نسرین قربانی

پاویون های ملی در نمایشگاه های جهانی اکسپو، به عنوان مهم ترین نمود معماری کشورها در عرصه بین المللی، نقش مؤثری در بازنمایی فرهنگ، هویت و ظرفیت های ملی ایفا می کنند. با وجود پژوهش های متعدد درباره تاریخ، نمادگرایی و مضامین معماری پاویون ها، مفهوم «زبان بیان معماری» و چگونگی تحول آن در طول زمان کمتر مورد توجه قرار گرفته و تاکنون چارچوبی منسجم برای تحلیل آن ارائه نشده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد زبان بیان معماری پاویون های ایران و تحلیل روند تحول آن در نمایشگاه های جهانی انجام شده است. در گام نخست، با مرور نظام مند ادبیات موضوع، ابعاد اولیه زبان بیان معماری استخراج و با بهره گیری از نظر خبرگان حوزه معماری و نمایشگاه های جهانی، اعتبار و تناسب آن ها بررسی شد. در نهایت، چارچوبی متشکل از پنج بعد شامل شیوه ارجاع، غنای ارجاعات، کانون بیان، انسجام بیان و جهت گیری بیان تدوین شد. در مرحله بعد تمامی پاویون های ایران در نمایشگاه های جهانی از سال ۱۸۷۳ تا ۲۰۲۰ بر اساس این چارچوب کدگذاری، امتیازدهی و تحلیل شدند. طبق یافته های پژوهش، سه الگوی متمایز در تحول زبان بیان معماری پاویون های ایران شامل «غلبه بازسازی و بیان فرمال»، «آغاز ترکیب و جست وجوی زبان میانه» و «بازتفسیر مفهومی و بیان تعاملی» شناسایی شد. بر این اساس زبان بیان معماری پاویون های ایران طی حدود یک ونیم قرن، از بازنمایی مستقیم و کالبدی معماری ایرانی به سوی بیان مفهومی، تجربه محور و تعاملی حرکت کرده است؛ با این حال، این تحول از روندی یکنواخت و خطی پیروی نمی کند. نتایج نشان می دهد که هر پنج بعد زبان بیان معماری در طول دوره مورد مطالعه روندی تکاملی را تجربه کرده اند، اما با آهنگ های متفاوت؛ به گونه ای که بیشترین تحول در شیوه ارجاع، کانون بیان و جهت گیری بیان مشاهده می شود. چارچوب پیشنهادی این پژوهش می تواند به عنوان ابزاری برای تحلیل تطبیقی زبان بیان معماری در سایر پاویون های ملی و نمونه های معماری نمایشگاهی نیز مورد استفاده قرار گیرد.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر اجرای حسابداری تعهدی در بخش عمومی با نقش تعدیل کننده در دسترس بودن منابع مالی (مورد مطالعه: شهرداریهای استان تهران) می باشد. پژوهش حاضر در زمره ی پژوهشهای کاربردی قرار دارد. روشهای تحقیق پژوهش حاضر کمی است. روش پژوهش پیماشی (میدانی) و داده ها از طریق ۲۱۰ پرسشنامهای استاندارد جمع آوری شده است. داده های پرسشنامه در 22 شهرداری تهران در سال 1403 توزیع شده جامعه آماری پژوهش کل پرسنل با پستهای سازمانی شامل: رئیس و مدیر اجرایی، مدیر امور مالی و کارشناس حسابداری میباشند. آمار توصیفی، تحلیل عاملی تأییدی داده ها و آزمون معادلات ساختاری فرضیه ها با استفاده از نرم افزار SPSS 26 و smart pls4 مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. نتایج حاکی از آن است که فرضیه اول تأیید میشود و نشان میدهد که بین استفاده ابزاری-مفهومی اطلاعات و پذیرش اجرای حسابداری تعهدی در شهرداریهای استان تهران رابطه معناداری وجود دارد، فرضیه دوم و سوم رد میشوند، به این معنی که هیچ رابطه معناداری بین شایستگی های مبتنی بر ورودی و حمایت مدیریت با پذیرش اجرای حسابداری تعهدی در شهرداریهای استان تهران وجود ندارد، فرضیه پنجم نیز رد می شود یعنی در دسترس بودن منابع مالی، رابطه بین شایستگی های ورودی محور و پذیرش اجرای حسابداری تعهدی را تعدیل نمی کند و همچنین فرضیه چهارم و ششم تأیید میشوند و نشان می دهند که در دسترس بودن منابع مالی، رابطه بین استفاده ابزاری-مفهومی اطلاعات و پذیرش اجرای حسابداری تعهدی و همچنین حمایت مدیریت و پذیرش اجرای حسابداری تعهدی را تعدیل میکند.

ادبیات حماسی یکی از بهترین ژانرهای ادبی برای شناخت فرهنگ و ارزش های ملت ها است. حماسه همواره بازتابی از ارزش های وطنی و اخلاقی بوده است. یکی از قدیمی ترین حماسه ها در ادب فارسی، یادگار زریران است و در فرانسه نیز ترانه رلان از آثار ادبی مشهور می باشد که این دو اثر از نظر محتوا شباهت های بسیاری به هم دارند. ما در این پژوهش دو اثر ترانه رلان و یادگار زریران را با توجه به ویژگی های بلاغی قابل توجه مورد بررسی قرار دادیم و در ابتدا به این نکته پرداختیم که هر دو اثر، به دنبال ارزش های مشترک میان تمام اقوام و ملل هستند و قهرمانان خود را در پی هدفی که دارند فدا می کنند. از نظر بلاغی؛ یادگار زریران از غنای ادبی و بلاغی بیشتری نسبت به ترانه رلان برخوردار است. این اثر از نظر دستور زبان فارسی و کلمات و عباراتی که در آن آمده است، کهن گرایی دارد و از زبان نوشتار امروزی دور افتاده است. در ترانه رلان که ترجمه ای به زبان فارسی امروز است تلاش شده است که کهن گرایی صورت بگیرد؛ اما با این وجود از دستور زبان و بلاغت معتدل و امروزی خارج نشده است. در هر دو اثر تقدیرگرایی و اعتقاد به دین و دعا بسامد بسیار بالایی دارد.

شاهنامه فردوسی، یکی از برجسته ترین شاهکارهای ادب فارسی است که نگاه پژوهشگران زیادی را در حوزه های مختلف به خود جلب کرده است. شاهنامه به سبب وجوه مختلف ادبی، زبانی و بلاغیِ آن همواره فراتر از یک متن منظوم و متن های مشابه خود در همین قالب می باشد و زبان حماسی این اثر و استفاده از الگوهای مشترک نحوی در ابیات آن از مهم ترین مؤلفه های این تمایز و برجستگی محسوب می شود. جایگاه منحصربه فرد قافیه در مصراع و بیت، چه از نظر موسیقیایی و چه از جهت سبک شناسی، بررسی و تحلیل آن را در تاریخ تحولات گوناگون شعر فارسی نه تنها توجیه می کند، بلکه ضروری می نماید. با بررسی این عنصر بسیار اثرگذار در بیت، می توان به نتایج ارزشمندی در تحلیل ابیات و شیوه بیت سازی فردوسی در شاهنامه دست یافت. در تمام تحقیقاتی که در خصوص قافیه صورت پذیرفته، یکی از نکاتی که هرگز به آن توجه نشده است، این موضوع است که آیا قافیه می تواند بر الگوی نحوی بیت تأثیر عمیقی بگذارد؟ با توجه به اینکه بیت سازی فردوسی در شاهنامه بر مبنای الگوهای دستوری مشخصی صورت گرفته است، به نظر می رسد که این الگوها شیوه بیت سازی او را در این اثر معین می کند. در پژوهش پیش رو کوشیده شده است تا با بررسی و دسته بندی ابیاتی با قافیه «نام و کام» در پنج منظر معنایی، که اساس تقسیم بندی آنها بر مبنای نقش های دستوری مختلفی است که در بیت آمده، به الگوهای نحوی مشترک این ابیات دست پیدا کنیم. نتایج به دست آمده از این پژوهش که به روش کتابخانه ای انجام شده است، نشان می دهد که می توان با تقسیم بندی قافیه ها و با توجه به نقش نحوی آنها به درک درست تری نسبت به تأثیر قافیه بر نحو جمله داشت.

زمینه و هدف : طبق الگوی ستیر شیوه پیام رسانی زوجین بیانگر احساس ارزش شخصی آنها است . پیام رسانی و ارتباط ناکارآمد(غیرمستقیم، مبهم، ناقص، تحریف شده، نامناسب، و ناهمخوان)، شاخص نظام خانوادگی بدکار به شمار می آیند. لذا هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی خانواده درمانی کوتاه مدت ستیر بر ناگویی هیجانی و بلوغ عاطفی در زوجین متقاضی طلاق بود. روش: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود؛ و جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مرکز مشاوره سرای امید کاشان در شش ماهه دوم سال 1399 شامل 100 زوج بود که پس از غربالگری با پرسشنامه بلوغ عاطفی سینک و بهارگاوا (1984) و ناگویی هیجانی تورنتو 40 زوج به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و در گروه آزمایشی خانواده درمانی ستیر(10 زوج) و گروه گواه (10 زوج) به صورت تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت هشت جلسه 90 دقیقه ای تحت مداخله ستیر قرار گرفتند و گروه گواه هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط اندازه های مکرر تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج حاکی از تأثیر مداخله خانواد درمانی ستیر بر بلوغ عاطفی (001/0 P= و 40/180 F= ) و ناگویی هیجانی (001/0 P= و 72/267 F= ) و پایداری این تأثیر در مرحله پیگیری بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش شواهدی را پیشنهاد می کند که مداخله خانواده درمانی ستیر برای کاهش ناگویی هیجانی و همچنین بهبود ثبات بلوغ عاطفی در همسران دچار مشکلات زناشویی روش مناسبی است .