بازی

هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر بازی های مبتنی بر جنبه های روانشناختی، ادراکی-رشدی و اجتماعی بر مسئولیت پذیری اجتماعی، اضطراب امتحان و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری بود. این مطالعه نیمه تجربی با طرح دوگروهی به شیوه قبل، بعد و پیگیری بود که بر روی 30 دختر پایه پنجم که دارای اختلال ریاضی بودند، در سال تحصیلی 1401-1400 در مدارس ابتدایی شهر بیرجند انجام گردید. مداخله 8 جلسه ای با دستورالعمل انتخاب شده از کتاب چهل بازی آپارتمانی نظام آبادی و پیشیاره و با در نظر گرفتن اصل جنبه های روانشناختی، ادراکی-رشدی و اجتماعی صورت گرفت. برای گروه کنترل مداخله ای انجام نگردید. داده ها با استفاده از پرسشنامه مسئولیت پذیری کردلو (1389) و پرسشنامه اضطراب امتحان اسپیلبرگر (1980) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان (1999) در سه مرحله قبل، بعد و سه هفته بعد جمع آوری شدند و با استفاده از آمار توصیفی مانند میانگین، فراوانی و انحراف معیار و آما استنباطی مانند آنالیز واریانس تک متغیره در نرم افزار SPSS نسخه 18 در سطح معناداری 05/0 p<تجزیه وتحلیل شدند. نتایج حاکی از آن بود که بعد از مداخله، بهبود معناداری در نمرات مسئولیت پذیری اجتماعی، اضطراب امتحان و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به دست آمد (001/0P<). این مطالعه اهمیت استفاده از مداخلات توأم با بازی های مبتنی بر جنبه های روانشناختی، ادراکی-رشدی و اجتماعی در بهبود مسئولیت پذیری اجتماعی، اضطراب امتحان و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری را آشکار ساخت. لذا، پیشنهاد می گردد تا این گونه مداخلات در برنامه های آموزشی مدارس موردتوجه مدیران، معلمان و مشاوران روانشناختی قرار گیرد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیسته معلمان ابتدایی از کاربرد بازی و معما در آموزش ریاضیات انجام شد. رویکرد پژوهش، کیفی با روش پدیدارشناسی بود. مشارکت کنندگان بالقوه این پژوهش، معلمان ابتدایی شهرستان پاسارگاد بودند که از میان آن ها، 14 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. اعتبار داده ها با بهره گیری از ملاک های اعتمادپذیری، انتقال پذیری، اتکاپذیری و تأییدپذیری مورد ارزیابی قرار گرفت. داده های پژوهش منجر به شناسایی پنج مضمون اصلی شامل "تسهیل در تحقق اهداف آموزش ریاضی"، "کمک به ایفای بهتر نقش معلمی"، "استفاده بهینه از ابزار و امکانات"، "چالش های موجود" و "راهکارها و پیشنهادها" شد. با تحلیل مضامین استخراج شده می توان دریافت که علی رغم تجارب غنی مشارکت-کنندگان درخصوص روش تدریس مبتنی بر بازی در آموزش ریاضی، متأسفانه معما برای برنامه-ریزان و مؤلفان کتب درسی، معلمان، والدین و دانش آموزان در اولویت نبوده و بیشتر جنبه سرگرمی دارد. لازم است برنامه ریزان آموزشی اقداماتی جهت تقویت جایگاه معما در آموزش ریاضی و ایجاد سایت های داخلی طراحی معماها و بازی های آموزشی را در دستور کار خود قراردهند.

هدف پژوهش شناسایی تاثیر روش های قصه گویی و بازی برکاهش اختلال دیکته نویسی دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی بود.پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دارای اختلال دیکته نویسی در پایه دوم ابتدایی شهر مرودشت (70 نفر) بود.از این میان تعداد 30 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و در گروه های آزمایشی و کنترل به طور تصادفی گماشته شدند.برای جمع آوری داده ها ازآزمون تحلیل دیکته نویسی، آزمون هوش استنفورد – بینه، مصاحبه بالینی و مشاهده دفتر دیکته استفاده شد.گروه های آزمایشی برنامه مداخله ای شامل هشت جلسه آموزشی 60 دقیقه ای را دریافت کردند.گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکردند.داده های بدست آمده با استفاده ازآزمون کوواریانس تک متغیره تجزیه وتحلیل شد.یافته ها نشان داد بعد از کنترل اثرات پیش آزمون، تفاوت آماری معناداری بین میانگین نمرات سه گروه آزمایش وکنترل، در نمره کل متغیر اختلال دیکته نویسی(99/ 24 =F و 000/0Sig = ) وجود دارد وآموزش با روش های قصه گویی و بازی در بهبود اختلال دیکته نویسی دانش آموزان پایه دوم ابتدایی موثر است.معلمان می توانند برای بهبود عملکرد دانش آموزان در دیکته نویسی از بسته تدوین شده استفاده کنند.

مقدمه و هدف: پیشرفت تحصیلی یکی از عوامل موفقیت کودکان و نوجوانان در آینده است. با این حال حتی دانش آموزان تیزهوش نیز ممکن است به دلایل مختلیفی دچار افت تحصیلی شوند. یکی از عوامل تاثیر گذار در پیشرفت تحصیلی، خوانش صحیح متن و درک آن است. هدف اصلی این پژوهش پیشرفت تحصیلی آرمان با بر طرف کردن اختلال خواندن او بود. روش شناسی پژوهش : پژوهش حاضر از نوع کیفی و با روش اقدام پژوهی انجام شده است. جهت گردآوری اطلاعات از روشهای مصاحبه و مشاهده و مطالعه منابع علمی مرتبط با موضوع مورد بررسی استفاده شد یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که افت تحصیلی آرمان عمدتاً ناشی از ضعف در مهارت های پایه ای خواندن و نوشتن بود که این مشکل باعث کاهش درک مطالب درسی، بی انگیزگی و پرخاشگری هنگام انجام تکالیف می شد. مداخله های هدفمند شامل بازی های آموزشی و فعالیت های جذاب، باعث شد زمان پاسخ دهی او کاهش یابد، تعداد پاسخ های صحیح افزایش یابد و وضعیت تحصیلی او در اکثر دروس از ضعیف به «خوب» و «خیلی خوب» ارتقا یابد. این پیشرفت تحصیلی با تغییرات رفتاری مثبت نیز همراه بود؛ آرمان کمتر بازیگوشی می کرد، مسئولیت پذیری در انجام تکالیف افزایش یافت و مشارکت او در کلاس بیشتر شد. تأیید آموزگار و والدین نیز مؤثر بودن این راهکارها در ارتقای مهارت خواندن، درک بهتر مطالب و ایجاد انگیزه و علاقه مندی به مدرسه را تأیید کرد. نتیجه گیری: این پژوهش نشان داد که توجه به اختلالات خواندن و استفاده از روش های جذاب آموزشی، انگیزه و علاقه مندی دانش آموزان به مدرسه را افزایش می دهد.