پژوهش در ورزش تربیتی (دانشگاهی)

هدف پژوهش حاضر، شناسایی موانع و راهکارهای توسعه ورزش در بین زندانیان بود. این پژوهش از نظر نوع توصیفی و به لحاظ هدف کاربردی بود و برای اجرای آن از روش پژوهش آمیخته بهره گرفته شد. جامعه آماری در بخش کیفی، رؤسای زندان های مختلف کشور، مسئولان و کارکنان زندان ها و همچنین افراد مددجو بودند. در بخش کمّی نیز جامعه آماری همه رؤسای زندان های مختلف کشور، مسئولان و کارکنان زندان ها بودند که حدود 160 نفر برآورد شد. برای نمونه گیری در بخش کیفی از روش نمونه گیری هدفمند و رسیدن تا اشباع نظری و در بخش کمّی از روش تصادفی خوشه ای استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی از روش کدگذاری و برای بخش کمی از تحلیل عامل اکتشافی و آزمون فریدمن بهره گرفته شد. براساس نتایج، شش مقوله موانع امکاناتی و تجهیزاتی، موانع مدیریتی و سازمانی، موانع بینش و آگاهی، موانع فردی، موانع فرهنگی و اجتماعی و کرونا به ترتیب اولویت به عنوان مهم ترین موانع و پنج مقوله راهکارهای زیرساختی و مالی، راهکارهای بینشی و انگیزشی، راهکارهای مدیریتی و سازمانی، راهکارهای فرهنگی و اجتماعی و راهکارهای آموزشی و رسانه ای به ترتیب اولویت به عنوان مهم ترین راهکارهای توسعه ورزش در بین زندانیان شناسایی شدند. به مدیران سازمان زندان ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور پیشنهاد می شود با رفع موانع و راهکارهای برخاسته از این پژوهش در جهت توسعه ورزش در بین زندانیان کشور گام بردارند.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش های مبتنی بر بازی های حرکتی بر عملکرد شناختی، کیفیت زندگی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. روش تحقیق، نیمه تجربی و نوع تحقیق کاربردی بود. همه دانش آموزان 8 تا ۱۰ ساله در مقطع ابتدایی استان مازندران در سال تحصیلی 1400-1399 جامعه آماری تحقیق حاضر را تشکیل دادند که تعداد تقریبی 192 هزار دانش آموز بودند. تعیین حجم نمونه با توجه به محدودیت های موجود با استفاده از نرم افزار جی پاور نسخه 1/3 تعیین شد. در این پژوهش برای هریک از گروه های آزمایش و کنترل، ۲۵ نفر انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل مقیاس مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) نسخه دانش آموزان، مقیاس کیفیت زندگی مرتبط با سلامت کیداسکرین و مقیاس برج لندن بود. گروه آزمایش به مدت ۳۶ جلسه (در طول سه ماه، هفته ای سه جلسه) مداخله دریافت کردند. هر جلسه بین ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول کشید و در این مدت، آموزش مبتنی بر بازی های حرکتی را دریافت کردند. برای تحلیل داده ها روش آماری تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر بازی های حرکتی بر عملکرد شناختی (01/0<P) و کیفیت زندگی (01/0<P) و مهارت های اجتماعی (01/0<P) دانش آموزان مقطع ابتدایی تأثیر مثبت داشت. بر اساس نتایج مطالعه حاضر می توان بیان کرد که آموزش مبتنی بر بازی های حرکتی در دانش آموزان مقطع ابتدایی می تواند بر بهبود عملکرد شناختی و افزایش کیفیت زندگی و مهارت های اجتماعی و در نتیجه ارتقای سطح زندگی آنان مؤثر باشد.

این تحقیق با هدف شناسایی شایستگی فرهنگی معلمان تربیت بدنی انجام شد. برای تحقق این هدف، از روش کیفی و رویکرد تحلیل مضمون با رویکرد براون و کلارک (2006) بهره گیری شد. پژوهش حاضر در بازه زمانی بهار تا زمستان 1403 انجام شد. از حیث هدف، این تحقیق کاربردی بود و مشارکت کنندگان شامل اساتید دانشگاه فرهنگیان و معلمان تربیت بدنی بودند که معیار انتخاب آن ها، داشتن تحصیلات تکمیلی و فعالیت در حوزه مطالعات سازمانی بود. با توجه به شاخص اشباع نظری و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، درمجموع دوازده مصاحبه صورت گرفت. ابزار اصلی پژوهش، مصاحبه اکتشافی نیمه ساختاریافته بود. در این تحقیق، برای بررسی روایی، بازبینی داده ها توسط کارشناسان و برای تأیید پایایی نتایج از طریق تأیید توافق درون موضوعی بررسی شد. پس از انجام مصاحبه ها، داده ها با استفاده از کدگذاری تجزیه و تحلیل شده و درنهایت در قالب مضامین مشخص دسته بندی شدند. برای افزایش اعتبار نتایج، توافق درون موضوعی ۸۵ درصد به دست آمد که نشان دهنده انسجام و اعتبار یافته ها در تحلیل های صورت گرفته است. براساس یافته ها، عوامل مؤثر بر شایستگی فرهنگی معلمان تربیت بدنی شامل آگاهی فرهنگی، مهارت های ارتباطی، تربیت و آموزش مستمر، سیاست های آموزشی و سازمانی، فنون تدریس چندگانه، توسعه توانمندی های اجتماعی، درک و احترام به حقوق فرهنگی، آموزش والدین و جامعه، و بهبود مستمر شایستگی فرهنگی هستند. نتیجه گیری می شود که برای ارتقای شایستگی فرهنگی معلمان تربیت بدنی، برگزاری کارگاه های آموزشی، تقویت مهارت های ارتباطی، توسعه سیاست های حمایتی، استفاده از فنون تدریس چندگانه، و احترام به حقوق فرهنگی باید مدنظر قرار گیرد. این اقدامات می توانند به بهبود کیفیت آموزشی و فرهنگی در محیط های تربیت بدنی کمک کنند.

یکی از محورهای بسیار مهم ورزش، ورزش تربیتی است و فرایند توسعه ورزش از ورزش تربیتی آغاز می شود؛ بنابراین هدف این پژوهش تدوین سناریوهای ورزش تربیتی کشور عراق در افق 2033 بود. پژوهش حاضر از منظر مبانی، تفسیرگرایی، از لحاظ رهیافت پژوهش، استقرایی و از حیث ماهیت، ترکیبی بود. مشارکت کنندگان در پژوهش ذی نفعان ورزش تربیتی کشور عراق (معلمان، اساتید دانشگاه، دانش آموزان و دانشجویان) بودند که به صورت هدفمند و برمبنای اشباع نظری 20 نفر از آنان به عنوان نمونه بخش کیفی و 14 نفر به عنوان نمونه بخش کمی پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از ابزارهای مصاحبه و پرسشنامه استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های تحلیل ساختاری و تحلیل بالانس اثرات متقابل استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که سه سناریو با امتیاز بالا و احتمال وقوع بیشتر در شرایط پیش روی ورزش تربیتی کشور عراق در افق 2033 متصور هستند که از میان آن ها سناریوی اعتلا، شرایط امیدوارکننده و مطلوب را نشان می دهد. سناریوی نوسان شرایط بینابینی و سناریوی تضعیف شرایط بحرانی و ناامیدکننده را نشان می دهد. با توجه به نتایج، سیاست گذاران و برنامه ریزان حوزه ورزش تربیتی در عراق باید برنامه های ورزش تربیتی را با توجه به نرخ رشد اقتصادی کشور عراق، جهت گیری سیاست داخلی در کشور عراق، ضریب نفوذ فناوری در کشور عراق، سبک زندگی شهروندان عراقی و وضعیت گفتمان زیست محیطی در کشور عراق طراحی کنند و سناریوهای مختلف را برای طراحی برنامه های خود مدنظر قرار دهند.

هدف پژوهش حاضر، تحلیل جامعه شناختی کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان بود. پژوهش از نوع تحقیق کیفی بود که با استفاده از روش تحلیل تماتیک (تحلیل مضمون) انجام شد؛ بر این اساس، 150 پژوهش معتبر از مجموعه اسناد و پژوهش های علمی از پایگاه های پراستناد معتبر علمی با محوریت کلیشه های جنسیتی در ورزش، به صورت نمونه گیری هدفمند و براساس اشتراک مفهومی تحلیل و کدگذاری شد. از هشت مضمون پایه (اصلی)، چهار مضمون سازمان دهنده و درنهایت تم فراگیر استخراج شد که شبکه مضامین مرتبط با کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان را ترسیم و تحلیل کرد. روش اعتبارسنجی پژوهش نیز براساس ارائه و بازخورد نتایج پژوهش به صاحب نظران برای تأیید نهایی آن اعمال شد. براساس تحلیل مضمون داده های پژوهش، چهار مضمون سازمان دهنده شامل کلیشه های هویت جنسیتی، کلیشه های هویت بدنی، کلیشه های هویت ورزشی و بازنمایی رسانه ای کلیشه های جنسیتی در ورزش زنان، شناسایی شدند که توانستند مضمون مرکزی کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان را آشکار کنند. به طور کلی، کلیشه های جنسیتی سطح وسیعی از ورزش زنان را از ظاهر ورزشکار تا هویت جنسیتی آن ها، عملکرد ورزشی زنان و نوع بازنمایی آن ها را در برمی گیرند؛ از این رو زنان ورزشکار و بسیاری از عاملان بانفوذ در ورزش می توانند کلیشه های جنسیتی را که مانند دیوار محکمی در مقابل پیشرفت زنان ورزشکار قرار دارد، از میان بردارند.

هدف پژوهش حاضر، تدوین مدل دانشگاه دوستدار فعالیت بدنی در کشور عراق بود. این پژوهش کاربردی از نظر شیوه جمع آوری اطلاعات، توصیفی-تحلیلی و از لحاظ شیوه اجرا از نوع تحقیقات کیفی بود. به منظور جمع آوری داده ها از 16 مقاله و مصاحبه با 17 نفر از نخبگان و سپس از روش استراوس و کوربین به منظور تحلیل داده های به دست آمده استفاده شد. براساس یافته ها، برای شرایط علی 40 مفهوم، پنج زیرمقوله و دو مقوله اصلی (عوامل درون فردی و عوامل برون فردی)، برای عوامل مداخله گر 52 مفهوم، شش زیرمقوله و سه مقوله اصلی (نگرش و باور، محدودکننده ها و تسهیل کننده ها)، برای عوامل زمینه ای 47 مفهوم، شش زیرمقوله و سه مقوله اصلی (جاذبه ها، عوامل سازمانی و اقدامات اثربخش)، برای راهبردها 75 مفهوم، هفت زیرمقوله و سه مقوله اصلی (راهبردهای تقویتی، انگیزاننده ها و اقدامات سازمانی) و برای دستاوردها 52 مفهوم، شش زیرمقوله و سه مقوله اصلی (پیامدهای فیزیولوژیک، تعالی اجتماعی و رشد و شکوفایی فردی) و درمجموع 266 مفهوم، 30 زیرمقوله و 14 مقوله اصلی مربوط به مدل دانشگاه دوستدار فعالیت بدنی شناسایی شد. می توان بیان کرد که با شناسایی عوامل علی، مداخله گر و زمینه ای و طراحی و تدوین راهبردهای استراتژیک و مؤثر درخصوص ایجاد دانشگاه دوستدار فعالیت بدنی، می توان به پیامدها و دستاوردهای ارزشمندی همچون تعالی اجتماعی و رشد و شکوفایی فردی دست یافت.