نرم افزار NVivio استفاده شد. یافته ها نشان داد حفاظت ورزشکار شامل 113 مفاهیم بوده که در 22 مضمون فرعی و سه مضمون اصلی استراتژی ها شامل، نهادمحور و ساختارگرا، جامعه گرا و مشارکت محور، عملکردمحور و کیفیت گرا، فن محور و دانش گرا؛ راهکارها شامل، نهادی و حقوقی، مدیریتی و ساختاری، اجرایی و فرایندی، بین سازمانی، نگرشی و رفتاری، اجتماعی و فرهنگی، رسانه ای و فضای مجازی، خدمات و عملکرد، فنی و تخصصی، فناوری و سیستم، علمی و پژوهشی و منابع انسانی و فرایندها شامل، سیاست گذاری و برنامه ریزی، اجرا و پشتیبانی، نظارت و بهبود عملکرد، پیشگیری از بروز سوءاستفاده، شناسایی و کنترل سوءاستفاده، جبران و حمایت از قربانیان دسته بندی می شوند. پژوهش حاضر اولین مطالعه صورت گرفته درزمینه حفاظت ورزشکاران ملی بوده و بخشی از شکاف عظیم این حوزه در تحقیقات داخلی را برطرف کرده است. همچنین، دیدگاهی منسجم و لیست جامعی از استراتژی ها، راهکارها و فرایندهای حفاظت ورزشکاران ملی را برای سازمان های سطح کلان و خرد، سیاست گذاران و مدیران در همه سطوح و ورزشکاران ارائه داده است.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل معماری سازمانی مطلوب سازمان های ورزشی درروند توسعه ورزش زنان ایران بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل مضمون انتخاب شد. جامعه آماری تحقیق حاضر، شامل اساتید مدیریت ورزشی فعال در زمینه موضوع پژوهش، اساتید متخصص در زمینه معماری سازمانی، مدیران سازمان های ورزشی متولی در ورزش زنان (وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و پارالمپیک، رؤسای فدراسیون های ورزشی، ورزش کارگری، ورزش دانش آموزی و دانشجویی) که بیش از پنج سال سابقه مدیریتی داشتند می باشد که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند (20 نفر). ابزار پژوهش شامل مصاحبه اکتشافی (نیمه ساختارمند) بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش تحلیل مضمون با روش پیشنهادی اترید-استرلینگ (2001) استفاده شد. تحلیل ها با استفاده از برنامه مکس کیودی ای نسخه پرو انجام شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده، 7 مضمون فراگیر ارتباطی، فناوری، زیرساخت ها، منابع انسانی، مدیریتی، ساختاری و معماری داده و 12 مضمون سازمان دهنده از جمله ابعاد تشکیل دهنده مدل معماری سازمانی مطلوب سازمان های ورزشی درروند توسعه ورزش زنان ایران می باشد. بر اساس یافته های پژوهش می توان بیان کرد که؛ با ایجاد برنامه های مؤثر در بهره برداری مطلوب تر از زیرساخت های ورزشی زنان، تمرکز بر توسعه کیفی ظرفیت ها و توزیع عادلانه امکانات در سطح کشور برای ورزش زنان و بهره گیری منطقی هر چه بیشتر از ظرفیت های موجود در ورزش زنان درروند توسعه ورزش زنان ایران کمک کرد.

هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر فرهنگ نوآوری بر عملکرد بازاریابی با نقش میانجی جهت گیری استراتژیک در سازمان های ورزشی استان کرمان بود. روش پژوهش حاضر، همبستگی- پیمایشی و ازنوع مطالعا ت کاربردی بود که به صور ت میدانی اجرا شد. تمام کارکنان و مدیران سازمان های ورزشی استان کرمان، جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. با توجه به جدول مورگان، 142 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه فرهنگ نوآوری اسکرلاواج و همکاران (2010)، پرسشنامه جهت گیری استراتژیک تئودوسیو و همکاران (۲۰۱۲) و پرسشنامه عملکرد بازاریابی ایزدیار (1399) استفاده شد. با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، مقدار پایایی برای پرسشنامه فرهنگ نوآوری برابر با 90/0، پرسشنامه جهت گیری استراتژیک 86/0 و برای عملکرد بازاریابی ایزدیار برابر با 88/0 گزارش شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تک نمونه ای و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که رابطه فرهنگ نوآوری کارکنان و مدیران و عملکرد بازاریابی آنان مثبت و معنی دار است و فرهنگ نوآوری به واسطه جهت گیری استراتژیک نتیجه مثبتی در بروز و افزایش رفتارهای بازاریابی درکارکنان و مدیران دارد. به طورکلی می توان عنوان کرد، فرهنگ نوآوری را باید به عنوان یکی از عوامل زمینه ساز عملکرد بازاریابی دانست

دراین مطالعه به اهمیت روزافزون فناوری در حوزه ورزش و چالش های موجود در بکارگیری و تطابق پلتفرم های دیجیتال با عملکرد سازمان های ورزشی پرداخته شده است و سعی شده تا چگونگی بهره گیری سازمان های ورزشی از پلتفرم های دیجیتال را روشن کند. از این رو، تأثیر قابلیت های پلتفرم های دیجیتال بر عملکرد سازمان های ورزشی و نقش میانجی گری قابلیت های اکتشافی، بهره بردای، سنجش پذیری،انطباق پذیری و انعطاف پذیری مورد بررسی قرار گرفته است . این مطالعه توسعه ای و کمی در سازمان ورزش شهرداری تهران انجام شد. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه ای با 38 سوال و برگرفته از پرسشنامه Soldatenko (2021) بود که برای این تحقیق بازطراحی و بومی سازی شد. در مجموع 213 پرسشنامه از بصورت آنلاین توزیع و جمع آوری شد که با استفاده از نرم افزارهای SPSS 26 و SmartPLS 4 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که قابلیت های پلتفرم های دیجیتال تاثیر معناداری بر عملکرد سازمان های ورزشی دارد که این رابطه نیز از طریق قابلیت های بهره برداری و سنجش پذیری تقویت می شود. همچنین یافته ها نشان داد که دیگر قابلیت ها که قابلیت های اکتشافی، انطباق پذیری و انعطاف پذیری بودند اگرچه از پلتفرم های دیجیتال بهره مند می شوند اما نقش میانجی گری معناداری ایفا نمی کنند و بر عملکرد سازمان در کوتاه مدت تاثیرگذار نیستند. در مجموع، این پژوهش نشان می دهد، سرمایه گذاری بر روی ارتقای قابلیت های پلتفرم های دیجیتال، بخصوص در حوزه های بهره وری و سنجش پذیری می تواند به عنوان یک استراتژی کلیدی برای بهبود عملکرد سازمان های ورزشی در نظر گرفته شود. یافته های این پژوهش به مدیران سازمان های ورزشی، سیاست گذاران و پژوهشگران در اتخاذ تصمیمات آگاهانه برای بکارگیری پلتفرم های دیجیتال مفید می باشد.

ادغام فناوری های نوین در سازمان های ورزشی ایران، علی رغم ظرفیت های تحول آفرین مدیریتی و اقتصادی، با چالش ها و فرصت های متنوعی روبه روست که درک جامع آن ها مستلزم تحلیل منسجم و مبتنی بر شواهد است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعه کتابخانه ای و تحلیل اسناد، به بررسی نظام مند یافته های علمی و اسناد راهبردی منتشرشده در بازه ۲۰۱۳ تا 2024 می پردازد. منابع بر اساس معیارهایی چون اعتبار علمی، ارتباط مستقیم با موضوع و جدید بودن، از پایگاه های داخلی و خارجی انتخاب و با استفاده از کلیدواژه های تخصصی مرتبط، غربالگری شد. در مجموع، ۷۸ منبع شامل آثار داخلی و خارجی تحلیل شدند. بر اساس چارچوب مفهومی پژوهش، یافته ها در دو محور فرصت ها و چالش ها دسته بندی شد. از جمله فرصت های کلیدی، ارتقای شفافیت مالی و مدیریتی، توسعه منابع درآمدی از طریق فناوری، بهبود سلامت ورزشکاران با تحلیل داده ها، و رشد تعاملات دیجیتال با مخاطبان شناسایی شد. مقابله با چالش هایی چون ضعف زیرساخت ها، کمبود نیروی انسانی متخصص، مقاومت فرهنگی و محدودیت ناشی از تحریم ها نیز، محور اصلی یافته های انتقادی بود. تحلیل ها نشان می دهد که میزان موفقیت ادغام فناوری، وابسته به هم افزایی بین رشد زیرساخت، آموزش نیروی انسانی و حمایت سیاست گذاران از استارتاپ های بومی است؛ و بدون توازن در این عوامل، خطر تعمیق شکاف فناوری میان بخش های مختلف ورزش کشور افزایش خواهد یافت. در نهایت، پژوهش تاکید می کند حمایت هدفمند از تولید فناوری بومی، ارتقای سواد دیجیتال اعضای سازمان های ورزشی، و تدوین سیاست های جامع، زمینه تحقق توسعه پایدار و تحول دیجیتال در ساختار ورزش ایران را فراهم می کند.

مقدمه: هدف از این تحقیق، اولویت بندی عوامل و ارائه راهکارهای مؤثر برای عبور از پرتگاه شیشه ای مدیریت زنان در ایران بود. روش پژوهش: روش این تحقیق ترکیبی از اکتشافی (کیفی و کمی) است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون ها، اداره کل ورزش و جوانان، کمیته های ملی المپیک و پارالمپیک و ادارات ورزش و جوانان، اعضای هیأت علمی دانشگاه ها و مدیران باشگاه های ورزشی است. یافته ها: عنوان اولویت اول از اهمیت زیادی برخوردار است، همچنین ایجاد بستر فرهنگ سازی در راستای توسعه نگرش مثبت خانواده و جامعه نسبت به توانایی های مدیریتی زنان در اولویت دوم، ایجاد عزت نفس و اعتمادبه نفس در زنان مورد بررسی در اولویت سوم، افزایش اعتمادبه نفس در شایستگی زنان در سمت های مدیریتی ارشد سازمان های ورزشی در اولویت چهارم و توجه به تفاوت های شخصیتی زنان و مردان در اولویت پنجم قرار گرفت. نتیجه گیری: یکی از اهداف این تحقیق، ساده سازی پیچیدگی مسیرهای تأثیرگذار بر عوامل تعیین کننده و همچنین ارائه راهکارهای مناسب برای رفع عوامل مؤثر بر صخره شیشه ای مدیریت زنان در سازمان های ورزشی ایران بوده است.

هدف : هدف پژوهش، تعیین تأثیر شایستگی های محوری بر نوآوری سازمان های ورزشی با بررسی نقش میانجی سرمایه فکری بود. روش شناسی : این پژوهش از نظر موضوع در حیطه مطالعات همبستگی و از نظر ماهیت، در حیطه پژوهش های توصیفی قرار دارد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و کارشناسان وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون های ورزشی و کمیته ملی المپیک بود (1200=N). با استفاده از جدول کرجسی مورگان، حجم نمونه 291 نفر تعیین شد که به روش تصادفی ساده نمونه گیری انجام گرفت. از چهار پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، شایستگی های محوری قاسمی و همکاران (2013)، سرمایه فکری بونتیس و همکاران (2000) و نوآوری سازمانی جیمنز و همکاران (2008) استفاده شد و روایی صوری و محتوایی پرسشنامه از نظرات 7 تن از اساتید مدیریت ورزشی تایید گردید. پایایی پرسشنامه نیز با اجرای آزمایشی روی 30 نفر از اعضای جامعه پژوهش و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ تائید و برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS نسخه 26 و مدل معادلات ساختاری در نرم افزار Amos نسخه 24 استفاده شد. یافته ها : نتایج نشان داد که بین شایستگی های محوری و نوآوری، شایستگی های محوری و سرمایه فکری و بین سرمایه فکری و نوآوری در سازمان های ورزشی کشور ارتباط معنی داری وجود دارد (0/001=Sig). همچنین شایستگی های محوری بر نوآوری (0/001=Sig؛ 10/561=t) با ضریب مسیر (0/782=β)، سرمایه فکری بر نوآوری (0/001=Sig؛ 6/040=t) با ضریب مسیر (0/443=β) و شایستگی های محوری بر سرمایه فکری (0/001= Sig؛ 8/573=t) با ضریب مسیر (0/572=β) در سازمان های ورزشی اثر مثبت و معنی داری داشتند. نتیجه گیری : مدیران سازمان های ورزشی کشور به منظور ارتقای میزان نوآوری سازمان تحت امرشان، در استخدام کارکنان بر متغیرهای شایستگی های محوری و ابعاد آن و نیز قابلیت های نوآوری آنان تأکید ویژه ای داشته باشند. همچنین، با ارتقای شایستگی های کارکنان کنونی سازمانشان از طریق آموزش های تخصصی، چرخش شغلی و ...، میزان نوآوری آنان را نیز ارتقاء بخشند.

هدف از پژوهش حاضر، چالش ها و فرصت های منابع انسانی صنعت ورزش در برابر دیجیتالی شدن در آینده می باشد. از نظر هدف کاربردی و از نظر روش پژوهش کیفی با رویکرد تحلیل مضمون می باشد. در این پژوهش با توجه به هدف مطالعه شرکت کنندگان بر اساس نمونه گیری هدفمند از بین نخبگان (اساتید مدیریت ورزشی با انجام حداقل دو پژوهش در زمینه منابع انسانی، صنعت ورزش و دیجیتالی شدن)، مدیران سازمان های ورزشی منتخب (مدرک دکتری و 5 سال سابقه مدیریتی) و مدیران روابط عمومی سازمان های ورزشی منتخب (حداقل 5 سال سابقه مدیریت)، انتخاب شدند (19 مصاحبه). به منظور جمع آوری اطلاعات، از مصاحبه نیمه ساختار یافته و عمیق استفاده شد. روایی و پایایی به تأیید رسید. نتایج تحلیل مضمون مربوط به مضمون فراگیر چالش های منابع انسانی صنعت ورزش در برابر دیجیتالی شدن در آینده نشان داد که چالش های زیرساختی، مالی، ساختاری/ مدیریتی و انسانی از جمله مضامین سازنده چالش ها و نتایج تحلیل مضمون مربوط به مضمون فراگیر فرصت های منابع انسانی صنعت ورزش در برابر دیجیتالی شدن در آینده نشان داد که ظرفیت منابع انسانی و دانش و فناوری از جمله مضامین سازنده فرصت های منابع انسانی صنعت ورزش در برابر دیجیتالی شدن در آینده می باشد؛ بنابراین با توجه به نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد می گردد تا با ایجاد بانک های اطلاعاتی در خصوص ظرفیت های فردی و گروهی منابع انسانی کسب وکارهای ورزشی؛ برنامه های تخصصی در حوزه دیجیتالی شدن در آینده این افراد را فراهم نمود.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالش ها و راهبردهای مطلوب حضور بانوان در ورزش قهرمانی انجام شد. این پژوهش مبتنی بر نظریه داده بنیاد با رویکرد استراوس-کوربین بود و مشارکت کنندگان شامل بازیگران مختلف حوزه ورزش قهرمانی زنان از جمله اساتید و پژوهشگران، مدیران و مسئولان کمیته ملی المپیک و فدراسیون ها، مربیان، ورزشکاران، مالکان تیم و باشگاه های بانوان بودند. روش انتخاب شرکت کنندگان نمونه گیری هدفمند بود و مصاحبه هایی نیمه ساختار یافته با 15 نفر از آنان تا رسیدن به اشباع نظری صورت گرفت. یافته ها حاکی از آن است 18 مقوله فرعی در قالب پنج مقوله اصلی دسته بندی می شوند؛ به طوری که عوامل علی شامل دست اندازهای مالی و اداری، قواعد حاکم بر ورزش بانوان و فقدان بالندگی مربیان خانم، عوامل زمینه ای شامل ارزش های جنسیتی خانوادگی، نابرابری جنسیتی و محدودیت فضا و امکانات، عوامل مداخله گر شامل مسئله آفرینی فقهی و واکنش منفعلانه در رویارویی با نابرابری، راهبردها شامل تجاری سازی ورزش قهرمانی بانوان، مدیریت استعداد، الگوسازی، حمایت همه جانبه از ورزش  قهرمانی بانوان، تعامل سازنده، جامعه پذیری جنسیتی و قانون گذاری در ورزش قهرمانی بانوان و پیامدها نیز شامل توسعه کیفی و کمی ورزش قهرمانی بانوان در داخل و خارج از کشور هستند. مدل پیشنهادی می تواند به عنوان ابزاری تحلیلی مبنای برنامه ریزی، تصمیم گیری و اقدام در زمینه ورزش قهرمانی بانوان ایران قرارگیرد تا با به کارگیری راهبردهای متنوع، چالش های موجود حضور مطلوب بانوان در ورزش قهرمانی مرتفع شوند.

هدف اصلی این پژوهش، توسعه مدیریت مالی در هیات های ورزشی با بکارگیری مدل های زبانی هوش مصنوعی بود. روش شناسی این پژوهش از نوع کیفی بوده است. داده ها از طریق مصاحبه با مدل های زبانی ChatGPT، Command-R، Claude، Google Gemini، Mistral و LLaMA جمع آوری و با هوش مصنوعی تاک بات کد گذاری اولیه انجام پذیرفت، سپس به جهت تایید کدها، محققین کدهای استخراجی را بازکدگذاری نمودند و سپس با رویکرد ساخت گرایانه چارمز تجزیه و تحلیل شد. روایی و پایایی پژوهش با استفاده از روش مثلث سازی، کدگذاری مجدد توسط متخصیص حوزه مالی در ورزش و ضریب پایایی کاپای کوهن تایید گردید. در نتیجه 240 کد اولیه شناسایی شد که در مراحل بعد به 28 کد متمرکز و در نهایت به 10 کد محوری تقلیل یافت. یافته ها شامل سلامت مالی و پاسخگویی، بهبود افشا در گزارش های مالی، برنامه ریزی بودجه عملیاتی، تحلیل داده های مالی با مبنای تعهدی، مدیریت ریسک مالی، مدیریت جریان نقدینگی، مدیریت هزینه ها و بهبود فرآیندها، سرمایه انسانی، سرمایه گذاری و حامیان مالی و استفاده از فناوری های پیشرفته مالی بر بستر بلاک چین می باشد. این محورها به صورت زنجیره ای و به هم پیوسته هستند و هر محور به تقویت محورهای دیگر کمک می نماید. الگوی ارائه شده به بهبود شفافیت، دقت برنامه ریزی بودجه و مدیریت ریسک مالی در هیات های ورزشی کمک می کند و پیاده سازی این الگو می تواند به افزایش پایداری و رشد مالی هیات های ورزشی در بلندمدت منجر شود.

امروزه سازمان ها به خوبی دریافته اند برای موفقیت در اقتصاد پیچیده و بقاء در محیط رقابتی به داشتن بهترین استعدادها محتاج هستند و مزیت رقابتی آنها در استعدادهای افرادشان نهفته است. سوال مقاله حاضر این است که راهبردها و پیامدهای بکارگیری مدیریت استعداد در سازمان های ورزشی ایران چیست؟ در این پژوهش از روش شناسی کیفی و نظریه داده بنیاد رویکرد استراوس و کوربین استفاده شده است. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بوده که داده های حاصله به روش زمینه ای کدگذاری و تحلیل گردیدند. نتایج 8 مقوله اصلی و 60 مقوله فرعی که در قالب مدل پارادایمی شامل راهبردها (جذب، انتخاب، توسعه، نگهداری و بکارگیری استعداد) و پیامدها (توسعه های سازمانی، فردی و فرایندی) پدیدار شد. در سازمان های ورزشی منابع کلیدی استعداد، افراد مشغول به فعالیت در سازمان هستند. از این رو سازمان های ورزشی می توانند با اجرای فرایند مدیریت استعداد به عنوان یک عامل مهم در دستیابی به اهداف خود نایل گردند.