مدل ساختاری اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان بر اساس هویت اجتماعی و تحصیلی: نقش میانجی هوش هیجانی
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر با هدف تعیین الگوی ساختاری اهمال کاری تحصیلی بر پایه هویت اجتماعی و هویت تحصیلی با نقش میانجی هوش هیجانی در میان دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش نیز از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری ( SEM ) است. جامعه آماری شامل همه دانش آموزان دختر و پسر رشته علوم انسانی دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1403 1402 بود که تعداد ۲۶۰ نفر از این جامعه به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای و بر اساس اصول جدول تاباکنیک و فیدل انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی تاکمن(۱۹۹۱)، پرسشنامه هویت اجتماعی صفارنیا و روشن(۲۰۱۱)، پرسشنامه هویت تحصیلی واز و ایزاکسون(۲۰۰۸) و پرسشنامه هوش هیجانی برادبری و گریوز(۲۰۰۵) بوده است. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که هویت اجتماعی و هویت تحصیلی هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم از طریق هوش هیجانی بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان تأثیر معنادار دارند( p<0.01 ). همچنین مشخص شد که سطوح بالاتر هویت اجتماعی و تحصیلی و هوش هیجانی با میزان کمتری از اهمال کاری تحصیلی همراه است. این یافته ها بر ضرورت تقویت هویت اجتماعی، هویت تحصیلی و مؤلفه های هوش هیجانی در برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی تأکید و پیشنهاد می کنند که افزایش این متغیرها می تواند به کاهش اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان بیانجامد.