عوامل محیطی تاثیر گذار در طراحی داخلی فضای کار اشتراکی بر پایه رشد تعاملات اجتماعی(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
محور اصلی کسب و کار فضاهای کار اشتراکی ایجاد یک جامعه همکار است و افراد اصلی حاضر در این مراکز، کارمزدی های حرفه ای، دورکارها و مؤسسین شرکت های کوچک و متوسط هستند که در جستجوی یک جامعه با روح همکاری و تعامل می باشند. در این فضاها از تعاملات اجتماعی برای تقویت سرعت یادگیری کارکنان و تحریک احساسات و علایق آنها استفاده شده و ارتقا عملکرد افراد و انجام واکنش سریع به اولویت های جدید کسب وکار را به دنبال دارد.
محیط کالبدی فضاهای کار اشتراکی، می تواند تسهیلگر ایجاد تعامل بین افراد شود و توجه نکردن به این نیاز افراد و عدم قابلیت محیط در تامین آن، باعث میشود تا محیط کالبدی فضا های کاری به مجموعه ای از احجام و فضای خالی بین آنها تبدیل شود. هدف اصلی این تحقیق ، یافتن عوامل تاثیر گذار در طراحی داخلی فضای کار اشتراکی بر پایه رشد تعاملات اجتماعی است
روش تحقیق این پژوهش کیفی بوده و گردآوری اطلاعات از طریق انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 15 نفر از افراد حاضر در فضای کار اشتراکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات صورت گرفته است. تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام شده و داده ها با رویکرد کدگذاری استقرایی بر اساس روش تحلیل محتوای کیفی مایرینگ بررسی شده اند.
تحلیل شش عامل محیطی استخراج شده از مصاحبه ها نشان می دهد که طراحی موفق فضای کار اشتراکی دانشگاهی مستلزم ایجاد تعادل میان فضاهای جمعی و خصوصی، تنوع فضایی، ارتباط مؤثر بین فضاها، رنگ، نور و ابعاد فضایی است. این عوامل در تعامل با یکدیگر، بستری را فراهم می کنند که کاربران بتوانند هم زمان از مزایای تعاملات اجتماعی، تمرکز فردی و آرامش محیطی بهره مند شوند. نتایج حاکی از آن است که هرگونه ضعف یا عدم تعادل در یکی از این عوامل می تواند کیفیت کلی فضای کار اشتراکی و میزان تعاملات اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد.