تدوین مؤلفه های پدیدارشناسی معماری، براساس فلسفه پدیدارشناسی مرلوپونتی(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
این تحقیق به بررسی و شناخت مفهوم پدیدارشناسی از منظر مرلوپونتی می پردازد و تأثیر تفکرات او را در حوزه معماری مورد توجه قرار می دهد. این پژوهش نگرشی کل نگر به موضوع دارد و روش تحقیق آن کیفی بر مبنای تحلیلی توصیفی، با تأکید بر روش قیاسی است. آنچه انتظار می رود این پژوهش بدان دست یابد، بیان روند شکل گیری پدیدارشناسی مرلوپونتی به زبانی ساده و همچنین روشن سازی کاربرد زمینه فکری وی در معماری و تدوین مؤلفه های معمارانه برای معمارانی که مشتاق استفاده از این رویکرد در طرحی های خود هستند بوده تا ایشان بتوانند ساختمان هایی بر اساس هستی شناسی های فلسفی، انسان مدار و ماندگار در ذهن و جان کاربران بنا نهند. از آنجا که خوانش مطالب فلسفی برای معماران بدون پیش زمینه فکری امری دشوار محسوب می شود، به نظر می رسید جمع بندی این خط فکری و نوع کاربرد آن همراه با ترسیم دیاگرام های موجز از روند شکل گیری و نحوه تلاقی فلسفه با معماری در مقوله پدیدارشناسی، در قالب یک مقاله می تواند راهگشای علاقمندان این دایره باشد. از اینرو، روند انجام پژوهش این گونه پیش رفته است که، آراء و نظریات فلاسفه از زمان دکارت تا مرلوپونتی آنچنان که بر یکدیگر مؤثر بوده اند مورد توجه قرار گرفته تا تاریخ تطور و تکوین پدیدارشناسی معلوم گردد و پس از آن به نظریات مرلوپونتی در این خصوص پرداخته شده است. آنگاه نحوه اثرگذاری این روند بر تفکرات نظریه پردازان معماری در حوزه پدیدارشناسی مورد بررسی قرار گرفته است. و نهایتاً، طبق نظر پدیدارشناسان معماری، مؤلفه های پدیدارشناسی در معماری با رویکرد به اندیشه های مرلوپونتی جمع بندی، استخراج و تدوین گردیده است.