تبیین رویکرد اخلاقی فوکو و اشارات آن بر کنشگری مدیران آموزشی (با تأکید بر روابط و مناسبات انسانی در سازمان های آموزشی)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه و هدف: به طورکلی، مدیران آموزشی بر مبنای مبانی فلسفی دیدگاه مدیریتی خود، جهان سازمانی و سازمان تحت مدیریت شان را درک نموده و بر مبنای آن، عمل نمایند. علاوه براین، مفهوم روابط و مناسبات انسانی را می توان از منظر اشارات اخلاق بر مسئولیت پذیری مدیران آموزشی در رابطه و تعامل با دیگران، با مفهوم اخلاق مرتبط دانست. هدف پژوهش حاضر، شناسایی اشارت های اخلاق مدیریت پساساختارگرایانه با تأکید بر آراء فوکو بر کنشگری مدیران آموزشی در وظیفه ی روابط و مناسبات انسانی است.روش شناسی پژوهش: در پژوهش حاضر، به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و پاسخ گویی به پرسش های پژوهش، ضمن بهره گیری از داده های کیفی و رهیافت های تحلیلی، از روش توصیفی- تحلیلی و روش استنتاجی یا قیاسی طبق الگوی ویلیام فرانکنا مشتمل بر قیاس نظری و قیاس عملی استفاده شده است.یافته ها: واکاوی مفهوم مدیریت در اندیشه ی فوکو، اشارات قابل توجهی بر مفهوم «رهبری» دارد. ضمن آن که طبق یافته های پژوهش، نتیجه پایانی بیانگر آن است که: «مطابق با مفهوم اخلاق و اخلاق مدیریت پساساختارگرایانه در آراء فوکو، مدیران آموزشی در وظیفه روابط و مناسبات انسانی، باید با باور به ارزشمند بودن دیگری، به تعامل هدفمند، منصفانه و عادلانه با دیگران، به ویژه افراد و کارکنان سطوح پایین سازمان های آموزشی اهتمام ورزند.»بحث و نتیجه گیری: تعبیر فوکو از اخلاق به عنوان رابطه ی با خود و تأکید وی بر مفهوم دیگری و رابطه ی با دیگران که وجه غالب اخلاق زیبایی شناسانه ی او می باشد، بیانگر اشارت های اندیشه ی فوکو بر اهمیت و ضرورت کنشگری مدیران آموزشی در برقراری روابط و مناسبات انسانی در سازمان های آموزشی است.