آمنه فیروزآبادی

زمینه و هدف: فساد پدیده ای که در کلیه نظام های اداری وجود دارد و مانع از رفاه و سعادت همگانی است. هدف این پژوهش، شناسایی نقش خط مشی های بازدارنده در جلوگیری از فساد اداری در دستگاه های اجرایی می باشد. روش تحقیق: این تحقیق از نظر هدف، بنیادی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، جزء پژوهش های کیفی است. برای شناسایی خط مشی های بازدارنده در جلوگیری از فساد اداری با استفاده از روش تحلیل مضمون با بررسی 42 منبع تا رسیدن به اشباع نظری استفاده شد. یافته ها: یافته های کیفی شامل استخراج 115 کد باز، 21 مفهوم و 8 مقوله بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش کیفی مبتنی بر تحلیل مضمون و نرم افزار maxqda استفاده شد. در نهایت مشخص شد که خط مشی های بازدارنده در جلوگیری از فساد اداری با نگاه به مکتب تحقیق مشتمل بر هشت مولفه کلیدی سازوکارهای گزینشی، تعالی بخشی فضائل اخلاقی، شفافیت و پاسخگویی، شیوه های انگیزشی، مردم داری و حسن معاشرت اجتماعی، تقویت سرمایه اجتماعی، رفع ناهنجاری های محیط کار و سازوکارهای نظارتی و ارزشیابی است که می تواند موجب کاهش فساد اداری و ارتقای خط مشی های فرهنگی بازدارنده و در نتیجه داشتن سازمانی فعال، پویا و شفاف شود. نتیجه گیری: فرهنگ و خط مشی های فرهنگی بازدارنده می توانند در پیشگیری از فساد و بهبود رفاه جامعه موثر باشند.