تجلی مفاهیم عرفانی مکتب جمال در معماری اسلامی (نمونه موردی: مسجد شیخ لطف الله اصفهان)(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
پژوهش های هستی شناختی سال ۱۴ بهار و تابستان ۱۴۰۴ شماره ۲۶
133 - 162
حوزههای تخصصی:
مکتب جمال، از مکاتب ارزشمند عرفانی در بطن فرهنگ اسلامی است که برپایه جهان بینی، هستی را آیینه تمام نمای جمال الهی می داند. عرفای ایرانی با ورود اندیشه های اسلامی، عرفان و مکتب جمال را اعتلا بخشیدند و هنرمندان مسلمان نیز با الهام از مبانی هستی شناختی این مکتب، آثاری از حقیقت مطلق و جمال الهی خلق کردند. ستایش زیبایی بعنوان یکی از ارکان استوار هستی و برای نیل به عشق الهی است. امروزه عرفان و اندیشه های آن، رو به آشفتگی و فراموشی نهاده است. در گذشته، معماری ایرانی برگرفته از مفاهیم فرهنگی خلق می شدند و فرهنگ نیز از معماری تاثیر می پذیرفت؛ تا بدانجاکه در آثار عرفانی، مخلوقات معماری زیبایی بیان شده اند. بنابراین نیاز به رهایی اندیشه های عرفانی از این فراموشی و حفظ ارتباط مفاهیم فرهنگی با معماری لازم است و این سوال مطرح می گردد که تجلی اعتقادات و اندیشه های مکتب جمال از آثار گذشته، در بناهای تاریخی اسلامی چگونه بوده است؟ لذا هدف پژوهش، ابتدا شناخت ویژگی ها و مولفه های مکتب جمال و تبیین مولفه های معماری برپایه آن و سپس تحلیل این مولفه ها در بناهای تاریخی و مذهبی است. مسجد شیخ لطف الله به عنوان نمونه ارزشمند معماری اسلامی تحلیل شد. نتایج نشان داد که در مکتب جمال، موسیقی به دور شدن از بعد مادی و رسیدن به معنویت و اندیشیدن در زیبایی ها و زیبایی نیز در نهایت برای رسیدن به عشق الهی وجود دارد. همچنین مولفه های مکتب جمال بطورکامل در مسجد شیخ لطف الله وجود دارد و می توان این مسجد را یکی از نمادهای مکتب جمال دانست.