رشید قاسمی برمی

این مقاله به بررسی مفهوم "صروره" وحکم "حلق صروره" در فقه اسلامی می پردازد. در ابتدا، به تبیین لغوی و اصطلاحی واژه های "حلق" به معنای تراشیدن موی سر و "صروره" به فردی که حج واجب انجام نداده است، پرداخته می شود. در ادامه، دو دیدگاه اصلی در مورد معنی صروره مطرح می شود: اول، کسی که هیچ نوع حجی (اعم از واجب، مستحب، نیابی و نذری) انجام نداده است، و دوم، کسی که تنها حجه الاسلام را به جا نیاورده است. مقاله با بررسی روایات مرتبط و تحلیل دیدگاه های مختلف، به این نتیجه می رسد که صروره، به کسی اطلاق می شود که هیچ حجی انجام نداده است. سپس در ناحیه ی حکم "حلقِ صروره برای مردان"، به دلیل روایات مستفیضه و فهم متقدمین، الزام حلق برای صروره ی مرد را نظر صائب می داند.