درخت حوزه‌های تخصصی

اکثر تحقیقات در زمینه کاربردشناسی زبان بینابینی بر روی انجام و یادگیری کارگفتها توسط غیربومی زبانان تمرکز کرده اند و ادب را تنها یک امر جانبی انگاشته اند. تحقیق حاضر مربوط به ادب زبانی می باشد و سعی دارد تأثیر روشهای آموزشی متفاوت را برروی فراگیری مهارتهای ادب در انگلیسی بررسی کند. هشت گروه دانشجویان سال اول و سال سوم رشته های زبان انگلیسی بطور تصادفی به سه گروه آزمایشی (مطالب تقویت شده، تدریس آشکارو ایفای نقش) و یک گروه کنترل (نمایش صرف) تقسیم شدند. شرکت کنندگان در امتحان تافل، امتحان پیش آزمون و پس از آموزش هفت هفته ای مجموعه ای از مهارتهای ادب در امتحان پس آزمون شرکت کردند. نتایج تحقیق نشان داد که آموزش تأثیر معنادار مثبتی بر روی یادگیری مهارتهای ادب دارد و تدریس آشکار موثرترین شیوه آموزشی می باشد. شیوه های ایفای نقش و مطالب تقویت شده در رتبه های دوم و سوم تأثیرگذاری قرار داشتند. همچنین نشان داده شد که اگرچه سطح مهارت عمومی زبان تاثیر معناداری بر روی دانش مهارتهای ادب (توانایی تشخیص مهارت ادب مناسب برای هر موقعیت اجتماعی ) دارد، ولی تأثیری بر روی فراگیری مهارتهای ادب ندارد. یافته ها دلالت بر آن دارند که آموزش مهارتهای ادب را می توان در سطح متوسط شروع کرد و تدریس آشکار به همراه فعالیتهای ایفای نقش برای زبان آموزان بسیارمفید خواهد بود.

هدف تحقیق پیش رو، یافتن تأثیر احتمالی عنوان جانبدارانه بر سطح نگارش زبان­آموزان درونگرا و برونگرای ایرانی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در سطوح مبتدی/پیشرفته نگارش است. یکصد نفر از میان 150 زبان­آموز بر اساس نوع شخصیت (درونگرا/برونگرا) و سطح نگارش(مبتدی/پیشرفته) در قالب چهار گروه در این تحقیق شرکت داشتند که از آن­ها خواسته شد درباره سه موضوع (غیر جانبدارانه، جانبدارانه به سمت درونگرایی و جانبدارانه به سمت برونگرایی) مقاله بنویسند و همچنین به سوالات پرسشنامه ی شخصیتی آیزنک- ویژهبزرگسال (آیزنک و آیزنک، 1975) پاسخ دهند. مقالات آن­ها توسط دو نفر و بر اساس معیار نمره­دهی بایلی و براون (1984) تصحیح گردید. داده­های گردآمده با استفاده از واریانس دو طرفه مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاکی از وجود تفاوت معنادار، با الگوهای متنوع، میان عملکرد گروه­های شرکت­کننده بود که غیر از یک مورد، موید توانایی برتر افراد درونگرا در موضوعات غیرجانبدارانه، جانبدارانه به سمت درونگرایی و جانبدارانه به سمت برونگرایی بود.

Due to the potent role of critical thinking in learners’ academic success and its connection with factors conducive to learning such as argumentation ability, the present study seeks to primarily probe the correlation between Iranian EFL learners’ critical thinking ability and their argumentative writing achievement, and investigate the predictability of the students’ argumentative writing achievement based on their scores on critical thinking scale. Furthermore, the effect of gender on Iranian EFL learners’ argumentative writing achievement was investigated. In so doing, 'Watson-Glaser Critical Thinking Appraisal' (2002) as well as an argumentative writing assignment was employed, and the participants of the study included 178 EFL learners in three universities in Mashhad, Iran. Structure Equation Modeling (SEM) was utilized to analyze the data. The results substantiated the positive correlation between critical thinking ability and argumentative writing revealing that these two variables significantly and positively related to each other; among the predictors (subscales of the critical thinking) of argumentative writing, inference, assumptions, arguments were the stronger predictors. Finally, gender was not found to significantly affect Iranian EFL learners’ argumentative writing achievement. The conclusions and implications of this study are pointed out with reference to foreign language teaching context.

Since the emergence of the process-oriented approach to second language writing instruction two main questions have been what and how error feedback should be given to the students. The question of whether teachers should provide feedback on grammar in the writing assignments of English as a foreign language students, and if so how, has been a matter of considerable debate in the field of second language writing. The present study investigated the possible effect of implicit and explicit corrective feedback on descriptive writing accuracy of Iranian intermediate EFL learners (N=39) in Hamedan Islamic Azad University. Two groups were selected: explicit corrective feedback group (N=22) and implicit corrective feedback group (N=17). They received corrective feedback on three grammatical structures. The results showed that written corrective feedback can lead to writing accuracy improvement in the short-term, but it may be unhelpful in the long-run.

The present study sought to investigate the effect of explicit instruction of lexical bundles (LBs) on the development of Iranian English for Academic Purposes (EAP) students’ writing quality and also their receptive and productive knowledge of Lexical Bundles (LB). Assigned to two experimental and control groups, the eighty participants took pre- and post-tests of writing tasks and the receptive knowledge test. Afterwards, the obtained scores were subjected to a series of Analyses of Covariance (ANCOVAs) and paired samples t-tests. Results of the within-group and between-group analyses indicated that explicit instruction of LBs enhanced the participants’ productive and receptive knowledge of LBs and also improved the overall quality of their written productions. Possible explanations are provided and the implications of the findings for the applicability of LBs instruction are discussed.

پژوهندگان بسیاری درباره جنبه های گوناگون سبکهای یادگیری نوشته اند. اما درباره پیوند میان مفاهیم سبک یادگیری و دستاوردهای به اصطلاح ""زبان آموزان موفق"" پژوهش چندانی صورت نگرفته است. پژوهش حاضر به کاوش سبکهای متداول یادگیری در میان دانش آموزان سال آخر دبیرستان و مقایسه آنها با سبکهای یادگیری ""زبان آموزان موفق"" جامعه مورد مطالعه می پردازد. بدین منظور، پرسشنامه شاخص سبک یادگیری فلدر _ سولومون(ILS) در میان دانش آموزان توزیع گردید. از میان جمعیتی 3310 نفری که مشغول به تحصیل در شهر سبزوار و پنج شهر همجوار آن بودند، 1307 دانش آموز (711 پسر و 596 دختر) به طور تصادفی برگزیده شدند و در تحقیق حاضر مشارکت کردند. بر مبنای نمره های امتحان نهایی درس زبان انگلیسی سال سوم دبیرستان دانش آموزان یا همان (آزمون پیشرفت تحصیلی)، تعداد 343 نفر، که نمره های بالاتری کسب کرده بودند، بطور قراردادی با عنوان ""زبان آموزان موفق"" و 964 دانش آموز دیگر با عنوان ""فراگیران متوسط زبان"" دسته بندی شدند. نتایج حاصل از تحلیل شاخص سبک یادگیری نشان داد که بیشتر شرکت کنندگان سبکهای "" 'انعکاسی""، ""حسی""، ""دیداری""، و ""متوالی""، را از بین چهار بعد سبکهای یادگیری ترجیح میدهند. علاوه بر این، آزمون تحلیل واریانس دوسویه نشان داد که تفاوت میان نمره های میانگین دانش آموزان ناشی از هم جنسیت آنها و هم سبکهای یادگیری ""دیداری/کلامی"" و ""متوالی/ کلی"" آنان است. یافته ها در مورد رابطه بین سبک های یادگیری و نمرات امتحان نهایی زبان انگلیسی شرکت کنندگان نشان داد که به جز در بعد "" فهم"" سبکهای یادگیری ، بین سه بعد دیگر سبکهای یادگیری و نمرات امتحان نهایی زبان انگلیسی شرکت کنندگان رابطه معناداری وجود ندارد.به علاوه، آزمون مجذور کای تفاوت معنی داری بین ترجیحات سبک یادگیری "" زبان آموزان موفق "" دبیرستانی با زبان آموزان متوسط نشان داد.