شهزاد طهماسبی بروجنی

شهزاد طهماسبی بروجنی

مدرک تحصیلی: دانشیار یادگیری و کنترل حرکتی، دانشگاه تهران

مطالب
ترتیب بر اساس: جدیدترینپربازدیدترین

فیلترهای جستجو: فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۶۱ تا ۶۴ مورد از کل ۶۴ مورد.
۶۱.

ارتباط همدلی با فعالیت نورون های آینه ای در تکلیف لیدر-پیرو: شواهد عصب-روان شناختی و کینماتیکی(مقاله علمی وزارت علوم)

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۴۹ تعداد دانلود : ۶۳
اهداف: همدلی به عنوان یکی از مکانیزم های روان شناختی هماهنگی حرکتی در نظر گرفته می شود و طبق مطالعات قبلی، می تواند در رفتار و شاخص های عصبی مغز منعکس شود. بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین فعالیت نورون های آینه ای در تکلیف هماهنگی حرکتی بین فردی لیدر – پیرو با همدلی است. مواد و روش ها: شرکت کنندگان، 16 دختر راست دست با میانگین سن 4/3 ± 47/25 سال بودند که به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها، 2 کوشش 30 ثانیه ای یک تکلیف هماهنگی حرکتی ریتمیک بین فردی را با یک الگوی ویدئویی، اجرا کردند. یافته ها: نتایج نشان داد بین توان ریتم بتابالا (HB) و میزان تأخیر در حرکت ارتباط مستقیم معنی داری وجود دارد. هم چنین، سرکوب ریتم مو و بتاپایین (LB) و HB با همدلی واکنشی ارتباط مستقیم معنی دار دارد. با این حال پس از کنترل متغیرهای رفتاری، ارتباط همدلی واکنشی با HB حذف شد؛ نتیجه گیری: نتایج این مطالعه از هر دو فرضیه برتری نیمکره راست و فرضیه ظرفیت در بحث مکانیزم های عصبی همدلی حمایت می کند؛ به علاوه، اهمیت کنترل داده های رفتاری در تفسیر نتایج، نوع تکلیف و نقش فرد در تکلیف هماهنگی حرکتی بین فردی (لیدر / پیرو) می تواند جزء عوامل مؤثر در رابطه عصب- روانشناختی همدلی مورد توجه قرار بگیرد.
۶۲.

تاثیر تصویرسازی ذهنی و تمرین بدنی برتکلیف پیگردی کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی(مقاله علمی وزارت علوم)

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۴۶ تعداد دانلود : ۶۹
تصویرسازی را می توان استفاده از تمام حواس برای بازآفرینی یا ساخت یک تجربه در ذهن تعریف کرد. این پژوهش با هدف تاثیر تصویرسازی ذهنی و تمرین بدنی بر تکلیف پیگردی کودکان با اختلال هماهنگی رشدی صورت گرفت. شرکت کنندگان 30 دانش آموز دختر با اختلال هماهنگی رشدی (با میانگین سنی 84/0 ± 22/8 ) بودند که به طور تصادفی در 3 گروه تصویرسازی ذهنی، تمرین بدنی و گروه کنترل قرار گرفتند. ابتدا پیش آزمون تکلیف پیگردی از تمام آزمودنی ها به عمل آمد. در طول پژوهش دو گروه تصویرسازی ذهنی و تمرین بدنی تمرینات خود را به مدت 18 جلسه (20-17 دقیقه ) انجام دادند و گروه کنترل به انجام فعالیت های روزانه خود پرداختند. در پایان تمام آزمودنی ها پس آزمون تکلیف پیگردی را انجام دادند. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب 2 (زمان : پیش آزمون، پس آزمون) *3 (گروه : تصویرسازی ذهنی، تمرین بدنی و کنترل) نشان داد گروه های تمرینی در تمام مؤلفه های تکلیف پیگردی (زمان کلی باقی ماندن بر هدف، زمان متوالی باقی ماندن روی هدف، فاصله از هدف و سرعت) نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشتند و تفاوت معنا داری از پیش-آزمون تا پس آزمون مشاهده شد. بر اساس نتایج آزمون تی مستقل بین دو گروه تمرینی تفاوت معنا داری مشاهده نشد.
۶۳.

تأثیر تمرین چشم آرام بر تثبیت خیرگی در یادگیری تکلیف مهاری کودکان ۱۰ الی ۱۲ سال(مقاله علمی وزارت علوم)

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۵۲ تعداد دانلود : ۶۳
هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین چشم آرام بر تثبیت خیرگی در یادگیری مهارت دریافت و ارسال سرویس والیبال در کودکان بود. نمونه آماری شامل 20 دانش آموز دختر مبتدی با میانگین سنی 10 الی 12 سال بود که بصورت در دسترس انتخاب و پس از انجام پیش آزمون به صورت تصادفی در دو گروه 10 نفره (تمرین چشم آرام و تمرین تکنیکی) جایگزین شدند. پس از پیش آزمون، شرکت کنندگان در 9 جلسه آموزشی جداگانه (3 جلسه در هفته) شرکت کردند و 48 ساعت پس از آخرین جلسه آموزشی، آزمون یادداری اول و یک ماه بعد آزمون یادداری دوم انجام شد. جهت سنجش عملکرد ، از آزمون دریافت سرویس والیبال با ساعد در زمین مینی والیبال و برای ثبت داده های بینایی از ردیابی چشم Ergoneers)) استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب 3×2 نشان داد عملکرد دریافت سرویس والیبال در گروه تمرین چشم آرام نسبت به گروه تکنیکی از پیش آزمون تا یادآوری اول و دوم به شکل معنی داری افزایش یافت 0/05)>(p. نتایج آزمون تحلیل واریانس طول تثبیت خیرگی دریافت کننده به نقطه تماس دست سرویس زننده به توپ تفاوت معنی داری را بین دو گروه در سه مرحله نشان نداد (p=0/065). نتایج آزمون یومن ویتنی در دو گروه تفاوت معنی داری را در تعداد کوشش های همراه با تثبیت خیرگی دریافت کننده به پاسور در یادداری اول(0/1650=p) و یادداری دوم (0/052=p) نشان نداد.. بنظر می رسد تمرین چشم آرام نسبت به تمرین تکنیکی تاثیر قابل توجهی بر یادگیری تکلیف مهاری و اثر مشابهی بر تثبیت خیرگی کودکان داشته باشد
۶۴.

تأثیر دشواری تکلیف با تمرینات کم خطا و پرخطا در یادگیری حرکتی کودکان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی(مقاله علمی وزارت علوم)

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۵۶ تعداد دانلود : ۸۳
زمینه و هدف: یکی از نگرانی های اصلی متخصصان یادگیری حرکتی، نحوه برنامه ریزی جلسات تمرین برای بهینه سازی یادگیری است؛ که کیفیت این جلسات بویژه برای کودکان با نیازهای ویژه، بر این نگرانی ها افزوده است. بنابر این، هدف، بررسی تأثیر دشواری تکلیف بر یادگیری حرکتی کودکان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی و کودکان با رشد طبیعی است. روش: دشواری تکلیف با دستکاری دشواری های اسمی و کارکردی ایجاد شده است. دشواری اسمی با مجموعه فواصل استفاده شده در تکلیف پرتاب دارت تغییر یافته است. دشواری کارکردی نیز با انتخاب برنامه تمرین نزدیک به دور )تمرین کم خطا( و دور به نزدیک )تمرین پر خطا( تنظیم شده است. 96 کودک 9 و 10 ساله که 48 نفر از آنها با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی بودند، به صورت تصادفی به یکی از 4 گروه تمرین تقسیم شدند. داده ها در مراحل ا کتساب، یادداری و انتقال جمع آوری و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان دادند، کودکان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی در مقایسه با کودکان با رشد طبیعی، خطای بیشتری در تمام مراحل داشتند. دشواری اسمی تکلیف تأثیر معناداری بر خطای مطلق داشت. برنامه تمرین کم خطا نسبت به پرخطا، موجب کاهش خطای مطلق در تمامی مراحل شد. هرچند این کاهش ناچیز بود. نتیجه گیری: کودکان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی با چالش های بیشتری در یادگیری حرکتی مواجه اند و دشواری اسمی تکلیف می تواند بر بهبود عملکرد آنها تأثیر بگذارد. به طور کلی، پیشنهاد می شود که مربیان و معلمان ابتدا از تکالیف با دشواری اسمی پایین و از برنامه تمرین کم خطا برای بهبود یادگیری حرکتی کودکان مبتدی استفاده کنند.

پالایش نتایج جستجو

تعداد نتایج در یک صفحه:

درجه علمی

مجله

سال

حوزه تخصصی

زبان