استرس فیزیولوژیک

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش خودشفابخشی بر افسردگی، شدت درد ادراک شده و اضطراب مرتبط با درد در بیماران مبتلا به سردرد مزمن در سال 1398 انجام شد. روش: پژوهش نیمه تجربی حاضر با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دوماهه با دو گروه آزمایش و کنترل اجرا شد. تعداد 60 نفر از مراجعه کنندگان به یکی از بیمارستان های شهر اصفهان با سابقه شکایت سردرد مزمن از طریق نمونه گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 30 نفری جایگزین شدند. ابزارهای این پژوهش؛ پرسشنامه های افسردگی زونک (1965)، درد مک گیل (1997) و اضطراب درد مک کراکن (1967) بود. داده ها با استفاده از تحلیل آماری اندازه گیری مکرر تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش خودشفابخشی در بهبود افسردگی، کاهش شدت درد ادراک شده و کاهش اضطراب مرتبط با درد شرکت کنندگان در آموزش خودشفابخشی در پس آزمون و پیگیری تأثیر معناداری داشته است (001/0>p). نتیجه گیری: به نظر می رسد آموزش خودشفابخشی با کاهش استرس فیزیولوژیک از طریق درمان خاطرات سلولی مخرب، اصلاح سبک زندگی و آموزش تکنیک های آرام سازی، موجب کاهش سردرد افراد مبتلا شده است؛ بنابراین می توان از این روش به عنوان یک رویکرد جدید با اثرات نسبتاً پایدار برای کاهش سردردهای مزمن در مراکز درمانی و خدمات روان شناختی استفاده نمود.

مقدمه: این پژوهش به بررسی آثار هشت هفته تمرین تی آر ایکس بر برخی پاسخ های قلبی عروقی و عضلانی در ورزشکاران مرد و زن تیراندازی متعاقب تست فشار سرما، پرداخته است. مواد و روش ها: 40 آزمودنی سالم که دارای سابقه فعالیت حرفه ای در ورزش تیراندازی بودند در پژوهش حاضر شرکت کردند. نمونه ها به طور تصادفی به دو گروه کنترل (10 مرد و 10 زن) و دو گروه تمرین (10 مرد و 10 زن) تقسیم شدند. پاسخ های قلبی عروقی شامل، ضربان قلب، فشار خون و فشار نبض بود که در طی پروتکل CPT اندازه گیری شدند. همچنین پاسخ عضلانی با تست لرزش عضلانی سنجش گردید. نتایج: یافته ها نشان داد در هر دو گروه مرد و زن اختلاف معناداری در میانگین ضربان قلب پیش و پس از تمرین وجود دارد (002/0=p، 001/0=p). در بخش پاسخ عضلانی در هر دو گروه مرد و زن، اختلاف معناداری در میانگین ماکزیمم جابجایی و فرکانس متوسط پیش و پس از تمرین وجود داشت (001/0=p 030/0=p، 042/0=p 033/0=p). در زمینه تفاوت جنسیتی در پارامترهای قلبی عروقی نتایج نشان داد که اندازه اثر در حد ضعیف بوده و اختلاف بین مرد و زن معنادار نیست. همچنین در زمینه تفاوت جنسیتی در پارامترهای پاسخ عضلانی نیز نتایج نشان دهنده اندازه اثر ضعیف و در نتیجه عدم اختلاف معنادار بود. نتیجه گیری: تمرینات TRX موجب بهبود برخی پاسخ های قلبی عروقی و عضلانی به تست فشار سرما در زنان و مردان تیرانداز می شود. بر همین اساس، به نظر می رسد این نوع از تمرینات می تواند پاسخ های فیزیولوژیک به استرس محیطی را تعدیل کند.