منا هومن

زمینه و هدف: شیوع ویروس کرونا بحران شدیدی در سطح جهان ایجاد کرده است و سبب آسیب های روانشناختی و عاطفی بسیاری را به دنبال داشته است. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی روش حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد بر اضطراب و کنترل هیجان های منفی نسبت به بیماری کووید-۱۹ بود. روش: روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی بوده و از نظر روش شبه آزمایشی در قالب پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. جامعه آماری پژوهش زنان مراجعه کننده به مرکز بهداشت اکبرآباد وابسته به دانشگاه تهران و تحت نظر وزارت بهداشت استان تهران بودند. از جامعه حاضر، حجم نمونه ای به تعداد ۳۰ نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه گواه) جایگذاری شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اضطراب موقعیتی (اسپیلبرگر و همکاران، ۱۹۸۳) و پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) استفاده شده. گروه آزمایش درمان حساسیت زدایی با حرکت چشم و پردازش مجدد شاپیرو (۲۰۱۷) دریافت کردند. یافته ها: نتایج نشان داد که روش حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد بر کاهش اضطراب و کنترل هیجان های منفی نسبت به بیماری کووید-۱۹ اثربخشی معناداری داشته است (۰/۰۵>p). نتیجه گیری: نتیجه گیری می شود که با روش حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد می توان اضطراب را کاهش و هیجان های منفی را در افراد مدیریت کرد.