بازخوانی سرمایه معرفتی–اخلاقی در تمدن سازی اسلامی: از عقلانیت الهی تا سیاستگذاری معنادار(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف: هدف پژوهش حاضر با بررسی گسست میان معرفت، اخلاق و سیاستگذاری و پیامدهای آن در راستای تمدن سازی اسلامی؛ ارائه چارچوب مفهومی برای نهادینه سازی «سرمایه معرفتی- اخلاقی» در نظام حکمرانی جمهوری اسلامی ایران بود. روش: پژوهش حاضر به صورت کیفی و بنیادی- نظری انجام شد. داده های پژوهش از طریق مطالعات کتابخانه ای و تحلیل اسناد معتبر، گردآوری و به کمک رویکرد تحلیل گفتمان مفهومی- انتقادی، واکاوی شد. یافته ها: یافته های تحقیق به ارائه یک مدل مفهومی سه سطحی(سیاست، نهاد، جامعه) منتهی شد و در آن، شاخصهای «عدالت توزیعی»، «الزام اخلاقی» و «معناداری راهبردی»، به عنوان ارکان سیاستگذاری اخلاق محور معرفی شدند. در این چارچوب، «عقلانیت الهی» به عنوان جایگزینی برای عقلانیت ابزاری معرفی شده است که به پیوند میان معرفت دینی، اخلاق توحیدی و سیاستگذاری معنادار کمک می کند. نتیجه گیری: چارچوب نهایی ارائه شده با فراهم آوردن زیرساختی مفهومی- اجرایی، بستری مناسب برای کاهش شکاف میان گفتمان ارزشی و عملکرد نهادی فراهم می آورد و زمینه ساز تحقق الگوی حکمرانی اخلاق محور در مسیر تمدن سازی اسلامی خواهد بود.







