ویژگی های زن آرمانی بر اساس متن های پهلوی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
" زیبایی " امری نسبی است و نمی توان تعریفی فراگیر از زیبایی در همه زمان ها و مکان ها ارائه داد. موضوع پژوهش حاضر شناخت معیارهای زیبایی زن آرمانی بر اساس متن های پهلوی است. زن آرمانی در این پژوهش، بانوی شایسته ای است که دربردارنده همه زیبایی های صورت و سیرت باشد. دستیابی به زن کامل و این آرزوی دیرینه مردان در تعداد محدودی از متن های پهلوی آشکارا بیان شده است. هدف از این پژوهش، پاسخ به این پرسش است که بر اساس متن های پهلوی چه ویژگی هایی برای تعیین زن آرمانی در دوره ساسانیان در نظر گرفته می شده است؟ با استناد به مفاهیم متن ها دریافتیم، ایرانیان باستان ملاک گزینش زن آرمانی را تنها در زیبایی ظاهر ندانسته و نزد نویسندگان این دوره قلمرو زیباشناختی زن با رعایت منش اخلاقی نمود می یابد. آنان تاکید دارند زن شایسته، علاوه بر توجه به ظاهر زیبا ، باید در گفتار و کردار خود مراقبت کند، شوهر دوست باشد و روان خود را پاکیزه نگه دارد. در این متن ها معیارهای زیبایی شناختی زن آرمانی به دو گروه تفکیک می شوند. نخست معیارهایی که ارتباط تنگاتنگ با باورهای دین بِهی دارند مانند احترام به شوهر و پاکدامنی. اما گروهی دیگر از معیارها غیردینی هستند و مربوط به تصویر زن محبوبی است که مرد در آن دوره از چهره و اندام زن در ذهن و ضمیر خود می پروانده است. بنابراین کردار زیبا به موازات زیبایی در چهره و اندام، بیانگر مفهوم زن آرمانی در دوره ساسانیان بوده است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و از منابع کتابخانه ای بهره گرفته شده است.