اثربخشی یادگیری خودتنظیم بر انگیزش آنلاین در محیط های یادگیری آنلاین(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی یادگیری خودتنظیم بر انگیزش آنلاین دانش آموزان در محیط های یادگیری آنلاین بود. شرکت کنندگان شامل 60 نفر از دختران دانش آموز پایه نهم متوسطه اول (با میانگین سنی 93/14 و انحراف معیار 60/0) بودند که در سال تحصیلی1401-1400 در منطقه کامفیروز به تحصیل اشتغال داشتند. این افراد با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند.. پس از تعیین تصادفی گروه آزمایش و کنترل، از هر دو گروه پیش آزمون گرفته شد و پس از آن گروه آزمایشی به مدت 10 جلسه 90 دقیقه ای در جلسات آموزش خودتنظیمی یادگیری شرکت کردند اما گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. آموزش به وسیله نرم افزار خودتنظیمی انجام شد که بر مبنای مدل چرخه ای خودتنظیمی زیمرمن ساخته شده بود. پس از اتمام دوره از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. جهت سنجش متغیرها از پرسشنامه یادگیری خودتنظیم آنلاین، ابزار انگیزش و یادگیری آنلاین و خرده مقیاس ارزش درونی پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری استفاده شد. نتایج بررسی پایایی و روایی پرسشنامه ها که در بررسی مقدماتی و بر روی داده های 526 دانش آموز دختر و پسر مدارس متوسطه منطقه کامفیروز انجام شد، رضایت بخش بود. یافته های حاصل از تحلیل آماری کواریانس نشان داد که نمرات انگیزش یادگیری آنلاین گروه آزمایشی به طور معنی داری بالاتر از گروه کنترل است. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش خودتنظیمی با نرم افزار و مبتنی بر نظریه خودتنظیمی زیمرمن می تواند نقش مهمی در افزایش انگیزش یادگیری آنلاین دانش آموزان ایفا کند.