مریم حسینی عسگرآبادی

این پژوهش با هدف بررسی الگوی نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران انجام شده است. پژوهش حاضر در چارچوب رویکرد کیفی انجام شد و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. جامعه آماری پژوهش، افراد متخصص و خبره در زمینه دیپلماسی عمومی و ورزش شامل اساتید مدیریت ورزشی (هشت نفر)، اساتید روابط بین الملل و علوم سیاسی (سه نفر)، مقامات عالی ورزش کشور (سه نفر) و ورزشکاران نخبه (سه نفر) بودند. روش انتخاب نمونه به شیوه هدفمند بود. روش جمع آوری داده ها به صورت مطالعه پژوهش های پیشین و مصاحبه عمیق و باز بود. برای سنجش اعتبار، انتقال و تأییدپذیری، یافته های پژوهش به مشارکت کنندگان ارائه شد. آن ها متن نظریه را مطالعه کردند و نظرهای آن ها اعمال شد. روش استفاده شده برای قابلیت اعتماد، روش توافق درون موضوعی بود. میانگین میزان توافق درون موضوعی برابر با 0.73 گزارش شد. براساس یافته های حاصل از مصاحبه نیمه ساختاریافته، مهم ترین عوامل علّی مؤثر بر نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران شامل قدرت نرم، اطلاعات و ارتباطات، درک و بصیرت هستند. عوامل زمینه ای شامل بازیگردانی و یادگیری و عوامل مداخله گر مؤثر عوامل محیطی هستند. همچنین راهبردهای مؤثر بر نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران عبارت اند از: توانمندسازی، شبکه های ارتباطی و پیشران های عمومی. همچنین پیامدهای نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران شامل کارکرد اقتصادی، کارکرد فرهنگی، کارکرد سیاسی و توسعه اجتماعی هستند.

هدف از این پژوهش مدل یابی ساختاری نقش عوامل محیطی بر توسعه استعداد ورزشی بود. روش تحقیق در این پژوهش از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را تمام مربیان استان خوزستان بود که 200 نفر به عنوان نمونه به طور تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی صوری، محتوایی و سازه پرسشنامه مورد تأیید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب همبستگی آلفای کرونباخ، مورد تأیید قرار گرفت. از روش های آمار توصیفی برای بررسی ویژگی های جمعیت شناسی و تعیین میزان اهمیت متغیرها و آزمون نرمال بودن توزیع داده ها استفاده شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل عاملی تاییدی مورد بررسی قرار گرفت. نرم افزارهای مورد استفاده اس پی اس اس و لیزرل بود. یافته های تحقیق نشان داد به ترتیب آموزش و برنامه های حمایتی، عوامل اقتصادی و جمعیتی، نقش اطرافیان و عوامل فرهنگی و سیاسی به عنوان شاخص های محیطی بر پیشرفت استعدادهای ورزشی اثر گذار هستند. بنابراین در راستای پیشرفت توسعه استعدادهای ورزشی بر این عوامل تاکید می شود.

پژوهش حاضر با هدف مطالعه و ارائه مدل توسعه گردشگری ورزشی در استان گلستان و شناسایی فرصت های کارآفرینانه آن انجام شد. داده های پژوهش از طریق روش نمونه گیری گلوله برفی و بر اساس مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با 12 نفر از مدیران و مربیان خبره و دارای تحصیلات تکمیلی در هیأت های ورزشی و باشگاه های ورزشی استان، اساتید مدیریت ورزشی دانشگاهی و افراد فعال در حوزه گردشگری جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نظریه داده بنیاد و رویکرد کلاسیک در دو مرحله کدگذاری واقعی و کدگذاری نظری تجزیه و تحلیل شدند. در نهایت، مدل زمینه ای بر اساس رویکرد کلاسیک گلیزر با 90 مؤلفه در 16 بُعد و 4 منظر طراحی شد. نتایج نشان داد که فرصت های گردشگری ورزشی استان گلستان شامل: مراکز تفریحی و ورزشی مبتنی بر طبیعت، فعالیت های ورزشی خاص، اقامتگاه های بوم گردی و کمپینگ، و فعالیت های آموزشی است. پیشایندهای توسعه گردشگری ورزشی استان شامل زیرساخت ها، ورزش بومی محلی و همکاری راهبردی می باشد. فرآیندهای توسعه گردشگری ورزشی نیز شامل بازاریابی اثربخش، برنامه ریزی و مدیریت، و مسیر یاددهی است. پیامدهای توسعه گردشگری ورزشی شامل ابعاد اقتصادی، آموزشی، مدیریتی، زیست محیطی، فرهنگی و اجتماعی است. این پژوهش بر ضرورت رویکردی جامع تأکید می کند که ترکیبی از انگیزه های اقتصادی، ابتکارات آموزشی و مشارکت جامعه را برای توسعه مؤثر گردشگری ورزشی در استان گلستان فراهم می آورد. به کارگیری این مدل می تواند در تحقق اهداف توسعه پایدار و ارتقای سطح کیفیت زندگی در منطقه مؤثر واقع شود.

امروزه ورزش ارتباط نزدیکی با سیاست پیدا کرده و به موضوع روابط بین المللی تبدیل شده است. ازاین رو این پژوهش با هدف شناسایی راهبردهای مؤثر بر دیپلماسی عمومی ایران از طریق ورزش و پیامدهای آن انجام گرفته است. پژوهش حاضر در چارچوب رویکرد کیفی انجام گرفته است و داده های مورد نیاز از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. جامعه آماری افراد متخصص و خبره در زمینه دیپلماسی عمومی و ورزش شامل استادان مدیریت ورزشی (8 نفر)، استادان روابط بین الملل و علوم سیاسی (3 نفر)، مقامات عالیه ورزش کشور (3 نفر) و ورزشکاران نخبه (3 نفر) بودند. روش انتخاب نمونه به شیوه هدفمند بود. روش جمع آوری داده ها به صورت مطالعه پژوهش های پیشین و مصاحبه عمیق و باز بود. برای سنجش اعتبار، انتقال و تأییدپذیری، یافته های پژوهش به مشارکت کنندگان ارائه شدند؛ آنها متن نظریه را مطالعه کردند و نظرهای آنها اعمال شد. روش استفاده شده برای قابلیت اعتماد، روش توافق درون موضوعی بود. میانگین میزان توافق درون موضوعی برابر 73/0 گزارش شد. براساس یافته های حاصل از مصاحبه نیمه ساختاریافته، مهم ترین راهبردهای مؤثر بر نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران عبارت اند از: توانمندسازی، شبکه های ارتباطی و پیشران های عمومی. در نهایت پیامدهای نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران شامل کارکرد اقتصادی، کارکرد فرهنگی، کارکرد سیاسی، توسعه اجتماعی هستند. ازاین رو به مدیران توصیه می شود تا از ورزش به عنوان ابزاری کلیدی و راهبردی برای افزایش روابط و کسب قدرت، شکوفایی اقتصادی، تقویت توسعه و ترویج سیاست های فرهنگی در سطح بین الملل استفاده کنند.

شناسایی شاخص های موثر بر کارآفرینی استراتژیک با توجه به رشد سریع گردشگری ورزشی و نقش آن در توسعه پایدار اقتصادی و اجتماعی اهمیت زیادی دارد. استان گلستان با ظرفیت های طبیعی و فرهنگی غنی در این زمینه، می تواند از مزایای کارآفرینی استراتزیک بهره مند شود. از این رواین پژوهش با هدف شناسایی شاخص های موثر بر کارآفرینی استراتژیک در صنعت گردشگری ورزشی استان گلستان، در سال 1403 با استفاده از روش کیفی و تحلیل مضمون انجام شد. جامعه ی آماری این تحقیق شامل خبرگان، استادان دانشگاهی و افراد صاحب نظر در زمینه بازاریابی ورزشی، کارآفرینی و گردشگری ورزشی بود. روش نمونه گیری از نوع غیرتصادفی هدفمند بود، که در نهایت 13 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و مورد مصاحبه قرار گرفتند. تحلیل پایایی مصاحبه ها نشان داد که میزان توافق بین دو کدگذار حدود 80 درصد است، که این میزان برای پایایی تحلیل داده ها قابل قبول است. یافته های پژوهش نشان داد که عواملی چون برنامه ریزی استراتژیک، مدیریت منابع انسانی، بازاریابی و تبلیغات، توسعه زیرساخت ها، حمایت های دولتی، نوآوری و فناوری، همکاری های بین المللی، توسعه پایدار، مدیریت ریسک، و تجربه مشتری از جمله عوامل کلیدی هستند که به توسعه کارآفرینی استراتژیک در صنعت گردشگری کمک می کنند. نوآوری این پژوهش در شناسایی و تحلیل جامع شاخص های مؤثر بر کارآفرینی استراتژیک در حوزه گردشگری ورزشی استان گلستان است، که با بهره گیری از رویکرد کیفی تحلیل مضمون، چارچوبی بومی و کاربردی برای توسعه کارآفرینی در گردشگری ورزشی ارائه می دهد. این چارچوب می تواند به سیاست گذاران و فعالان صنعت گردشگری ورزشی در تدوین استراتژی های مؤثر، ارتقای رقابت پذیری منطقه ای و بهره وری منطقه ای کمک شایانی کند.

هدف تحقیق حاضر، مطالعه نقش دیپلماسی ورزش در توسعه روابط بین الملل با کشورهای حوزه خلیج فارس بود. ازاین رو، تحقیقی کاربردی و اکتشافی به روش آمیخته با راهبرد نظریه سازی داده بنیاد بر اساس مدل گلیزر و رویکرد استقرایی انجام شد 16 مصاحبه با اساتید مدیریت ورزشی و دیپلماسی ورزشی شاغل یا همکار در وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و وزارت امور خارجه تا اشباع نظری صورت گرفت. تحلیل داده های کیفی طی دو مرحله کد گذاری واقعی و کدگذاری نظری انجام و در نهایت 64 کد باز در 12 مفهوم و 4 مقوله شناسایی شد. جهت تدوین مدل، داده های 311 نفر از کارشناسان حوزه مربوط به تحقیق با روش معادلات ساختاری بررسی شد. با توجه به نتایج دیپلماسی فرهنگی، رسانه ای، اقتصادی و عمومی به ترتیب بیشترین اثر را در دیپلماسی ورزشی با کشورهای حوزه خلیج فارس خواهند داشت. در این بین استفاده از ظرفیت سازمان های مردم نهاد منطقه، تعامل با دستگاه دیپلماسی کشور و تولید آثار رسانه ای مشترک با سایر کشورها، همکاری اقتصادی با کارآفرینان حوزه خلیج فارس و تنظیم سند همکاری وزارت ورزش و جوانان با وزارت امور خارجه موثرترین راهبردها هستند. تشکیل کمیته ای مرکب از نهاد های متولی ورزش و دیپلماسی کشور و برنامه ریزی برگزاری رویداد ورزشی در حوزه خلیج فارس با پیام صلح و دوستی پیشنهاد می شود.

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل شناسایی موانع سرمایه گذاری داخلی و خارجی در صنعت پرورش اسب استان گلستان و ارائه راهکارهای عملیاتی آن انجام شد. تحقیق حاضر، از نظر هدف کاربردی و از نوع تحقیقات کیفی می باشد. جامعه آماری شامل صاحب نظران، متخصصان، مدیران و مربیان فعال در هیئت ها و باشگاه های سوارکاری، اساتید دانشگاهی در حوزه علوم ورزشی و افراد دارای تجربه در صنعت پرورش اسب در استان گلستان بودند که 14 نفر از طریق نمونه گیری هدفمند تا رسیدن به اشباع داده ها انتخاب شدند. در این پژوهش از روش کدگذاری سه مرحله ای برای چارچوب بندی مفهومی مضامین استخراجی استفاده شد. مشکلات اقتصادی و تامین مالی، چالش مربوط به واردات و صادرات و مشکلات مدیریتی و سازمانی به عنوان موانع سرمایه گذاری داخلی و خارجی در صنعت پرورش اسب شناسایی شدند. همچنین راه کارهای سرمایه گذاری داخلی و خارجی در صنعت پرورش اسب استان گلستان شامل برنامه های حمایتی، توانمندسازی تخصصی و جذب همکاری و سرمایه گذاری بود. در راستای توسعه صنعت پرورش اسب در استان گلستان، طراحی و اجرای برنامه های حمایتی در محورهای کلیدی نظیر اصلاح نژاد، تسهیل واردات، توانمندسازی تخصصی، و جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی می تواند زمینه ساز ارتقاء کمی و کیفی این صنعت باشد. تحقق این اهداف از طریق تعاملات بین المللی، تقویت زیرساخت ها، حمایت های مالی و آموزشی، و بهره گیری از فناوری های نوین امکان پذیر خواهد بود.