الهه صالحی پور

زمینه و هدف: اختلال یادگیری در دانش آموزان ابتدایی علاوه بر مشکلات تحصیلی، اغلب با پیامدهای هیجانی و رفتاری همچون پرخاشگری، گوشه گیری، کاهش خودپنداره و افت عزت نفس همراه است که می تواند سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی آنان را تحت تأثیر قرار دهد. ازاین رو هدف از این پژوهش بررسی تأثیر بازی درمانی بر مشکلات رفتاری، خودپنداره و عزت نفس در دانش آموزان ابتدایی دارایی اختلال یادگیری بود. مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و آزمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی دارای اختلال یادگیری در مدارس ایتدایی شهرستان شاهرود در سال تحصیلی 1404-1405 بود. نمونه پژوهش به صورت هدفمند از میان دانش آموزانی که دارای تشخیص اختلال یادگیری بر اساس ملاک های DSM-5 بودند انتخاب شدند. سپس ۳۰ نفر از آنان به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. در انتها براساس ملاک های خروج از پژوهش 12 نفر در گروه آزمایش و 14 نفر در گروه کنترل باقی ماندند. پرسشنامه های تحقیق شامل چک لیست رفتار کودک توماس (CBCL) آکهوت و همکاران (1991)، مقیاس عزت نفس روزنبرگ (1965) و مقیاس خود پنداره کودکان پی یر – هریس (1969) بود. جهت تجزیه وتحلیل داده های تحقیق از آزمون آنوا استفاده شد. تمام عملیات آماری پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 با سطح معنی داری 05/0>P در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت نمره های پیش آزمون- پس آزمون دو گروه برای متغیرهای مشکلات رفتاری، عزت نفس و خودپنداره معنادار است (001/0>p). هم چنین تفاوت میانگین نمره های پس آزمون مشکلات رفتاری، عزت نفس و خودپنداره در دو گروه آزمایش و کنترل معنادار است (001/0=P). نتیجه گیری: یافته ها نشان داد بازی درمانی به طور معناداری موجب کاهش مشکلات رفتاری و بهبود خودپنداره و عزت نفس دانش آموزان دارای اختلال یادگیری شد. بنابراین، می توان از این مداخله به عنوان رویکردی مؤثر و کاربردی در مدارس برای ارتقای سلامت روان و سازگاری تحصیلی این دانش آموزان بهره گرفت.