پژوهشی بر تزیینات نقوش حیوانی ظروف فلزی دوره سلجوقی با تکیه بر آثار فلزی موزه ملی و رضاعباسی(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
هنرفلزکاری ایران در طول دوره های ظهور و فرود حکومت های پادشاهی به مسیر خود ادامه داده و در بعضی دوره ها دچار تحولات عمده ای شده است که از آن جمله می توان به دوران حکومت سلجوقیان ترک اشاره کرد. دوره سلجوقی را باید یکی از دوران های اوج و شکوفایی هنر ایرانی- اسلامی درنظر گرفت. فلزکاری سلجوقی سرچشمه سنتهای قبیلهای، ایرانی و اسلامی است. آفریده های این دوره در فرآیند شکل گیری نهایی الگوهای کلاسیک هنر اسلامی در ایران و برخی کشورها اهمیت بنیادی دارد. در این دوره به ویژه هنر فلزکاری و تزیئات وابسته به آن رشد و شکوفایی چشمگیری گرفت. بدرستی باید تزئینات حیوانی بکار رفته بر فلزکاری این دوران را ترکیبی از سنت های قبیله ای، ایرانی و اسلامی در نظر گرفت. هدف از انجام این پژوهش، بررسی دلایل ازدیاد و یا پذیرش استفاده بسیار از نقوش حیوانی در تزئینات فلزکاری دوره سلجوقی است. بر این اساس سؤال اصلی پژوهش عبارت است از اینکه؛ دلیل استفاده بسیار یا ازدیاد نقوش حیوانی در تزئینات فلزکاری دوران سلجوقی چیست؟ نتایج پژوهش نشان می دهد سنت قبیله ای ترکان سلجوقی و نقش مفاهیم اساطیری مربوط به حیوانات در زندگی بیابان گردی آنان پیش از ورود به جغرافیایی ایران زمین و نیز وجود پیش زمینه اساطیری کاربرد نقوش حیوانی در تزئینات هنری ایران از دوران ساسانیان به بعد، بستری مناسب را برای حفظ علاقمندی ترکان سلجوقی نسبت به نقش تصاویر حیوانی در بستر هنری به ویژه فلزکاری را برای آنان فراهم آورده بود. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی (تحلیل محتوا) و براساس مطالعات میدانی و کتابخانه ای به سرانجام رسیده است.