گردشگری ورزشی

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی شاخص های کلیدی گردشگری ورزشی در راستای توسعه امنیت ملی کشور عراق انجام شده است. با توجه به نقش بالقوه گردشگری ورزشی در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و امنیتی کشورها، در این مطالعه کوشش شده تا مهم ترین شاخص های این حوزه در بستر ملی عراق شناسایی و بر اساس میزان تأثیرگذاری آن ها اولویت بندی شود. پژوهش حاضر با بهره گیری از رویکردی ترکیبی (کیفی-کمّی) انجام شده است. در بخش کیفی، از طریق مصاحبه با خبرگان و متخصصان حوزه گردشگری، ورزش و امنیت ملی در کشور عراق، شاخص های اولیه شناسایی شدند. در بخش کمّی، از روش «SIWES» که یک روش وزن دهی چندمعیاره است به منظور وزن دهی و اولویت بندی شاخص های شناسایی شده بر اساس نظرات خبرگان استفاده گردید. جامعه آماری این پژوهش شامل: خبرگان، اساتید دانشگاه، مدیران و کارشناسان فعّال در زمینه های گردشگری ورزشی، امنیت ملی و سیاست گذاری در کشور عراق بوده است. نمونه آماری در بخش کیفی به صورت هدفمند و در بخش کمّی با استفاده از روش نمونه گیری قضاوتی انتخاب شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که در توسعه امنیت ملی عراق از طریق گردشگری ورزشی، شاخص های تقویت ثبات اجتماعی و ایجاد اشتغال از بالاترین اهمیت برخوردارند. با این حال، بهره گیری از این ظرفیت برای بهبود وجهه بین المللی کشور با ضعف مواجه است. در سطح زیرشاخص ها، عوامل مرتبط با دیپلماسی ورزشی و ایجاد تجربه مثبت برای گردشگران خارجی در اولویت قرار دارند، در حالی که توسعه زیرساخت ها و خدمات عمومی با چالش هایی روبرو است که نیازمند توجه و سرمایه گذاری است.

هدف از تحقیق حاضر، تحلیل عوامل مؤثر بر تقاضای گردشگری ورزشی در عراق بود. روش تحقیق حاضر، به لحاظ ماهیت توصیفی از نوع همبستگی و جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، مدیران و کارشناسان آژانس های گردشگری و گردشگری ورزشی و گردشگران ورزشی که جهت شرکت یا تماشای رویدادهای ورزشی به کشور عراق سفر کرده اند، بودند و نمونه گیری تحقیق به صورت در دسترس و برابر اعضای جامعه آماری انتخاب شدند (120 نفر). ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی صوری و محتوایی پرسشنامه به وسیله 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی و گردشگری مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب 86/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری درصد فراوانی، میانگین، انحراف معیار، تحلیل عاملی تأییدی و معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 20 و PLS نسخه 4 انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد، عوامل سیاسی، اقتصادی، مدیریتی، اجتماعی-فرهنگی، زیست محیطی و فناوری اطلاعات تأثیر مثبت و معناداری بر تقاضای گردشگری ورزشی در کشور عراق دارند؛ بر این اساس، توجه به این عوامل و مدیریت صحیح آن ها می تواند نقش بسزایی در افزایش گردشگران ورزشی و توسعه این صنعت در عراق داشته باشد. با ارتقای ثبات سیاسی، بهبود زیرساخت های اقتصادی، تقویت مدیریت و سازماندهی رویدادهای ورزشی، ترویج هماهنگی فرهنگی و اجتماعی، حفظ و بهبود محیط زیست و استفاده بهینه از فناوری اطلاعات، عراق می تواند به یک مقصد جذاب برای گردشگران ورزشی تبدیل شود و از این طریق به رشد اقتصادی و اجتماعی کشور کمک کند.

با توجه به اهمیت به کارگیری بازاریابی الکترونیک برای معرفی جاذبه ها و با توجه به پتانسیل بالای گردشگری منطقه چابهار، این مقاله با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری ورزشی بین المللی مبتنی بر بازاریابی الکترونیک انجام شده است. پژوهش حاضر، از نظر هدف یک پژوهش کاربردی است و از لحاظ رویکرد تحقیق، آمیخته است. در این پژوهش، با بهره گیری از روش تحقیق تحلیل مضمون و انجام مصاحبه با بیست نفر از خبرگان صنعت گردشگری، عوامل مؤثر در توسعه گردشگری ورزشی بین المللی مبتنی بر بازاریابی الکترونیک منطقه چابهار شناسایی شد. همچنین در بخش کمی با روش میانگین موزون آزمون شدند. در مرحله کدگذاری باز با استفاده از نرم افزار مکس کیودا، 197کد شناسایی شد. یافته های پژوهش منجر به شناسایی 5 مضمون اصلی شامل زیر ساختها، توسعه توان رقابتی، ظرفیت سازی نهادی، توسعه قابلیت های منطقه، توسعه مالی-اقتصادی شد. نتایج حاصل از روش میانگین موزون نشان داد کد « زیرساخت ها » با وزن  0/168 در رتبه اول، کد « توسعه توان رقابتی » با وزن   0/167در رتبه دوم، کدهای «  ظرفیت سازی نهادی و توسعه مالی و اقتصادی» با وزن مشترک 0/166 در رتبه سوم و بعد « توسعه قابلیت های منطقه ای» با وزن  0/163 در رتبه چهارم قرار می گیرد. عوامل شناسایی شده حاصل از این پژوهش، می تواند در توسعه گردشگری ورزشی بین المللی مبتنی بر بازاریابی الکترونیک چابهار کارآمد باشد. همچنین شاخص های به دست آمده به پژوهشگران و سیاست گذاران در اجرایی کردن بازاریابی الکترونیک در صنعت گردشگری یاری خواهد رساند.

هدف از این تحقیق، شناسایی قوت ها، ضعف ها، فرصت ها و تهدیدهای گردشگری ورزشی استان گلستان با استفاده از مدل تحلیلیSWOT  بود. برای جمع آوری داده ها از مطالعه اسناد، مدارک و مطالعه ادبیات پیشینه و از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که روایی آن توسط اساتید صاحب نظر و پایایی آن با استفاده از ضریب همبستگی آلفای کرونباخ (86/0 = a) تأیید شد. در مجموع 150 نفر، 40 نفر اساتید مدیریت ورزشی و گردشگری دانشگاه ها، 50 نفر از کارشناسان گردشگری و آژانس های مسافرتی و 60 نفر از کارشناسان تربیت بدنی به عنوان نمونه در بخش نظر سنجی انتخاب شدند. با استفاده از روش دلفی، برگزاری جلسات و چندین مرحله تحلیل راهبردی، 9 قوت، 10 ضعف، 9 فرصت و 10 تهدید توسعه گردشگری ورزشی استان گلستان تأیید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون مقایسه میانگین و آزمون فریدمن بهره گرفته شد. تجزیه و تحلیل قوت ها، ضعف ها، فرصت ها و تهدیدها نشان داد که توسعه گردشگری ورزشی استان گلستان با تنگناها و چالش هایی در حوزه برنامه ریزی استراتژیک، زیرساخت ها، رقبا، جایگاه حقوقی، بزه کاری، مستقل نبودن گردشگری ورزشی و بالا بودن سطح سرمایه گذاری روبرو است. طراحی و تدوین راهبرد توسعه گردشگری ورزشی جهت استفاده بهینه از توانمندی های طبیعی ورزشی، قوت ها و فرصت ها و برطرف ساختن ضعف ها و چالش های گردشگری ورزشی استان گلستان پیشنهاد می شود.

هدف از پژوهش حاضر تحلیل سلسله مراتبی عوامل مؤثر برگردشگری ورزشی سبز با تاکید بر بازی های بومی - محلی بود. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی که به صورت کیفی- کمی (آمیخته) انجام شد. جامعه آماری بخش کیفی مدیران ورزش های بومی-محلی و مدیران گردشگری آشنا به گردشگری ورزشی کرمان - شهربابک بودند. در بخش کیفی با استفاده از ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته و تحلیل محتوا به شناسایی، تحلیل و تفسیر الگوهای معنایی داده ها پرداخته شد. سپس برای تحلیل داده ها از فرایند کدگذاری سیستماتیک استفاده شد و داده های جمع آوری شده از مراحل کدگذاری اشتراوس و کوربین در بخش کمی به کمک فرایند تحلیل سلسله مراتبی( AHP )مقایسه ، وزن دهی و اولویت بندی شدند. یافته های بخش کیفی در قالب 5 عامل (عوامل فیزیکی، اقتصادی، ورزشی، انگیزشی و محیطی) و 32 مؤلفه بعنوان عوامل مؤثر بر گردشگری ورزشی سبز با تاکید بر بازی های بومی محلی شناسایی شدند. همچنین یافته ها نشان داد که عوامل مرتبط با ورزش دارای بالاترین اهمیت و عوامل محیطی کمترین اهمیت و در بین زیر مؤلفه ها توجه به بازی های گروهی، تخصیص اتوبوس و تنوع در بازی ها مهمترین مؤلفه های مؤثر بر گردشگری ورزشی سبز بودند. پیامدهای این تحقیق می تواند گسترده باشد و راهنمای بسیاست گذاران، هیئت های گردشگری و سازمان های فرهنگی درگیر در میزبانی آنها در امر برنامه ریزی و تصمیم گیری باشد. همچنین با شناخت ارزش بازی های بومی در زمینه وسیع تر گردشگری ورزشی، ذینفعان می توانند استراتژی هایی را برای ترویج شیوه های گردشگری پایدار، حفظ میراث فرهنگی و تقویت رشد اقتصادی فراگیر توسعه دهند.