عصب روانشناسی بالینی ورزشی

زمینه و هدف: افسردگی و اضطراب دو علامت شایع بسیاری از اختلال های روانشناختی ازجمله اختلال افسردگی اساسی هستند. تحریک جریان مستقیم فراجمجمه ای برای کمک به بیماران مبتلا به آسیب های مغزی ساخته شد. هدف از انجام این پژوهش تعیین اثربخشی تحریک مستقیم فراجمجمه ای بر افسردگی و اضطراب افراد دارای اختلال افسردگی اساسی بود. روش: این مطالعه یک مطالعه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه است. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش شامل افراد دارای اختلال افسردگی اساسی بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از زنان دارای اختلال افسردگی اساسی منطقه ۵ تهران بود که با روش نمونه گیری هدفمند و داوطلبانه انتخاب شدند. آن ها پرسشنامه افسردگی بک-۲ (بک و همکاران، ۱۹۹۶) و پرسشنامه اضطراب بک (بک و همکاران، ۱۹۸۹) را در پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند. گروه آزمایش ده جلسه درمان تحریک مستقیم فراجمجمه ای دریافت کردند. داده ها با استفاده از آزمون t دو گروه مستقل تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین تفاوت نمره های پیش آزمون و پس آزمون متغیرهای افسردگی و اضطراب گروه آزمایشی دریافت تحریک مستقیم فراجمجمه ای بیشتر از گروه گواه بوده است (۰/۰۵>p). نتیجه گیری: بر این اساس نتیجه گیری می شود درمان تحریک مستقیم فراجمجمه ای می تواند افسردگی و اضطراب زنان دارای اختلال افسردگی اساسی را کاهش دهد.

زمینه و هدف: نوجوانی دوره ای حساس و استرس زا است؛ ممکن است نوجونان استرس را به شکلی اغراق شده ادراک کنند؛ ورزشکاران نوجوان استرس مسابقه را نیز به طور مضاعف تجربه می کنند. هدف از اجرای این پژوهش تعیین اثربخشی درم ان متمرکز بر شفقت بر استرس ادراک شده والیبالیست های دختر نوجوان بود. روش: این پژوهش یک مطالعه شبه آزمایشی است. طرح این مطالعه پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه است. شرکت کنندگان شامل 16 والیبالیست دختر نوجوان شهر تهران بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آن ها پرسشنامه استرس ادراک شده (کوهن و همکاران، ۱۹۸۳)، را در پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند. داده ها به وسیله روش تحلیل کواریانس تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که روش درم ان متمرکز بر شفقت بر استرس ادراک شده والیبالیست های دختر نوجوان اثربخش است (۰/۰۵>p). نتیجه گیری: بر این اساس نتیجه گیری می شود با استفاده از درم ان متمرکز بر شفقت می توان استرس والیبالیست های دختر نوجوان را کاهش داد.

زمینه و هدف: شیوع ویروس کرونا بحران شدیدی در سطح جهان ایجاد کرده است و سبب آسیب های روانشناختی و عاطفی بسیاری را به دنبال داشته است. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی روش حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد بر اضطراب و کنترل هیجان های منفی نسبت به بیماری کووید-۱۹ بود. روش: روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی بوده و از نظر روش شبه آزمایشی در قالب پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. جامعه آماری پژوهش زنان مراجعه کننده به مرکز بهداشت اکبرآباد وابسته به دانشگاه تهران و تحت نظر وزارت بهداشت استان تهران بودند. از جامعه حاضر، حجم نمونه ای به تعداد ۳۰ نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه گواه) جایگذاری شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اضطراب موقعیتی (اسپیلبرگر و همکاران، ۱۹۸۳) و پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) استفاده شده. گروه آزمایش درمان حساسیت زدایی با حرکت چشم و پردازش مجدد شاپیرو (۲۰۱۷) دریافت کردند. یافته ها: نتایج نشان داد که روش حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد بر کاهش اضطراب و کنترل هیجان های منفی نسبت به بیماری کووید-۱۹ اثربخشی معناداری داشته است (۰/۰۵>p). نتیجه گیری: نتیجه گیری می شود که با روش حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد می توان اضطراب را کاهش و هیجان های منفی را در افراد مدیریت کرد.

زمینه و هدف: زبان به عنوان مهم ترین وسیله برای به اشتراک گذاری اطلاعات بین روانشناس ورزش و ورزشکاران دارای نقشی اساسی در درک مشکل و تدوین راه حل برای ایجاد تغییرهای لازم است. به دلیل این که اطلاعات حسی در ابتدا به دلیل محدودیت های ادراکی توسط حس های پنجگانه وارد سیستم عصبی و پردازش می شوند تغییر اولیه ای در معنی آن ها رخ می دهد. دومین مرحله تغییر معنی زمانی ایجاد می شود که مراجع با شیوه ویژه خود اطلاعات دریافتی را تفسیر و بعد از آن توسط جمله ها آن ها را به اشتراک می گذارند. هدف این مقاله بررسی معانی زبان گفتاری با استفاده از رویکرد دستور زبان گَشتاری در جلس های مشاوره و روانشناسی بهبود عملکرد ورزشی به منظور درک بهتر مراجع و همین طور افزایش اثربخشی مداخل های به کار گرفته شده است. روش: این پژوهش مطالعه ای تفسیری در خصوص نقش زبان در مشاوره روانشناسی ورزش است. یافته ها: کاربرد دستور زبان گَشتاری و شیوه های شفاف سازی معانی زبان معرفی شده است. نتیجه گیری: استفاده از دستور زبان گَشتاری احتمالاً می تواند به درک بهتر علت مراجعه ورزشکاران به روانشناس ورزش منجر شود و همین طور فراهم آوردن زمینه برای دستیابی به اهداف مداخلات روانشناختی به کار رفته با افزایش خودآگاهی مراجع و همین طور بازسازی شناختی را فراهم آورد.

زمینه و هدف: اسکیزوفرنی اختلال روانی مزمنی است که علائم مثبت و منفی در پیش آگهی آن نقش مؤثری دارد. مداخله های مبتنی بر ورزش به عنوان روش های درمانی غیردارویی نقش بسیار مهمی در بازتوانی و مدیریت درمان علائم منفی و عملکرد شناختی این بیماران به خاطر تأثیر مثبت ذهنی و جسمی دارد. این مرور نظام مند با هدف بررسی اثر تمرین های ورزشی گوناگون در بهبود علائم منفی و اختلال های شناختی بیماران دارای اسکیزوفرنی انجام شد. روش: برای یافتن مستندهای مرتبط با اثر تمرین های ورزشی بر بهبود علائم منفی و شناختی اسکیزوفرنی کلیدواژگان در پایگاه های داده های گوگل، یاهو، ساینس دایرکت و جهاد دانشگاهی جستجو شد. سپس در سه زمینه «اثر (اثربخشی و تأثیر) ورزش بر اسکیزوفرنی»، «بهبود عملکرد شناختی با استفاده از ورزش» و «درمان علایم منفی اسکیزوفرنی با برنامه ورزشی» تقسیم بندی و خلاصه سازی شدند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که برنامه های تمرینی متفاوت از جمله تمرین های هوازی، قدرتی و یوگا در بهبود علایم منفی اسکیزوفرنی و عملکرد شناختی مؤثر است، همچنین نتایج پژوهش نشان داد که درمان دارویی اثری بر بهبود علائم منفی در بیماران دارای اسکیزوفرنی ندارد. ورزش های هوازی باعث بهبود توجه، سرعت پردازش، حافظه و عملکردهای اجرایی می شود. ورزش های هوازی نقش مهمی در مبارزه با کاستی شناختی، حافظه، حجم هیپوکامپ و انعطاف پذیری عصبی دارند. یوگا، به طور ویژه، حافظه طولانی مدت را بهبود می دهد. نتیجه گیری: ورزش می تواند علائم بالینی، عملکرد جهانی، کیفیت زندگی و علائم افسردگی را در اسکیزوفرنی بهبود بخشد .به طور ویژه، بیشترین اندازه اثر با بهبود علائم منفی مشاهده شده است، که پیامدهای امیدوارکننده ای برای نتایج عملکرد آینده این بیماران دارد.

زمینه و هدف: در سال های اخیر، مشارکت بانوان در فعالیت های ورزشی به ویژه حرکات موزون به عنوان یکی از شیوه های مؤثر در ارتقای سلامت جسمی و روانی مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، بررسی ارتباط این مشارکت با ابعاد مختلف هیجانی، روانی، اجتماعی و فرهنگی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر ارتباط مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، روانی، اجتماعی و فرهنگی است. روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل بانوان شرکت کننده در حرکات موزون ورزشی مناطق ۱-۴ شهر تهران است. در ابتدا به منظور برآورد حجم نمونه از نرم افزار اس پی اس اس سمپل پاور استفاده شد که در نهایت حجم نمونه ۳۸۴ نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه محقق ساخته مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی، پرسشنامه عوامل هیجانی، اجتماعی، و فرهنگی و پرسشنامه سلامت عمومی (گلدبرگ، ۱۹۷۲) را تکمیل کردند. سپس داده ها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، اجتماعی، روانی، و فرهنگی ارتباط معنی داری دارد (۰/۰۵>p). نتیجه گیری: بر این اساس می توان نتیجه گیری کرد مشارکت در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، روانی، اجتماعی، و فرهنگی ارتباط دارد.