مجید سلیمانی

پدیده درخواست میزبانی رویدادهای بزرگ بخشی از استراتژی های توسعه ی شهرها و کشورها شده است. امروزه شهرهای زیادی درصدد برگزاری رویدادهای بزرگ به عنوان راهی برای توسعه پایدار شان توجه می کنند و درخواست دادن میزبانی این رویدادهای بزرگ ابزاری برای تحریک و شروع به حرکت سریع تر و مؤثرتر ماشین توسعه است. هدف این پژوهش شناسایی پیشران های آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی بود. این پژوهش از لحاظ راهبرد هدف گذاری کاربردی و روش آن توصیفی-تحلیلی و براساس روش های آینده پژوهی، تبیینی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را شامل اساتید دانشگاه رشته مدیریت ورزشی، مسئولین وزارت ورزش و مسئولین فدراسیون ها که سابقه برگزاری مسابقات و حضور در مسابقات بین المللی را دارند تشکیل می دادند. انتخاب این افراد به صورت هدفمند بود و تعداد آن ها برابر با 20 نفر بود. جهت شناسایی موضوعات مؤثر بر آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی از مرور ادبیات تحقیق و همچنین مصاحبه با صاحب نظران استفاده شد و مبتنی بر آن تعداد 24 مؤلفه نهایی در ارتباط با آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی شناسایی گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که 24 عامل به عنوان مولفه های موثر در آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی هستند. براساس یافته های تحقیق چهار متغیر روابط دیپلماتیک (دیپلماسی ورزشی)، وجود جاذبه های توریستی، زیرساخت های ورزشی، زیرساخت های شهری وکشوری جزء پیشران های کلیدی کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی در آینده می-باشند چرا که هم اهمیت و عدم قطعیت بالایی را برای خود ثبت کرده بودند. براین مبنا در برنامه ریزی های آتی و تعیین سناریوهای محتمل پیش روی لازم است مورد استفاده قرار گیرند.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف شناسایی پیشران های توسعه فناوری مالی در حوزه پوشاک ورزشی ایران (کاربرد روش دیمتل) اجرا شد. روش پژوهش: روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن به صورت تحلیل مضامین انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل استادان آگاه حوزه فناوری مالی، تولیدکنندگان و پشتیبان های برنامه های فناوری مالی و رشته های فناوری اطلاعات، نرم افزار، مدیریت مالی و مدیریت ورزشی؛ افراد دارای سابقه فعالیت در حوزه فناوری مالی (با بیش از پنج سال سابقه شغلی) و همچنین افراد پژوهشگر حوزه فناوری مالی بودند که حداقل یه پژوهش در این خصوص را دارا بودند. ابتدا فهرستی از جامعه آماری تهیه شد و در ادامه از هر گروه، به ترتیب فهرست مصاحبه انجام شد. انجام مصاحبه تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت؛ بنابراین روش نمونه گیری هدفمند بود. در نهایت 13 مصاحبه انجام شد. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های نیمه ساختارمند و پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از کدگذاری و روش معادلات ساختاری استفاده شد. تمامی روند تجزیه وتحلیل داده ها در نرم افزارهای اس پی اس اس، پی ال اس و مکس کیودی ای انجام گرفت. یافته ها: مطابق با نتایج بخش کیفی پژوهش، مشخص شد که پیشران های توسعه فناوری مالی در حوزه پوشاک ورزشی ایران شامل 15 پیشران است. به منظور بررسی این پیشران ها از روش دیمتل استفاده شد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که پیشران های توسعه فناوری های نوین، انعطاف پذیری مالی، قوانین حمایتی دولت از فناوری مالی، جریان دهی مالی و همکاری های بین المللی به عنوان پیشران های علی مشخص شد. نتیجه گیری: به عبارتی این مسئله اهمیت توجه به پیشران های توسعه فناوری های نوین، انعطاف پذیری مالی، قوانین حمایتی دولت از فناوری مالی، جریان دهی مالی و همکاری های بین المللی به عنوان پیشران های علی را نشان می دهد.

پژوهش حاضر باهدف شناسایی عوامل مؤثر بر تصمیم گیری بر خروج سرمایه گذاران خطرپذیر در استارت آپ های ورزشی اجرا گردید. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن به صورت رهیافت ظاهر شونده گلیزر انجام گردید. جامعه آماری در بخش کیفی شامل افراد آگاه به موضوع پژوهش بودند که برحسب انتخاب هدفمند، تعداد 13 نفر به عنوان نمونه مشخص گردیدند. همچنین در بخش کمی تحقیق حاضر شامل تمامی افراد فعال در حوزه استارت آپ ورزشی بودند. این افراد شامل مدیران، صاحبان و کارآفرینان استارت آپ های ورزشی موفق در کشور ایران بودند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری و رتبه بندی AHP استفاده گردید. نتایج نشان داد که در مجموع تعداد 2 عامل شامل عوامل مثبت و منفی مؤثر بر تصمیم گیری بر خروج سرمایه گذاران خطرپذیر در استارت آپ های ورزشی مشخص شدند. با توجه به نتایج مشخص گردید که عامل بهبود اعتبار استارت آپ ورزشی در سطح بازار با نمره نرمال 170/0 مهم ترین عوامل مثبت بر تصمیم گیری بر خروج سرمایه گذاران خطرپذیر در استارت آپ های ورزشی می باشد. با توجه به نتایج مشخص گردید که عامل ناامیدی سرمایه گذار از حصول موفقیت استارت آپ ورزشی با نمره نرمال 162/0 مهم ترین عوامل منفی بر تصمیم گیری بر خروج سرمایه گذاران خطرپذیر در استارت آپ های ورزشی می باشد. نمایه سازی ظرفیت های استارت آپ ورزشی می تواند ضمن بهبود اعتبار این استارت آپ ها؛ منجر به تصمیم گیری منطقی سرمایه گذاران خطرپذیر گردد.

بازنشستگی به عنوان یکی از مراحل مهم زندگی حرفه ای، تأثیرات گسترده ای بر پویایی سازمانی و انتقال تجربیات بین نسلی دارد. هدف از این پژوهش، تدوین الگوی پویاسازی بازنشستگی مؤثر بر تقویت روابط بین نسلی در سازمان های ورزشی است. با توجه به چالش های موجود در فرآیند بازنشستگی و نیاز به تقویت تعاملات بین نسل ها در سازمان های ورزشی، این مطالعه به دنبال شناسایی عوامل مؤثر و استراتژی های کاربردی در این زمینه می باشد. پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با استفاده از مدل اشتراوس و کوربین است که شامل شش کد محوری: شرایط علی، پدیده اصلی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها می باشد. نمونه گیری به صورت هدفمند از ۱۸ نفر از مدیران ارشد، مدیران میانه، بازنشستگان فعال و اساتید مدیریت ورزشی صورت گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون و کدگذاری انجام شد. نتایج نشان می دهند که پویاسازی بازنشستگی، بستری مناسب برای انتقال تجربیات و تقویت روابط بین نسلی فراهم می آورد. عوامل مؤثر در این پویاسازی شامل مدیریت منابع انسانی، فرهنگ سازمانی، آموزش و توانمندسازی و سیاست گذاری های حمایتی هستند. همچنین، راهبردهایی چون راهبردهای سازمانی، آموزشی، مالی، حمایتی، ارتباطی، تکنولوژیک، فرهنگی، رهبری و مدیریت شناسایی شد. پیامدهای مثبت این فرآیند شامل اجتماعی، آموزشی، مالی، روان شناختی، شغلی، سازمانی، فرهنگی و پیامدهای توسعه ای بود. این تحقیق می تواند به سازمان های ورزشی کمک کند تا فرآیند بازنشستگی را به طور مؤثرتری مدیریت و تقویت کنند.