سید هادی نقیبی

زمینه و هدف: هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی تاب آوری روان شناختی در ارتباط بین سبک های فرزندپروری و سلامت روان دانش آموزان بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر دامغان تشکیل دادند. تعداد 226 نفر بر اساس معیارهای ورود به پژوهش و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC)، پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) و پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (نسخه ادراک فرزندان از شیوه های فرزندپروری والدین) گردآوری شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS نسخه 25 و AMOS تحلیل شدند. سطح معناداری آزمون ها 05/0>P P در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد سبک های فرزندپروری سهل گیرانه و استبدادی با سلامت روان و تاب آوری روان شناختی رابطه منفی و معناداری دارند (05/0>P). همچنین تاب آوری روان شناختی با سلامت روان رابطه مثبت و معناداری نشان داد (05/0>P). نتایج مدل یابی معادلات ساختاری بیانگر آن بود که تاب آوری روان شناختی نقش میانجی کامل در رابطه بین سبک های فرزندپروری و سلامت روان دانش آموزان ایفا می کند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد سبک های فرزندپروری ناکارآمد، به ویژه سبک های سهل گیرانه و استبدادی، از طریق کاهش تاب آوری روان شناختی می توانند سلامت روان دانش آموزان را تضعیف کنند. بنابراین، طراحی مداخلات آموزشی برای ارتقای مهارت های فرزندپروری و تقویت تاب آوری روان شناختی می تواند راهبردی مؤثر برای ارتقای سلامت روان دانش آموزان باشد.

زمینه و هدف: اختلال یادگیری در دانش آموزان ابتدایی علاوه بر مشکلات تحصیلی، اغلب با پیامدهای هیجانی و رفتاری همچون پرخاشگری، گوشه گیری، کاهش خودپنداره و افت عزت نفس همراه است که می تواند سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی آنان را تحت تأثیر قرار دهد. ازاین رو هدف از این پژوهش بررسی تأثیر بازی درمانی بر مشکلات رفتاری، خودپنداره و عزت نفس در دانش آموزان ابتدایی دارایی اختلال یادگیری بود. مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و آزمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی دارای اختلال یادگیری در مدارس ایتدایی شهرستان شاهرود در سال تحصیلی 1404-1405 بود. نمونه پژوهش به صورت هدفمند از میان دانش آموزانی که دارای تشخیص اختلال یادگیری بر اساس ملاک های DSM-5 بودند انتخاب شدند. سپس ۳۰ نفر از آنان به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. در انتها براساس ملاک های خروج از پژوهش 12 نفر در گروه آزمایش و 14 نفر در گروه کنترل باقی ماندند. پرسشنامه های تحقیق شامل چک لیست رفتار کودک توماس (CBCL) آکهوت و همکاران (1991)، مقیاس عزت نفس روزنبرگ (1965) و مقیاس خود پنداره کودکان پی یر – هریس (1969) بود. جهت تجزیه وتحلیل داده های تحقیق از آزمون آنوا استفاده شد. تمام عملیات آماری پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 با سطح معنی داری 05/0>P در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت نمره های پیش آزمون- پس آزمون دو گروه برای متغیرهای مشکلات رفتاری، عزت نفس و خودپنداره معنادار است (001/0>p). هم چنین تفاوت میانگین نمره های پس آزمون مشکلات رفتاری، عزت نفس و خودپنداره در دو گروه آزمایش و کنترل معنادار است (001/0=P). نتیجه گیری: یافته ها نشان داد بازی درمانی به طور معناداری موجب کاهش مشکلات رفتاری و بهبود خودپنداره و عزت نفس دانش آموزان دارای اختلال یادگیری شد. بنابراین، می توان از این مداخله به عنوان رویکردی مؤثر و کاربردی در مدارس برای ارتقای سلامت روان و سازگاری تحصیلی این دانش آموزان بهره گرفت.

هدف از این پژوهش بررسی اثر مداخله اموزش تعادل انرژی و درمان شناختی رفتاری بر استرس ادراک شده، اختلال اضطراب فراگیر و شاخص توده بدن ورزشکاران ناشنوای استان سمنان بود. این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی با طرح تحقیق پیش آزمون پس آزمون با گروه های تجربی و گواه می باشد. جامعه آماری تحقیق را ورزشکاران ناشنوای استان سمنان تشکیل دادند. روش نمونه گیری هدفمند بوده که براساس معیارهای ورود به تحقیق 24 نفر انتخاب شدند که به صورت تصادفی ساده به 2 گروه تقسیم شدند. پرسشنامه های تحقیق شامل استرس ادراک شده کوهن (1983)، پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر اسپیتزر و همکاران (2006) بود. جهت تجزیه وتحلیل داده های تحقیق از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. تمام عملیات آماری پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 با سطح معنی داری 05/0>P در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت نمره های پیش آزمون- پس آزمون دو گروه برای متغیرهای استرس ادراک شده، اضطراب فراگیر و شاخص توده بدنی معنادار است و میانگین نمره های گروه تعادل انرژی و درمان شناختی رفتاری در متغیرهای استرس ادراک شده، اضطراب فراگیر و شاخص توده بدنی نیز به طور معناداری کمتر از گروه تعادل انرژی است (001/0>p). بنابراین می توان گفت که بین تأثیر مداخله تعادل انرژی با ترکیب درمان شناختی رفتاری با تعادل انرژی بر استرس ادراک شده، اضطراب فراگیر و شاخص توده بدنی ورزشکاران ناشنوای استان سمنان تفاوت معناداری وجود دارد و درمان ترکیبی شناختی- رفتاری با تعادل انرژی اثربخشی بیشتری نسبت به درمان تعادل انرژی داشته است.

زمینه و هدف: شیوع جهانی COVID-19 بر سلامت روان اثر گذاشته و پیامدهای روان شناختی بسیاری به ویژه برای ورزشکاران به همراه داشته است؛ بنابراین، هدف از این پژوهش پیش بینی سلامت روان براساس مقیاس ذهن آگاهی، سن و جنس در ورزشکاران استان گیلان در زمان شیوع COVID-19 می باشد. مواد و روش ها: روش تحقیق توصیفی همبستگی می باشد. جامعه آماری تحقیق را ورزشکاران نخبه استان گیلان در سال 1400 تشکیل دادند. روش نمونه گیری به صورت تصادفی و براساس معیارهای ورود و خروج با مراجعه به باشگاه های ورزشی و ادارات تربیت بدنی 95 نفر تعیین شد. ابزارهای تحقیق را ذهن آگاهی براون و رایان MMAS)) در سال 2007 و پرسشنامه SCL-90-Rدراگوتیس و همکارانش در سال 1999 تشکیل داد. جهت تجزیه وتحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و شاخص های پراکندگی و همچنین آمار توصیفی و آزمون های آماری همبستگی مانند پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه روش گام به گام استفاده شد. از نرم افزار SPSS نسخه 25 با سطح معنی داری 05/0 استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین مقیاس ذهن آگاهی و سلامت روان در ورزشکاران مرد و زن استان گیلان روانی با توجه به سن ارتباط وجود دارد (001/0≥ P). همچنین متغیر ذهن آگاهی پیش بینی کننده سلامت روان با توجه به جنسیت در ورزشکاران استان گیلان می باشد (001/0≥ P). نتیجه گیری: به نظر می رسد که ذهن آگاهی می تواند پیش بینی کننده سلامت روان در مردان و زنان ورزشکار باشد.