درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از مقاله حاضر بررسی توانش شناختی مدرسین متخصّص زبان انگلیسی می باشد که برای نخستین بار به عنوان بخشی از جدیدترین مدل تحت پژوهش راجع به تعریف تخصّص در آموزش زبان انگلیسی در حیطه زبان شناسی کاربردی مطرح است. بدین منظور، تحقیقات پیشین در این زمینه مطالعه گردید که ماحصل آن استخراج ده تم شناختی بود که سپس از طریق مصاحبه هایی که با صاحب نظرانِ این رشته انجام گرفت مورد بررسی بیشتر واقع شد. مصاحبه شونده ها شامل اساتید دانشگاه در رشته زبان انگلیسی، تعلیم دهندگان معلمین زبان و نیز مدرّسین برجسته زبان انگلیسی در ایران بودند. ده تم استخراج شده مورد تأیید ایشان واقع شد که در نهایت شامل موارد ذیل هستند: سرعت در شناخت الگوها، توجه گزینشی، دیدگاه کلی نگر، حافظه برتر، سرعت در کدگزاری اطلاعات، قدرت پیش بینی، نگرش به نقش معلم، آگاهی از موقعیت-محور بودن رویدادهای کلاسی، آگاهی از سطح دانش، و برقراری ارتباط بین دانش پیشین و دانش جدید. در این مقاله هر یک از تم ها به همراه گزیده ای از سابقه تحقیقات پیشین و توصیفاتی از نظرات مصاحبه شوندگان به تفصیل آمده است. هم چنین بر این نکته تاکید شده است که ویژگی های شناختی مدرسین متخصّص تنها یک بعد از چند بعد مدل توصیفی تخصّص در آموزش زبان انگلیسی می باشد که در یک رساله تکمیلی دوره دکتری تخصّصی این رشته در حال تدوین می باشد.

در سالهای اخیر، پژوهش در زمینه یادگیری زبان عوامل موثر بر انتخاب راهکارهای یادگیری زبان بویژه راهکارهای مهارت نگارش به منظور ارتقا یادگیری را بیش از پیش مورد توجه قرار داده است. نوع شخصیت به عنوان یکی از عوامل موثر در کانون توجه پژوهش حاضر قرار دارد که هدفش مطالعه راهکارهای نگارش در رابطه با نوع شخصیت در چند دانشگاه ایران بود. به این منظور، پرسشنامه راهکارهای مهارت نگارش مورد استفاده قرار گرفت تا راهکارهای حافظه ای، شناختی، جبرانی، فراشناختی، اجتماعی و عاطفی مورد استفاده ۲۱۰ نفر شرکت کننده در این پژوهش را مشخص نماید. پرسشنامه مایر بریگز برای مشخص کردن نوع شخصیت شرکت کنندگان مورد استفاده قرار گرفت. تحلیل نظرات ابراز شده شرکت کنندگان رابطه معنی داری را بین راهکارهای ارتباطی و نوع شخصیت نشان می دهد. بر اساس نظرات ابراز شده همچنین مشخص شد که راهکارهای فراشناختی و شناختی پر بسامدترین راهکارها و راهکارهای حافظه ای با کمترین بسامد مورد استفاده قرار می گیرند.

This study investigated the role of interactive output tasks in developing EFL learners’ vocabulary knowledge. The participants were 103 elementary female Iranian EFL learners who were randomly divided into three groups: input-only, input-output-no-interaction, and input-output-interaction. After all participants took a placement test and a vocabulary pretest, the input-only group was exposed to input tasks, while the other two groups received both input and output tasks with or without interaction. Then, all the participants took a vocabulary posttest. The results of ANOVA and Kruskal-Wallis tests showed that the participants in both the input-output-no-interaction group and the input-output-interaction group outperformed the ones in the input-only group in the vocabulary posttest (in both the overall vocabulary test and in the productive vocabulary section). Moreover, the results of the t-test and the Mann-Whitney test revealed that the participants in the interaction and no-interaction groups performed similarly on both the overall vocabulary posttest and the productive vocabulary section. The findings of this study support the idea that output is a facilitative factor for the acquisition of L2 vocabulary and, specifically, productive vocabulary development. The results also suggest that both interactive and non-interactive output-plus-input tasks can lead to higher achievement in vocabulary knowledge compared to the input-only condition lacking output tasks

با توجه به آینده بکارگیری یک سیستم یادگیری دوگانه، آگاهانه و غیر آگاهانه، در تئوری ها و پژوهش های زبان دوم، الیس ( 2006 ) بر این باور است که بررسی های بیشتر پیرامون چنین تمایزی برای مدل سازی و دریافت بهتر مهارت بسندگی زبان دوم و توانایی اندازه گیری و سنجش آن مفید و حائز اهمیت است. این پژوهش قابلیت دسترسی متفاوت دانش آگاهانه و غیر آگاهانه دستور زبان را برای مهارت بسندگی دانشجویان زبان انگلیسی بررسی کرده است. شرکت کنندگان در این مطالعه 160 دانشجوی زبان انگلیسی بودند که در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در دانشگاه شهرکرد تحصیل می کردند. مجموعه ای از آزمونها شامل آزمون سنجش صحت قواعد دستور زبان با مدت زمان محدود و همین آزمون بصورت تشریحی و بدون مدت زمان خاص و نیز آزمون تافل برای جمع آوری اطلاعات استفاده شدند. مجموعه ای از آزمونهای سنجش ضریب همبستگی برای بررسی سهم های دو دانش آگاهانه و غیر آگاهانه دستور زبان در آزمون تافل و بخشهای مختلف تافل محاسبه شدند. نتایج بدست آمده هیچگونه همبستگی آماری حائز اهمیتی بین نمرات دانش غیرآگاهانه و نمرات آزمون تافل نشان نداد، اما همبستگی خوبی بین نمرات دانش آگاهانه و نمرات آزمون تافل دیده شد. همچنین رابطه متوسطی بین دانش آگاهانه و اجزای مهارت بسندگی وجود داشت. اما هیچ رابطه ای بین دانش غیرآگاهانه و اجزای تشکیل دهنده مهارت بسندگی دیده نشد. همچنین آزمون استاندارد رگرسیون نشان داد که دانش آگاهانه دستور زبان توانست مهارت بسندگی این دانشجویان را در زبان انگلیسی بهتر پیش بینی کند. با توجه به نتایج بدست آمده به نظر می رسد یادگیری دانش آگاهانه دستور زبان انگلیسی در جاهایی که انگلیسی، زبانی خارجی محسوب می شود ضروری است و احتیاج به بررسی بیشتری دارد بویژه زمانی که هدف اولیه کسب مهارت بسندگی شناختی آکادمیک است.

Élever un enfant bilingue est le souhait de certains couples appartenant aux sociétés monolingues qui n’ont pas le moyen naturel pour offrir aux enfants la chance de devenir bilingue. Nombreux sont les pères et les mères qui pratiquent une deuxième langue, y tiennent et souhaitent pouvoir transmettre cette passion à leurs enfants. Cependant la question qui s’impose c’est la manière de faire pour qu’un enfant devienne bilingue sans qu’il y prouve aucune obligation. Cet article est centré sur les stratégies discursives à adopter dans le cas d’un bilinguisme précoce quand on implique la règle «un parent, une langue» en faisant une étude longitudinale sur l’acquisition de français en Iran par une petite fille de 3 ans dans un cadre familial monolingue. Les données sont retirées des enregistrements sonores entre l’âge de 36 et 40 mois, réalisés par la mère de l’enfant lors d’interactions dyadiques pendant les séances de jeux et de la lecture dialogique.La création des situations qui mettent en priorité la présence de la langue française lors des échanges langagiers, aboutira aux changements des habitudes langagières de l’enfant en lui attribuant plus d’occasions pour employer la langue française.