شناسایی معیارها و عناصر مدرسه آینده در ایران با استفاده از رویکرد دلفی فازی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه و هدف: با افزایش سرعت تحولات آینده در نظام آموزشی، بررسی محیط کالبدی فضاهای آموزشی و تجهیزات و فناوری های آموزشی در مدارس آینده امری ضروری است. این پژوهش با رویکردی منطقی و علمی به شناسایی معیارها و عناصر مدارس آینده در ایران پرداخته است. روش شناسی پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش و ماهیت در طبقه پژوهش های آمیخته قرار می گیرد. جامعه آماری پژوهش حاضر را خبرگان و صاحب نظران حوزه مدارس آینده شامل استادان دانشگاه ، معلمان و مدیران مطرح در آموزش وپرورش کشور تشکیل می دهند که در زمینه مدارس، یادگیری و برنامه آموزشی و همچنین تربیت معلمان آینده مطالعاتی داشته اند. در بخش کیفی پژوهش برای گردآوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و روایی و پایایی آن با استفاده از ضریب روایی محتوا و آزمون کاپای کوهن تأیید گردید. همچنین، در بخش کمی برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخت استفاده شد که روایی و پایایی آن با استفاده از روش تحلیل عاملی تأییدی و آلفای کرونباخ تأیید گردید. در بخش کیفی، داده های به دست آمده از مصاحبه با استفاده از نرم افزار اکسل تجزیه و تحلیل شد و معیارها و عناصر مدارس آینده شناسایی شدند. همچنین در بخش کمی پژوهش، با استفاده از رویکرد دلفی فازی، اولویت بندی معیارهای مدارس آینده در کشور ایران انجام پذیرفت و مهم ترین آن ها مشخص شد. یافته ها: پس از تجزیه و تحلیل داده ها، یافته ها نشان داد که معیارها و عناصر مدارس آینده در ایران شامل 10 معیار و 48 عنصر می باشد. بحث و نتیجه گیری: از دیدگاه خبرگان به ترتیب معیارهای توسعه فناوری، فرایندهای یاددهنده، ویژگی های مدیریتی، فرایندهای یادگیرنده، سیاست های مشارکتی، نگرش به مدرسه، تفکر آینده نگرانه، ایمنی و بهداشت، معماری و هوای داخلی در شکل گیری مدارس آینده تأثیرگذارند.