محبوبه شکوهی نیا

بازنشستگی به عنوان یکی از مراحل مهم زندگی حرفه ای، تأثیرات گسترده ای بر پویایی سازمانی و انتقال تجربیات بین نسلی دارد. هدف از این پژوهش، تدوین الگوی پویاسازی بازنشستگی مؤثر بر تقویت روابط بین نسلی در سازمان های ورزشی است. با توجه به چالش های موجود در فرآیند بازنشستگی و نیاز به تقویت تعاملات بین نسل ها در سازمان های ورزشی، این مطالعه به دنبال شناسایی عوامل مؤثر و استراتژی های کاربردی در این زمینه می باشد. پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با استفاده از مدل اشتراوس و کوربین است که شامل شش کد محوری: شرایط علی، پدیده اصلی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها می باشد. نمونه گیری به صورت هدفمند از ۱۸ نفر از مدیران ارشد، مدیران میانه، بازنشستگان فعال و اساتید مدیریت ورزشی صورت گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون و کدگذاری انجام شد. نتایج نشان می دهند که پویاسازی بازنشستگی، بستری مناسب برای انتقال تجربیات و تقویت روابط بین نسلی فراهم می آورد. عوامل مؤثر در این پویاسازی شامل مدیریت منابع انسانی، فرهنگ سازمانی، آموزش و توانمندسازی و سیاست گذاری های حمایتی هستند. همچنین، راهبردهایی چون راهبردهای سازمانی، آموزشی، مالی، حمایتی، ارتباطی، تکنولوژیک، فرهنگی، رهبری و مدیریت شناسایی شد. پیامدهای مثبت این فرآیند شامل اجتماعی، آموزشی، مالی، روان شناختی، شغلی، سازمانی، فرهنگی و پیامدهای توسعه ای بود. این تحقیق می تواند به سازمان های ورزشی کمک کند تا فرآیند بازنشستگی را به طور مؤثرتری مدیریت و تقویت کنند.