مطالعات اسلامی ایرانی خانواده

امروزه خانواده ها در هر جامعه ای دچار آسیب های متعددی می شوند که یکی از آنها طلاق است. هدف از این پژوهش اثربخشی الگوی آموزش روانشناختی برای کودکان طلاق در رابطه با آسیب های نوپدید اجتماعی بر کاهش رفتارهای پر خطر در کودکان طلاق بود. پژوهش به لحاظ هدف، بنیادی-کاربردی و به لحاظ نوع داده ها، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کودکان طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بوکان در بهار سال 1401 بودند که به دلیل وجود اسیب های نوپدید اجتماعی به مراکز مشاوره مراجعه کردند. در این پژوهش از بین کودکان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بوکان 30 کودک به عنوان نمونه با روش نمونه گیری مرحله ای انتخاب شد که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایگزین شدند.ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه آسیب های نوپدید اجتماعی رنجدوست (1398) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، چولگی و کشیدگی و فراوانی، جدول و نمودار) و آمار استنباطی ( آزمون تحلیل کواریانس) بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که الگوی آموزش روانشناختی برای کودکان طلاق در رابطه با آسیب های نوپدید اجتماعی بر کاهش رفتارهای پر خطر در کودکان طلاق موثر می باشد.

پژوهش حاضر با هدف تعیین عوامل فراتشخیصی پیشگیری کننده از خیانت زناشویی در فضای مجازی در زوجین متقاضی طلاق در شهر ارومیه انجام شد. رویکرد پژوهش کیفی و به روش پدیدارشناسی بود. جامعه آماری پژوهش، دربرگیرنده زوجین با سابقه خیانت در فضای مجازی ارجاعی از دادگاه خانواده شهرستان ارومیه بود. اندازه نمونه شامل 18 نفر (12 زن و 6 مرد) مشارکت کننده بود که با روش غیراحتمالی و هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. داده ها به روش تحلیل درون مایه کدگذاری و تحلیل شدند. پس از کدگذاری مصاحبه ها و دسته بندی درون مایه ها، در مجموع عوامل فراتشخیصی پیشگیری کننده خیانت در فضای مجازی استخراج شده عبارت بودند از توانایی حل مسئله، مدیریت و خودتنظیمی هیجان، مدیریت زمان، خودپنداره مثبت، هدف مندی و مسئولیت پذیری و باور مبتنی بر رضایت از رابطه جنسی. می توان چنین نتیجه گرفت که پیشگیری از خیانت زناشویی در فضای مجازی مستلزم رویکردی جامع است که به تقویت ویژگی های روان شناختی فردی، مهارت های ارتباطی و رضایت جنسی توجه دارد. عواملی مانند خودتنظیمی هیجانی، مسئولیت پذیری و خودپنداره مثبت نقش محافظتی کلیدی دارند و ترکیب مداخلات فردی، بین فردی و فرهنگی برای پایداری روابط زناشویی در عصر دیجیتال ضروری است.

مقدمه : پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط بین بلوغ عاطفی، انعطاف پذیری شناختی، سرسختی روان شناختی با احساس ارزشمندی در زنان متأهل بود. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز بهداشت منطقه 8 شهر تهران بود. روش نمونه گیری به شیوه در دسترس و حجم نمونه آماری 215 نفر بودند. ابزارهای سنجش شامل پرسش نامه بلوغ عاطفی (Singh & Bhargava, 1991)، پرسش نامه انعطاف پذیری شناختی (Vander Wal & Dennis, 2010)، پرسش نامه سرسختی روان شناختی اهواز (کیامرثی و همکاران، 1998) و پرسش نامه احساس ارزشمندی (دوستی و حسینی نیا، 2020) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری) با نرم افزارspss 24 تجزیه و تحلیل شدند . یافته ها: یافته ها نشان داد بین بلوغ عاطفی و احساس ارزشمندی رابطه قوی و معنادار با میزان )0.49(، بین سرسختی روان شناختی و احساس ارزشمندی رابطه قوی و معنادار با میزان )0.35(، و بین انعطاف پذیری شناختی و احساس ارزشمندی رابطه ضعیف و معناداری با میزان )0.075(، وجود دارد. یافته ها همچنین نشان داد که بلوغ عاطفی، سرسختی و انعطاف پذیری شناختی روان شناختی مهمترین پیش بین کننده های احساس خودارزشمندی هستند. نتیجه گیری : یافته های پژوهش حاکی از آن است که بلوغ عاطفی، انعطاف پذیری شناختی و سرسختی روان شناختی ویژگی های مهمی برای داشتن احساس ارزشمندی در زنان متأهل به شمار می آیند و می توانند در برخورد با عوامل تنش زا، مسائل و مشکلات زندگی تسهیل گر باشند.

مقدمه: خانواده به عنوان هسته اصلی جامعه، نقش اساسی در سلامت فردی و اجتماعی دارد، اما روابط فرازناشویی این بنیان را تهدید کرده و پیامدهای مخربی نظیر کاهش رضایت زناشویی و طلاق به همراه دارد. اجتناب شناختی، به عنوان یک راهبرد مقابله ای ناسازگارانه، با جلوگیری از پردازش مشکلات، می تواند افراد را به سمت رفتارهای ناسازگارانه از جمله روابط فرازناشویی سوق دهد. از این رو، با توجه به اهمیت سلامت خانواده و کمبود مطالعات در این زمینه، بررسی نقش اجتناب شناختی در پیش بینی روابط فرازناشویی در زنان متاهل ایرانی ضروری است. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی روابط فرازناشویی براساس اجتناب شناختی در زنان متاهل انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل زنان متاهل منطقه چهار شهر تهران که به مراکز مشاوره مراجعه کردند بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند 120 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه های اجتناب شناختی (یانگ، 1998) و پرسشنامه خیانت زناشویی (واتلی، 2008) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده ازآزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام با نرم افزار SPSS-26 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین اجتناب شناختی و روابط فرازناشویی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و اجتناب شناختی توان پیش بینی روابط فرازناشویی در زنان متاهل را دارند(05/0≥p). نتیجه گیری : بنابراین براساس نتایج می توان گفت که اجتناب شناختی یکی از عوامل موثر در روابط فرازناشویی هستند.

مقدمه : هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثر بخشی فرزند پروری مبتنی بر طرحواره و بازی درمانی مبتنی بر تعامل والد- کودک(cprt) بر هیجان تحصیلی کودکان دبستانی است. روش : پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری بود.روش نمونه گیری به این صورت بود که ابتدا با قرعه کشی، یکی از مداریس منطقه هفت شهر تهران انتخاب شد. سپس از میان مادران دانش آموزان پایه دوم تا پنجم این مدرسه، به روش نموه گیری در دسترس، برای تکمیل پرسشنامه ها دعوت به عمل امد. پس از تحلیل داده ها، مادران دارای نشانگان ناکارامدی شناسایی شده و برای شرکت در دوره های آموزشی فرزندپروری مبتنی بر طرحواره و تعامل والد- کودک فراخوان شدند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه سنجش هیجان تحصیلی پکرانAEQ بود. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از آزمون تحلیل واریانس آمیخته در نرم افزار SPSS 26 انجام شد . یافته ها : نتایج نشان داد فرزند پروری مبتنی بر طرحواره و بازی درمانی مبتنی بر تعامل والد-کودک بر هیجان تحصیلی کودکان دبستانی اثر بخش است. همچنین اثر بخشی مداخلات در مرحله پیگیری نیز ثبت گردید. نتیجه گیری : بر اساس نتایج، استفاده از فرزند پروری مبتنی بر طرحواره و بازی درمانی مبتنی بر تعامل والد-کودک(cprt) با افزایش مولفه های مثبت هیجان تحصیلی و کاهش مولفه های منفی ای هیجان، باعث اثر بخش شدن این دورویکرد آموزشی- درمانی بر هیجان تحصیلی( هیجان مرتبط با یادگیری) درکودکان دبستانی میشود.

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش حل مسئله خانواده/ مدرسه محور بر اضطراب و افسردگی نوجوانان در معرض خطر کرمانشاه بود. پژوهش حاضر با توجه به هدف کاربردی و شیوه اجرا نیمه آزمایشی، طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی نوجوانان در معرض خطر شهر کرمانشاه با علائم اضطراب و افسردگی که در سال تحصیلی 1404-1403 در مدارس استان کرمانشاه مشغول به تحصیل بودند. انتخاب نمونه های این پژوهش به این شکل بود که ابتدا از بین تمام نوجوانان در معرض خطر شهر کرمانشاه با علائم اضطراب و افسردگی بر اساس معیارهای ورود به مطالعه 30 نفر واجد شرایط از طریق روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و وارد مطالعه شد، این تعداد با گمارش تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل(15 نفر آزمایش و 15 نفر کنترل) تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت 10 جلسه آموزش حل مسئله خانواده/ مدرسه محور قرار گرفتند و گروه گواه در لیست انتظار قرار داشتند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد و در نهایت جهت تجزیه و تحلیل یافته ها در این مطالعه از نرم افزار، SPSS- 26 استفاده گردید. نتایج نشان داد آموزش حل مسئله خانواده/ مدرسه محور بر اضطراب و افسردگی نوجوانان در معرض خطر کرمانشاه در سطح 001/0 تفاوت معناداری وجود دارد.