الگوی پیش بینی اضطراب امتحان براساس وانمودگرایی و عدم تحمل بلاتکلیفی با نقش واسطه ای تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر به بررسی الگوی پیش بینی اضطراب امتحان براساس وانمودگرایی و عدم تحمل بلاتکلیفی با نقش واسطه ای تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان پرداخت. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره ی متوسطه ی مدارس غیرانتفاعی در مناطق 1، 3 و 8 شهر تبریز بود که در سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بودند. نمونه ی پژوهش نیز شامل 150 نفر از این دانش آموزان بود که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. اعضای نمونه به پرسشنامه های اضطراب امتحان فریدمن و بنداز جاکوب(1997)، وانمودگرایی کلانس و آیمز(1978)، عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون و همکاران(1994) و تاب آوری تحصیلی ساموئلز(2004) پاسخ گفتند. مدل پژوهش با استفاده از نرم افزار معادلات ساختاری SmartPLS3 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش برازش مدل با داده ها را مورد تأیید قرار داد و نشان داد که اضطراب امتحان براساس وانمودگرایی و عدم تحمل بلاتکلیفی با نقش واسطه ای تاب آوری تحصیلی در قالب یک مدل قابل پیش بینی است. وانمودگرایی و عدم تحمل بلاتکلیفی هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم و از طریق تاب آوری تحصیلی پیش بینی کننده ی اضطراب امتحان بودند.