بررسی اثربخشی برنامه آموزشی «کرامت انسانی در پرتو آموزه های قرآن و روانشناسی» بر پایبندی مذهبی و تصور از خدا در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف: پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثرات یک برنامه آموزشی مبتنی بر اندیشه کرامت انسانی در چارچوب آموزه های قرآنی و مفاهیم روان درمانی، بر پایبندی مذهبی و تصویر ذهنی از خدا در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان طراحی و اجرا شد. روش شناسی: این مطالعه به شیوه نیمه آزمایشی و با طرح پیش -پس آزمون تک گروهی روی نمونه ای مشتمل بر ۴۱ دانشجوی دختر انجام شد. ابزارهای استفاده شده شامل پرسشنامه پایبندی مذهبی(جان بزرگی، ۱۳۸۸) و پرسشنامه تصویر ذهنی خدا(GLL) بود. این مداخله شامل ۱۶ جلسه ۹۰ دقیقه ای بود و بر مفاهیم دینی کرامت انسانی با تأکید بر آیات قرآن کریم و اصول روان شناسی مثبت نگر تمرکز داشت. تحلیل داده ها از طریق آزمون تی همبسته و نرم افزار اس.پی.اس.اس انجام شد. یافته ها: نتایج آماری نشان داد که برنامه آموزشی به طور معناداری موجب افزایش پایبندی مذهبی دانشجویان شد. همچنین، تصویر مثبت از خدا با افزایش محسوس سه بُعد «حضور خدا»، «مراقبت الهی» و کاهش «تصویر منفی از خدا» بهبود یافت. علاوه بر این، درجات دوسوگرایی و ناپایبندی مذهبی به طور معناداری کاسته شد. نتیجه گیری: برنامه آموزشی مبتنی بر کرامت انسانی که تعامل بین آموزه های قرآنی و مفاهیم روان شناسی را در بر می گیرد، به عنوان مداخله ای اثربخش در توسعه دینداری پایدار و اصلاح تصویر ذهنی از خدا در میان دانشجویان شناخته شد. یافته ها بر ضرورت قرار گرفتن این نوع آموزشها در نظام دروس تربیت و معارف اسلامی، به منظور تقویت بنیانهای معنوی و اخلاقی جوانان، به ویژه دانشجومعلمان، تأکید دارند.