طراحی مدل مدیریت استعداد در ورزش دانش آموزی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف این تحقیق، طراحی مدل مدیریت استعداد در ورزش دانش آموزی با رویکرد ساختاری تفسیری بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی بود که به صورت آمیخته کیفی و کمی انجام شد. نمونه گیری در بخش کیفی بر اساس پنل تخصصی و هدفمند و برابر با 19 نفر بود. جامعه آماری در بخش کمی، شامل مسئولین و کارشناسان کمیته استعدادیابی فدراسیون ورزش دانش آموزی و هیأت های تابعه در استان ها و مدیران مدیران تربیت بدنی آموزش و پرورش و مسئولان انجمن ورزشی آموزش و پرورش بود. ابتدا به صورت تصادفی طبقه ای و سپس با روش غیرتصادفی در دسترس، تعداد 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته و فرم خودتعاملی ساختاری بود. روایی پرسشنامه توسط 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی و پایایی آن، با آزمون آلفای کرونباخ، تأیید شد (93%α=). جهت مدل یابی از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شد. یافته ها نشان داد که 48 شاخص در قالب 11 مؤلفه بر توسعه مدیریت استعداد ورزش دانش آموزی اثرگذار است. براساس یافته ها مؤلفه ها در هفت سطح قرار گرفتند که مؤلفه های منابع انسانی و برنامه ریزی مدیریت استعداد ورزشی در سطح زیربنایی (سطح هفتم) قرار گرفته اند. می توان گفت که چنانچه نسبت به توسعه منابع انسانی فنی و تخصصی ورزش دانش آموزی اقدام شود و انجام فعالیت های مدیریت استعداد در چارچوب برنامه استراتژیک و انجام دقیق برنامه آموزشی و تمرینی در راستای اهداف بلند مدت ورزش دانش آموزی انجام شود، مدیریت استعداد ورزش دانش آموزی توسعه خواهد یافت.