آزاده محمدی

گردشگری سلامت یکی از حوزه هایی است که می تواند نقش بسزایی در توسعه گردشگری ایفا کند. در این نوع از گردشگری، هدف از سفر، امور درمانی، پیشگیری یا بهبود سلامت می باشد. وجود پزشکان زبده و منابع طبیعی درمانی مختلف در کشور ایران، این کشور را به یکی از کشورهای مهم و تأثیرگذار ازلحاظ گردشگری سلامت تبدیل کرده است. مشکل فعلی در این حوزه، عدم وجود بستری مناسب جهت به اشتراک گذاری تجربیات گردشگران سلامت و راهنمایی آن ها می باشد. ازاین رو، با ایجاد یک شبکه اجتماعی مختص به حوزه سلامت می توان بستری برای ارتباط کاربران این حوزه فراهم کرد. خیل عظیم کاربران در شبکه های اجتماعی و داده های فراوانی که در این شبکه ها مبادله می شوند، این شبکه ها را به بستر مناسبی برای توسعه گردشگری سلامت تبدیل کرده است. شبکه گردشگری سلامت پیشنهادشده، می تواند برای به اشتراک گذاری اطلاعات، انتقال تجربیات، ارائه پیشنهادهای مناسب به کاربران و کمک به گردشگران دریافتن مقصد سفرِ مناسب، مورداستفاده قرار گیرد. درواقع تجربیاتی که کاربران از مکان های مختلف در این شبکه ها به اشتراک می گذارند، می تواند به یک منبع اطلاعاتی مهم برای توسعه گردشگری سلامت تبدیل شود.

هدف: در این پژوهش به دلیل نقش محوری زنان در خانواده به تدوین شیوه نامه آموزشی روانی شکوفایی مبتنی بر نظریه سلیگمن بر اساس بافت فرهنگی ایران پرداخته شد. روش: پژوهش حاضر کیفی با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی و استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. جامعه آماری شامل زنان دارای همسر وابسته به مواد مخدر مراجعه کننده به انجمن نارانان شهرستان خمین در سال 1402 بود. نمونه گیری بر اساس قائده اشباع نظری ادامه یافت تا با 32 شرکت کننده به اشباع رسید. تحلیل مصاحبه ها بر اساس روش هفت مرحله ای کلایزی انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که شکوفایی زنان دارای همسر وابسته به مواد مخدر را می توان در 9 مضمون اصلی شامل خودآگاهی، رضایت مندی از زندگی، معنویت، ارتباط موثر، موفقیت، امیدواری، مدیریت زندگی، همدلی و صمیمیت تقسیم بندی کرد. نتیجه گیری: روان شناسان و روان درمانگران حوزه اعتیاد می توانند از شیوه نامه آموزشی روانی شکوفایی مبتنی بر نظریه سلیگمن بر اساس بافت فرهنگی ایران به منظور توانمندی زنان دارای همسر وابسته به مواد مخدر استفاده کنند تا آسیب های ناشی از مصرف مواد مخدر در خانواده افراد وابسته به مواد کمتر شود.

اخیراً گردشگری ورزشی در رشته کوه نوردی رونق قابل توجهی در ایران داشته است. در راﺳﺘﺎی بهره گیری ﻣﻄﻠﻮب از ظرفیت های ﺑﺎزار ﮔﺮدﺷﮕﺮی، می بایست گروه های ﻫﺪف به درستی شناسایی شوند. بنابراین، در این پژوهش ﺷﻨﺎﺧﺖ دقیق بخش بندی ﺑﺎزار ﮔﺮدﺷﮕﺮی به عنوان ﯾﮑﯽ از ارﮐﺎن ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ در زمینه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﮔﺮدﺷﮕﺮی مورد بررسی قرارگرفته است. هدف کلی این تحقیق، بخش بندی بازار گردشگری کوه نوردی ایران بر اساس ویژگی های جمعیت شناختی و انگیزه ها است. این مطالعه بر اساس اهداف، جزو تحقیقات کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها از نوع پیمایشی است. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه ای شامل سه بخش و در چارچوب طیف پنج گزینه ای لیکرت است. جامعه آماری پژوهش، کوه نوردان داخلی شهرهای مختلف ایران بوده و نمونه ها به صورت داوطلبانه و غیرتصادفی انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ اﮐﺘﺸﺎﻓﯽ، تحلیل عاملی تأییدی و ﺗﺤﻠﯿﻞ خوشه ای استفاده گردید. نتایج نشان داد که افراد از نظر میزان تحصیلات، میانگین درآمد ماهیانه، نوع فعالیت ورزشی و منابع اطلاعاتی مورد استفاده در چهار خوشه به دست آمده، تفاوت معنی داری دارند. همچنین، تمامی زیرمقیاس های انگیزه و نمرات کل در خوشه ها، تفاوت معنی داری داشته و کلیه تفاوت های دو به دوی خوشه ها از نظر مقیاس های انگیزه معنی دار بودند. بر اساس نتایج به دست آمده، متغیر انگیزه تأثیر مثبت و معنی داری بر بازار گردشگری داشت؛ اما تأثیر متغیر جمعیت شناختی بر بازار گردشگری معنی دار نبود.