بررسی رابطه دانش و نگرش محیط زیستی با رفتارهای محیط زیستی: نقش میانجی وظیفه شناسی در دانش آموزان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه دانش و نگرش محیط زیستی با رفتارهای محیط زیستی و نقش میانجی وظیفه شناسی در دانش آموزان است. روش این پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان مقطع متوسطه دوره دوم شهر شیراز تشکیل دادند که 270 نفر از آنان را با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سنجش رفتارهای محیط زیستی امامقلی (1390)، پرسشنامه نگرش محیط زیستی تامپسون و برتون (۱۹۹۴)، پرسشنامه دانش محیط زیستی می و همکاران (2012) و پرسشنامه شخصیتی نئو (1989) و برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار SPSS 22 و AMOS-22استفاده شد. نتایج نشان داد که دانش و نگرش محیط زیستی با وظیفه شناسی و رفتارهای محیط زیستی رابطه ساده و معنی داری دارند. همچنین اثرات مستقیم دانش و نگرش محیط زیستی بر رفتارهای محیط زیستی و وظیفه شناسی بر رفتارهای محیط زیستی اثر مستقیم و معنی داری داشت. نتایج نشان داد که وظیفه شناسی توانست به طور معنی داری رابطه میان دانش و نگرش محیط زیستی با رفتارهای محیط زیستی را میانجی گری نماید. نتایج برازش مدل نشان داد که مدل پیشنهادی توانست 57/0 درصد از واریانس رفتارهای محیط زیستی را تبیین نمود و با شاخص برازش 001/0RAMSEA= تأیید شد. نتیجه گیری می شود وظیفه شناسی نقشی اساسی در تقویت رفتارهای محیط زیستی دارد و صرف افزایش دانش و نگرش برای تغییر رفتار کافی نیست؛ بنابراین، برنامه های آموزشی باید علاوه بر ارتقای آگاهی و نگرش، بر پرورش مسئولیت پذیری و تعهد فردی نیز تمرکز کنند تا رفتارهای پایدار محیط زیستی شکل گیرد.